Beetje hectisch begin van september!

Het was me een eerste week!
Maandag was nog vrij ivm Labourday. De dag was allesbehalve zonnig, maar we hadden lekker vrij, dus wat maakt het uit.
Maar brrrrrrr de temperatuur zakte wel heel erg en zo stonden we aan het begin van de eerste schooldag met een dik vest aan op de schoolbus te wachten. Zomervakantie over, zomer over? Daar leek het wel op. Met 11 graden moesten we het die ochtend doen.
Hadden Myrthe en Mees zin in school? Zoals Mees zegt "school is school", niet meer, niet minder.
Het was wennen dat om 6.45 uur de wekker ging (hellupie!), alles een beetje "tsak tsak" moest en voor getreuzel geen tijd. Ondanks herhaaldelijk roepen "leg je spullen klaar" klonk er toch regelmatig 's ochtends "maaaaham waar is...?"
Toch stonden we op tijd bij de oprit om op de vertrouwde gele bus te wachten.

nee, we willen NIET op de foto

Maahaaaam, geen foto's maken!

en het vertrouwde beeld is terug!

en op het eind van de middag komen ze weer thuis!

Zoals ik al vertelde ging deze week mijn expositie van start.

Tenminste als de foto's er waren. Inmiddels waren we er achter dat één of andere Jan Doedel bij het koeriersbedrijf had zitten suffen en mijn foto's van Eindhoven naar Amsterdam en weer terug naar Best waren gegaan.

Petra en Gerard die de prints hadden gemaakt hadden er inmiddels een dagtaak aan om met het koeriersbedrijf te bellen en duidelijk te maken dat zij de prints toch echt naar Canada moesten sturen.

Via het trackingnummer kon ik dinsdag zien dat ze om 19.18 in Toronto ingeklaard waren. Ze lagen in elk geval al dichterbij de avond van te voren, want toen waren ze in Parijs!

Woensdagochtend ging Erik aan de slag met bellen. Via Amsterdam kwam hij in Parijs terecht en vervolgens bij iemand in Toronto.

Daar kon men ons niet garanderen dat de foto's vandaag nog geleverd werden. 

Gelukkig was het wel mogelijk om de foto's zelf te halen wat we ook gedaan hebben. Dus hupsakee, de auto in, op naar Toronto.

hier in dit steegje moesten we zijn!

ergens in dit chaos liggen mijn foto's!

Yes we hebben ze!!!

Nu denken jullie, eind goed, al goed?

Nou niet echt. Op het moment dat ik naar Toronto reed hadden de foto's al in de Alton Mill moeten hangen, dus ik was hoe dan ook te laat.

Thuis gekomen ging Erik als een bezetene aan het werk om het ophangsysteem aan de achterkant te lijmen. Normaal wordt dit altijd al bij het bedrijf zelf gedaan, maar de kans was dan groter dat de foto's zouden beschadigen, dus deden we het zelf!

Na korte tijd lag ons huis bezaaid met foto's!

de "plaktafel"

mijn prints eindelijk in Hillsburgh!

Ik moet wel zeggen, de prints zijn SUPERGAAF! Gerard en Petra hebben geweldig werk geleverd en ik vind het zo mooi om alles zo groot te zien want ze zijn allemaal op A2 geprint! Eigenlijk wil ik er geen enkel afgeven, maar om 17 foto's zelf te houden gaat misschien wat ver?

Na het plakken moest alles drogen, de kaartjes met beschrijvingen waren geprint, mijn "Bio" (verhaal over mijzelf) en de technische beschrijving.

Donderdagochtend werden alle foto's zorgvuldig ingepakt en Erik en ik reden opgewekt naar de Alton Mill.

Daar lag alles al klaar, draadjes, haakjes, waterpas en meetlint. We maakten een indeling, wie waar hangt en alles werd uitgemeten.

Als eerste ging mijn favoriet "Hopi" aan de muur en ik was onder de indruk hoe mooi dat was om daar je foto te zien hangen. De vreugde was van kort duur!

En ineens "PANG", Hopie viel van de muur op de grond!

Het liefst was ik in snikken uitgebarsten.

Wat bleek, bij geen enkel foto was de lijm/kit droog! Behalve haakjes en draden konden we niks ophangen!

Onnodig om te vertellen dat ik meer als baalde! 

Alles werd weer ingepakt en weggezet om te drogen.

"mijn" Hopi!

Thuis de schade gerepareerd aan "Hopi" en vrijdagmiddag togen we voor de zoveelste keer die week naar de Alton Mill.

