Zondag om 23.00 uur geland op Toronto Airport, opgehaald door Erik en Mees, groot welkom door ons honden- en kattenspul en tussen 2 en 3 doodmoe in bed gevallen!
Moe maar voldaan van een indrukwekkende week!
Gedurende ons verblijf in Lompoc was ik te moe om uitgebreid te schrijven. Myrthe en ik maakten lange dagen.
Om half 8 werden we bij RtF verwacht. Myrthe ging dan aan de slag in de stallen en ik met mijn groep cursusgenoten.
We begonnen meestal met foto's maken van een groep paarden.
Het gebied van RtF is 300 acres (121 hectare) groot. Daar wonen ongeveer zo'n 200 paarden en Burro's (ezels en soortgenoten)
De natuurgebieden zijn grofweg in drie stukken verdeeld. In eentje woont een grote groep Burro's, in het tweede een kudde paarden met de hengsten Noble en Kabir en in het derde gebied de kudde van de hengst Mystic. Elk gebied is omheind met een lose ruimte ertussen zodat de paarden elkaar niet kunnen aanraken over of door de draad. Dit om te voorkomen dat hengsten met elkaar beginnen te vechten.
Deze drie gebieden liggen in de heuvels achter de farm van RtF. In het dal zijn een aantal grotere weilanden met de kuddes van Baer, Chief en Freedom. Allemaal hengsten met hun eigen merries.
Om te voorkomen dat er steeds nieuwe paarden bijkomen doet RtF aan geboortebeperking door immunocontraception. Dit komt er in het kort op neer dat het lichaam een bevruchting door de zaadcel onmogelijk maakt.
Helemaal waterdicht is de methode nog niet, dit jaar zijn er drie veulens geboren...... Maar beter dan 30 veulens.
Verder zijn er ook nog de Choctaw Horses, de zgn Indian pony. Kleine vaak bonte paardjes vroeger gebruikt door de Indianen, maar nu bijna uitgeroeid.
Al deze paarden zijn gered met als doel deze paarden instand te houden, de oude familiebanden intact te laten.
Het zijn veelal oude Mustanglijnen met een geschiedenis die vele jaren terug gaat.
Het wilde paardenbestand in Amerika is van 2 miljoen teruggebracht naar ongeveer 30.000 en als men zo doorgaat blijft er eerstdaags weinig over.
Paarden worden door het BLM (bureau of Landmanagement) met helicopters bij elkaar gedreven in paddocks waar vaak al de eerste slachtoffers vallen. Door de stress proberen paarden te ontsnappen en breken hun nek. Merries verwerpen spontaan hun veulens en eeuwenoude familiebanden worden in één klap verbroken.
Neda DeMayo,de oprichtster van RtF wil met haar programma voorkomen dat het complete bestand uitgeroeid wordt. Door een aantal families te adopteren, maar ook door met het BLM samen te werken en de geboortebeperking immunocontraception ook daar toe te passen.
Waarom worden deze paarden gevangen en vaak afgeslacht? Omdat men ze een bedreiging vindt voor het rundvee..... Deze leveren immers per jaar heel veel geld op en men is van mening dat de wilde paarden het gras van de runderen weg eten. De wilde paarden leveren geen geld op, het rundvee wel.
Het gaat dus zoals gewoonlijk enkel en alleen om geld.
Hoe dan ook, bij Return to Freedom wonen een aantal Mustangfamilies zo vrij als mogelijk. Doordat de gebieden bij lange niet zo groot zijn als in de vrije natuur worden een aantal groepen ook bijgevoerd met hooi zoals jullie op de foto's konden zien.
Verder gaan zij gewoon hun gang en komen weinig met mensen in aanraking. Dat betekent dat je als groep mensen heel voorzichtig te werk moet gaan.
Er gewoon op af lopen met een camera werkt averechts, de paarden draaien zich op hun hakken om en zijn verdwenen. Je loopt dan berg op, berg af om ze weer te vinden.
als ze wegrennen, dan ziet dat er bv zo uit!
Je moet de paarden heel rustig benaderen, want de paarden doen er misschien 5 minuten over om een flinke afstand af te leggen, zelf taper je er weer 30-45 minuten achteraan.
