Drukke meiweken!

Dat waren ze zeker, drukke weken sinds ik terug ben uit Nederland.
Vlak voor mijn vertrek naar Nederland kreeg ik te horen dat ik een foto-opdracht had. Een grote, maar vooral zeer leuke opdracht.
Naar aanleiding van mijn website (die dringend aan vernieuwing toe is, maar aan gewerkt wordt) werd ik gevraagd offerte uit te brengen en na een week of 2 kreeg ik te horen dat de keuze op mij was gevallen.
Supergaaf dus!
Ik mocht foto's gaan maken voor de nieuwe website van het Equine Hospital in Caledon!
Yep, de kliniek waar Stjarni de afgelopen maanden kind aan huis was.
Een paar dagen nadat ik terug was ben ik begonnen. 
Er moesten foto's gemaakt worden de artsen en assistentes in actie. Zo was ik aanwezig bij onderzoeken als röntgen, het opvoelen van merries en echo's. Maar ook bij het onder narcose brengen van een paard en de operatie zelf.
Alles super interessant om te zien.
Daarbij moesten er ook van alle medewerkers nieuwe portretten gemaakt worden voor de site.
Een aantal hiervan heb ik bij ons thuis gemaakt met Falki en Stjarni erbij en voor andere foto's zijn wij naar een farm gereden, een klant van de kliniek. Men wilde graag elke medewerker met een paard op de foto.
Het was een intensieve tijd, fotograferen op locatie en daarbij de vele vele uren achter de computer.
Daarbij ging het gezinsleven ook gewoon door.
Erik nam de boodschappen en het koken voor zijn rekening en de huisstofmijt gaven we "card blanche" want aan stoffen en stofzuigen deden we tijdelijk niet meer.
Dieren verzorgen gebeurde in teamwork en daarbij waren ook nog ontelbare taxiritten die we om beurten voor onze rekening namen.
Mees was een week lang heel druk op school in verband met de uitvoering van de musical "Willy Wonka". 
Dat betekende dat wij hem om 15.15 uur uit school haalden en ervoor zorgen dat hij er om 17.30 uur weer was om vervolgens weer om 21.00 uur op te halen.
Tussendoor moest er gekookt en gegeten worden.
Myrthe heeft daarbij ook een druk programma. Op maandag rijlessen (met de auto dus), op dinsdag werkt zij bij een dierenkliniek voor kleine huisdieren en op donderdag heeft zij ropinglessen.
Maar goed, we hebben het allemaal georganiseerd gekregen en als hoogtepunt was wel de uitvoering van "Willy Wonka".
Mees heeft backstage gewerkt en was verantwoordelijk voor het licht. Hij was dus niet te zien in de musical. Des te groter was de verrassing dat de "backstage-jongens" na de musical een eigen optreden hadden met een zelf ingestudeerd dansje.
Supergaaf om die jongens te zien, maar nog gaver was het om onze Mees daar te zien swingen, zo vrij en onbevangen! 
Gelukkig heb ik alles kunnen filmen zodat jullie mee kunnen genieten!
Klik op de link hieronder:


Backstage jongens dansen!

Eind juni is Mees zijn graduation. Een big deal, zijn tijd op de public school wordt dan stijlvol afgesloten met een hele ceremonie en een feest.
De officiële foto's hiervoor zijn al maanden geleden op school gemaakt. Van die typische Amerikaanse foto's die je vaker op tv ziet. Beetje fantasieloos eigenlijk en eerlijk gezegd voorzien van lelijke achtergronden. Maar tzt zullen we die beelden met jullie delen.