Natuurlijk was ik nu helemaal paranoia om nog maar iets aan de muur te hangen. We rukten en trokken eerst als bezetenen aan de rails, maar ze bleven zitten.

Met hartkloppingen hingen we stuk voor stuk alles op en het bleef hangen.

Ook een uur later nog!

Ééntje moest nog een extra nachtje drogen, maar de rest hing aan de muur en het zag er echt heel vet uit!

Zaterdag nog eens gaan kijken, beetje terughoudend het hoekje om gelopen, maar alles hing nog aan de muren!

In the Alton Mill...

Het was me een weekje. Thuis ging natuurlijk ook het gebruikelijk circus door met honden, katten, paarden en kinderen (uhm.....andere  volgorde misschien...??)

Iedereen had moeite het ritme te vinden, niemand lag op tijd in bed en uit bed was daardoor des te moeilijker.

Hannah was inmiddels aan de prednison begonnen met de gebruikelijke bijwerkingen. Drinkt als een kameel en de urine loopt er uit als bij de Niagara Falls. Daarbij heeft zij alleen maar honger en staat  stiekem de appels in de voortuin op te eten onder de appelboom. Niet handig als een darmontsteking/infectie blijkt te hebben.

Tussen de bedrijven door hadden we ook nog een ontmoeting met Petunia!

Pe wie? Hoor ik jullie zeggen.  Petunia, onze skunk. Nou ja, niet echt onze natuurlijk, maar ja, zij heeft wel al twee keer de honden een "douche" gegeven.

Erik liep op een avond naar buiten en kwam nog veel sneller naar binnen. Deze keer ZAG hij Petunia eerst voordat zij schade kon aanrichten. Zij zat namelijk ONDER de Gator.

Dat wilden we natuurlijk allemaal zien en op gepaste afstand hebben wij Petunia bewonderd. Eerlijk is eerlijk, als zij niet sproeit dan is zij best leuk!

Petun onder de Gator!

Nu alle steekbeesten weg zijn willen Myrthe en ik het paardrijden ook weer oppakken. De eerste keer resulteerde er in dat we in een stortbui kwamen. Het regende ineens zo hard dat de paarden geeneens meer wilden lopen. Stilstaan, kont in de wind en afwachten, maar dat wilden wij niet. Het kostte even moeite Falki en Stjarni te overtuigen, maar het lukte om terug naar de boerderij te rijden voordat een onweer losbarstte. Man wat waren wij doorweekt! 

De keer erna ging gelukkig beter en genoten we van onze (droge) rit!

blije paardjes in de avondzon

Weten jullie nog hoe ik zat af te geven op de "Apple-crap" van Erik?

Met zijn verjaardag kreeg hij van ons de "Apple-tv". Een soort kastje waarmee je op de TV films en muziek kunt kijken/luisteren van Itunes. (echt weten hoe het werkt doe ik niet, maar zoiets moet het zijn)

Ook van de Ipad had ik niet een al te hoge dunk. Gewoon een speeltje voor mannen dacht ik.

Maar ik moet nederig mijn mening herzien!

Nu met een nieuwe TV en de "Apple Tv" kan ik via een App op de Ipad op TV Nederlandse programma's bekijken! Volgen jullie het nog?

Zo kwam ik er afgelopen week achter dat het niet meer mogelijk is om via internet "uitzending gemist" bijvoorbeeld "Hollands Next Topmodel" te kijken want de rechten waren alleen binnen Nederland verkocht. En blijkbaar herkent men dat je vanaf Canada wilt kijken.

Dikke pech, want ik vind met name de photo-shoots in dat programma altijd gaaf, dat gekijf van die meiden mogen ze weglaten.

Maar, met de Appel Tv en Ipad kan het nu wel!

Behalve dat kun je ook via Netflix films bekijken voor een paar dollar!

Ook komt er een einde aan een koffer vol met Libelles, Margrieten, Linda, Flair en andere bladen want deze kan ik allemaal lezen op de Ipad! Super handig.  In plaats van weken te wachten op een hele stapel, kan ik nu elke week een blad lezen!

Wie had dat gedacht dat ik al die elektronica nog eens ga waarderen? Misschien over een tijdje een eigen Ipad!

Tot slot nog een paar foto's van mijn grote kleine vriend "Alvin"

Fijne week iedereen!

Oh ja, was het hier in begin van de week nog wat fris, inmiddels zitten we weer op 25 graden! Dus die Indian Summer komt wel goed!

één nootje zit er al in, nu het volgende

kijk nou die kleine handjes

deze past er ook nog bij

en zo ziet een "chipmunkwang" er van de zijkant uit

effe proppen

even naduwen en dan kan er nog eentje bij!