Maar als je dan het vertrouwen hebt gewonnen levert dat vaak mooie beelden op.
hengst "Baer"
hengst "Chief"
deze was mijn favoriet
de "three Amigo's"
paard versus ezel
Dus in de ochtend werd er gefotografeerd, daarna een tijdje aan de computer gewerkt, lunch, computer en in de namiddag trokken we weer de heuvels in.
En Myrthe? Die werkte in de stallen, verzorgde de paarden, hielp waar zij kon en maakte zich nuttig.
Het leukste was wel de verzorging van de kleine Jacobi die het zondags was geboren.
Doordat zijn moeder te jong was en het allemaal niet zo aankon had men moeder en kind naar binnen gehaald om te zorgen dat Jacobi sterk genoeg zou worden. Wat heeft zij genoten van dit kleine paardje!
Myrthe heeft haar vrijwilligersuren bij elkaar voor school en een mooie beoordeling gekregen. Zij is in elk geval van harte welkom om weer terug te komen wat zij zeker eens gaat doen.
De laatste dag is Myrthe samen met ons de heuvels ingetrokken om de Mustangs nog één keer van dichtbij te zien.
tussen de fotografen
Midden tussen de paarden toch nog effe sms'en (naar wie?????)
prompt had zij al een nieuw vriendje!
samen op de heuvel, op de achtergrond de farm van RtF
Choctaw horses
Het was een welbestede week. Veel geleerd, veel gezien, heel veel nieuwe leuke mensen ontmoet.
Ook bijzondere bewoners daar van dichtbij mogen meemaken.
een turkey vulture die laag overvloog
grote opwinding, EEN SLANG!!!
Tom, cursusgenootje pakte het dier op!
deze was ongevaarlijk!
maar later op de middag kwamen we een ratelslang tegen!
Medewerker Rick van de farm onthoofde het dier korte tijd later!!!
Vrijdagmiddag hebben we onze week afgesloten met een gezamenlijke lunch aan het strand en aansluitend afscheid van elkaar genomen. Na zo'n intensieve week groei je naar elkaar toe en dan is het moeilijk gedag te zeggen.
Myrthe en ik besloten zaterdag spontaan om in Lompoc weg te gaan en door te rijden naar Los Angeles om daar onze laatste nacht door te brengen. Eerst een tussenstop in Santa Barbara om heerlijk te lunchen en uitgebreid te shoppen. Via de Pacific Coast Highway naar LA. Ingecheckt in ons hotel (hetzelfde waar we in maart hebben gelogeerd) en aansluitend gedineerd bij de "Cheesecake Factory" en terug gekeken op een fantastische week samen. Absoluut voor herhaling vatbaar! We hopen gauw!!!!
















Wow, dat is zo te zien en te lezen een geweldige week voor jullie geweest; Dat zijn hele speciale herinneringen die je altijd bijblijven.
BeantwoordenVerwijderenGaaf hoor om dat samen met je dochter te kunnen doen.
Echt SUPER!!
Wat een belevenissen allemaal,en wat een verhalen .
BeantwoordenVerwijderenHet is wat met het uitroeien van de wilde paarden daar,jakkes ik gruw ervan.
Fijn dat jullie weer heelhuids thuis zijn en het hele gebeuren aan jullie verwachtingen heeft voldaan.
De foto s waren en zijn ook nu weer prachtig.
Groetjes uit Woudenberg Lideke Valken
Claudia,
BeantwoordenVerwijderenHier heb ik ook van jullie week genoten en het verslag maakt het allemaal af :)
Groetjes,
Edwin
welcome back!
BeantwoordenVerwijderenEen woord...WOW
BeantwoordenVerwijderenMooi!
BeantwoordenVerwijderenLeuk dat je zo genoten hebt met je dochter!
Het lijkt me geweldig om dit allemaal mee te maken en dat Myrthe er bij kon zijn, is natuurlijk helemaal bijzonder!
BeantwoordenVerwijderenSchitterende foto's!
BeantwoordenVerwijderenTragisch, van 2 miljoen naar 30.000 horses... OMG onbegrijpelijk :((
take care y'all!
Hoi Claudia,
BeantwoordenVerwijderenInteressant verhaal over de mustangs! Zou ik het (uiteraard met verwijzing naar jou als bron) ook op mijn blog mogen plaatsen?
Mooie foto's ook weer. Volgens mij hebben jullie daar een fantastische tijd gehad!
Is het trouwens de gewoonte dat ratelslangen worden doodgemaakt?
Groetjes, Marja