Bij de feestelijke graduation hoort ook feestelijke kleding.
Nou moet ik zeggen dat het kopen van kleren voor Mees tegenwoordig niet bij mijn meest favoriete bezigheden hoort.
Want Mees is voor niks te vinden. Inmiddels ben ik zo ver dat ik Myrthe met hem een winkel instuur en ze vraag mij een sms te sturen als ze klaar zijn zodat ik alleen maar nog hoef af te rekenen.
Want als ik in de winkel zeg dat ik iets mooi vind of gaaf dan hoeft het voor Mees al niet meer want als ik het al mooi vind, dan is het beslist iets uit het stenen tijdperk. Dat ik in die kleren niet eens dood aangetroffen wil worden gaat er bij Mees niet in.
Maar goed, voor de graduation moesten we dus gaan shoppen en Mees wilde echt op "sjiek". 
Dus togen we op een zeer regenachtige woensdagmiddag richting Toronto met in mijn handtas een hele grote doos paracetamol voor de hoofdpijn die ik verwachtte te krijgen.
Ik overwoog nog valium en bloeddrukverlagende middelen, maar zag er bij nader inzien vanaf. 
Het heeft geholpen, deze negatieve instelling want we zijn nog nooit zo vredig en opgewekt gaan winkelen.
Eerst gezellig gegeten, toen de mall in. Ik dacht dat Mees misschien op sportief sjiek wilde. Leuk jasje, nettere broek. Maar nee, hij wilde echt in pak.
Laten wij nou gelijk bij de eerste winkel  slagen! Mooi pak, met alles er op en aan!
Nog beter, Mees was er ongelooflijk blij mee!
Een winkel verder slaagden wij nog voor zwarte schoenen en klaar was Kees, nee Mees!
Niks paracetamol, valium of Prozac! 
Foto's van Mees in pak volgen ook nog later!


Verder ben ik druk met het maken van een nieuwe website, logo en kaartjes.
Nou ja, eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik dit niet zelf doe, maar laat doen. 
Ik hikte er al maanden tegen aan dat dit moest gebeuren en keer op keer zei Erik dat ik iemand moest zoeken die dit voor mij kon doen, maar ik zag er ZO tegenop.  Met name omdat ik zelf ook niet wist wat ik wilde en daarbij leek het me veel te lastig om een vreemde te vertellen wat je wilt, als je het al weet....
En dan gebeurt er iets grappigs...
Iemand reageert op dit blog. Ik bekijk haar blog. We mailen over en weer, hebben heel veel raakpunten, er ontstaat een klik en wat blijkt? Diegene kan websites bouwen en logo's ontwikkelen!
Dus over een paar weken hoop ik jullie mijn nieuwe site te presenteren en mijn nieuwe logo dat allemaal ontwikkelt is door Ingrid, een Nederlandse vrouw die al 15 jaar in Canada woont. Een leuke jonge vrouw met een frisse kijk en die precies snapt wat ik wil.
Want grappig genoeg schijn ik het nu ineens wel te weten, wat ik wil!
Ik moet zeggen dat ik heel blij ben met deze toevallige ontmoeting!
Hoewel Erik vaak zegt: "toeval bestaat niet"


Het weekend is alweer voorbij. De kids gaan morgen naar school, Erik arriveert in Nederland en ik zal het gevecht met het stof en de mijten aan gaan de komende dagen en sluit dit verhaal af vandaag met een reeks foto's!
Wordt vervolgd!

tijdens één van de foto-shoots voor de kliniek was Myrthe mee was proefpersoon

mooi terrein daar

Myrthe had er gelijk een vriendje gevonden

één van de foto's die ik genomen heb terwijl de smid aan het werk was

Theo onze huispad

Alvin onze kleine held

welke zal ik nemen

misschien deze?

effe proeven

zal ie passen?

prop prop

yep het zit er in

Simone is zijn hol aan het verbouwen en gooit alle stenen er uit

volgende ronde

gaat ie passen?

mmmmm jammie!

vorige week zat er een groundhog in de voortuin

vorige week, net buiten Guelph stak er ineens een babyree de weg over, vlak voor onze auto. We stopten en zagen het diertje in de berm in elkaar zakken.

We wisten dat we het ree niet moeten aanraken, maar we waren ook niet zeker of ie ok was. Erik ging op zoek naar het nummer van een opvang om daar om advies te vragen. Maar ineens sprong de kleine op en rende het bos in.

Fijne week!