Engelse les

Ben ondertussen, net als Mees met mijn Engelse les begonnen!

Stik zenuwachtig was ik, maar had er erg veel zin in. 

Mijn Engels is zwaar gedateerd en de meest recente kennis komt uit series als de "Desperate housewives", "Gilmore Girls" en "Friends".   Maar ja, met het hysterisch gekakel uit de housewives, super snelle zinnen uit de Gilmore girls en bekende uitspraken zoals "could you BE any slower" uit Friends zal ik niet ver komen ben ik bang.

Bovendien heb ik een drempel. Vind het eng om Engels te praten met andere Nederlandstalige om me heen die goed Engels spreken. Bang om af te gaan als een gieter of stomme fouten te maken.

Vandaar de les zodat mijn verstofte Engels eens opgepoetst wordt.

Ik heb een aardige juf gevonden die me nu op weg gaat helpen. In het begin was het een beetje griezelig, maar wel leuk om te doen. Misschien dat op die manier de drempel wat lager wordt.

In september wil ik dan in Canada op Engelse les zodat behalve de spreekvaardigheid ook de grammatica vooruit gaat. Wie weet zit bloggen in het Engels er ooit in. 

Ook Mees is enthousiast begonnen met lessen en heeft er plezier in. Hij pikt het gauw op, verstaat meer dan hij kan praten, maar is er gemotiveerd.

Maandag zijn we op "bench-jacht" gegaan. In het vliegtuig moeten de honden in een IATA-goedkeurde transportbox. Aangezien we vier van die dingen moeten hebben loont het de moeite om op internet goed rond te kijken.

Lastig is de maat. Hoe langer ik naar één van de honden kijk, hoe groter die wordt en hoe kleiner die bench.....

In Eindhoven vond ik een adres waar we de honden mee konden nemen om te passen. Het bedrijf heet de "Bench-koning".

Bij zo'n naam verwacht je ergens op een industrieterrein een mega loods. Verbaasd waren Erik en ik toen we in een woonwijk aankwamen en stopten bij een flat van 6 hoog.....  Nummer 58 was op de vierde verdieping zagen we.

De honden laten we maar even zitten...... Ik zag me al over die galerij lopen met drie geflipte honden. Jopie ontbrak in dat beeld nog. 

Gelukkig kwam de Benchkoning al naar buiten en riep dat we even achter hem aan moesten rijden. Aha, dus toch naar die grote loods?

Drie straten verder stopten we bij een flat van drie hoog. Ik keek nog om me heen om te kijken of er misschien toch ergens een grote hal was. Erik en ik werden er een beetje lacherig van.

De Benchkoning stapte uit, trok een poort open en daar zagen we een tot aan de nok toe gevulde garage (plek voor 1 auto). 

Ach, wat maakt het uit! Die man had wat we zochten en de honden zelf laten passen was een gouden zet. Zo bleek Digger zeker niet in een "S" te passen. Hannah begon te jammeren toen ze er in moest en Meggie was in dubio "bijt ik die Benchkoning of niet". Al met al goed verlopen.  Nu even kijken of die man ook daadwerkelijk het goedkoopste is.

Gisteren kregen we even een kleine domper. Via het transportbedrijf in Duitsland die het vervoer van onze paarden regelt kregen we ook het nummer van de contactpersoon in Toronto.

We wilden namelijk graag weten hoe de procedure is als de paarden aankomen om half 2 's nachts en hoe het verder met de quarantaine moet.

In ieder geval is het zo dat de paarden in Toronto 's nachts eerst op stal gaan en de dierenartsen pas de volgende ochtend vanaf 7 uur beginnen te werken. Daar wachten heeft dus geen zin, wel moeten we Andrea oppikken, onze groom.

Tot nu toe is er sprake geweest van een quarantaine eventueel aan huis. Thuis, in een weiland, zonder toegang van andere paarden of dieren. Een weitje of paddock apart.

Nu blijkt dat de paarden op stal moeten en NIET naar buiten mogen. En dat 10 dagen lang. Aangezien wij deze faciliteiten niet hebben moeten wij ze dus 10 dagen uitbesteden. Maar ook zolang op stal is voor IJslandse paarden die dan nog niet uit hun wintervacht zijn niet echt toppie. Onze paarden zijn het ook helemaal niet gewend.

Net zoals wij anti-bench voor de honden zijn, willen we onze paarden ook geen 24 uur per dag op stal hebben in een box van 3 bij 3. Als ze ziek zijn is het een ander verhaal, maar zo........

Nu kijken of we eventueel nog een andere oplossing hebben, een grote loopstal binnen zou natuurlijk veel prettiger zijn.

Door het slechte weer schiet het opruimen in en om huis ook niet op. Afgelopen weekend dozen met foto's van zolder gehaald omdat we op zoek waren naar de foto van ons verhuiskaartje 11 jaar geleden.

Waanzinnig wat je dan allemaal tegen komt.

Ook heeft Erik Hilde van stal gehaald. Jaja, ik hoor jullie al vragen "Who the f&$## is Hilde" 

Hilde is de eerste Apple-computer die ooit bij pa en ma op kantoor heeft gestaan. Geloof dat dit ding 18 jaar oud is.

En raad eens? Hilde mag niet weggegooid worden! Je hebt er niks aan, maar weg mag dat ding niet!

Leuk hè, opruimen?

Erik en zijn oude liefde Hilde

close-up van Hilde

een muis van toen en nu

op zoek naar die ene foto (andere 3 dozen staan nog boven)

Myrthe ligt sinds zondag ziek thuis

Meggie houdt zieken altijd gezelschap!!