Smurf is er!

Jawel, goed aangekomen en alles!
Zelfs een half uur te vroeg! Niet te geloven dat een vliegtuig zelfs eerder komt, maar we waren gelukkig op tijd vertrokken en stonden in blijde afwachting naar de deuren te kijken.
Mees had nog extra voor Omi iets op de vlag gezet zodat zij ons zeker kon vinden.

de vlag voor Omi, grappig genoeg begint Mees al Engels te denken en te schrijven

aangekomen

kijk hoe blij? 

EINDELIJK!!! Daar is ze dan!

Flauw als we waren maakten we een foto waarop iedereen heel droevig kijkt, maar toen Smurf er was, waren we toch oprecht heel, heel blij!

Helaas zat het weer de eerste dagen echt tegen. Na vier maanden zagen we elkaar weer, maar wij zagen voor het eerst ook echt zulke hoosbuien!

niet echt een warm welkom....

Thuis samen gegeten, veel gekletst totdat Smurf toch boven haar enkels afbrak en op tijd naar bed ging!

Zondag rustig samen ontbeten, helaas geen poolweer. Eerst wat boodschappen doen, naar Stoneroadmall en vervolgens Smurf kennis laten maken met een foodcourt.

Maandag allemaal samen naar Myrthe's paardrijles. Koffie en appeltaart mee, lekker in het zonnetje gezeten en binnen genoten van Myrthe's les. Op die manier ziet Smurf hoe en wat we doen in het dagelijkse leven en leert onze nieuwe vrienden en kennissen kennen.

deze keer les in de bak

heel geconcentreerd

Dinsdagochtend naar de farmersmarket in St. Jacobs geweest.

St. Jacobs ligt vlak voor Waterloo en in die regio wonen heel veel Mennonites. Lijkt een beetje op Amish. 

Op de Farmersmarket worden vooral veel producten door de Mennonites verkocht en dat is wel interessant om te zien. Stands met een mega aanbod van worsten en ander vlees, zelf gebakken broden en buiten een enorm aanbod aan groente en fruit.  Verder wordt er echt letterlijk heel veel rotzooi aangeboden. We hebben nachthemden gezien... Echt, als je zoiets aantrekt rent je man gillend het huis uit. Misschien een prima anticonceptiemiddel??? 

Het enige echt leuke vond ik de Tupperware-stand. Hoewel ik Tupperware weer niet kan rijmen met de leefwijze van de Mennonites.

de farmersmarket

Mennonites tijdens de lunch

groot aanbod van groente en fruit

's Middags kon Mees eindelijk de lang verwachte rit op de quad maken, samen met Omi! Van te voren Ed gevraagd of hij dat ding nog eens mocht lenen om zijn Omi het bos en de velden te laten zien.

Beiden hebben genoten!

Stoer!

Maar Omi was ook niet flauw!

Smurf op de quad!

's Avonds bezoek gehad van Joost en Carolyn wat weer super gezellig was. De meiden gingen samen rijden en de jongens sloegen eerst een paar kilo appels met tennisrackets tot moes (vandaag moest Mees de oprit schoon gaan vegen) en vervolgens vermaakten zij zich uren in de pool.

alleen een IJslander zorgt ervoor dat je zo straalt

poolfun

Afgelopen week heeft Falki weer getoond wat voor een fantastisch paardje hij is.

Ava, het vijfjarig zusje van Christian (vriendje Mees) droomt ervan om te mogen paardrijden. We hadden haar beloofd dat zij Falki mocht komen poetsen en op hem mocht rijden.

Het kleine meisje straalde zo hard, zij gaf bijna licht. En Falki? Zo braaf, zo geduldig en zo rustig terwijl Stjarni achter hem de wei zo wat afbrak omdat hij Falki uit het oog verloor, maar Falk gaf geen krimp en liep braaf met het kleine meisje op zijn rug.

Falki's nieuwe fan!

Vandaag had ik een fotodag!

Eerst vanochtend zoals beloofd naar de ezelopvang. Wat is dat een geweldige kans om te doen. Ezels vond ik al leuk voordat ik deze job als huisfotograaf kreeg, maar na vandaag zijn Myrthe en ik groot fan. Het voelt zo bijzonder om tussen deze dieren te lopen en te proberen een mooie foto van iedereen te maken. 

Myrthe riep ineens, "boh mam, wat een coole job, wij mogen hier zomaar lopen en andere mensen niet". 

En dat was ook "cool".

De opvang hebben een aantal ezels vrij rond lopen waar publiek bij mag. Andere dieren staan achter een hek omdat zij speciale aandacht nodig hebben. Maar wij mochten wel bij deze dieren zijn en dat is echt heel gaaf.

Ik ben heel blij met deze mooie creatieve kans.

dit is mijn favoriet

nieuwe liefde ontdekt

Na de ezeltjes even thuis gaan lunchen en dan samen met Myrthe naar mijn andere fotoklus.

Voor Ron zou ik nog foto's maken van zijn hengst. Deze foto wordt gebruikt voor een advertentie in een tijdschrift.

Ron had Lloyds extra gewassen, zijn sokken mooi wit gemaakt en een extra poetsbeurt gegeven.

Eerst de "stafoto's" gemaakt en daarna de actiefoto's. Bij het poetsen en staan merkte ik al dat Lloyds geen makkelijk paard was. Ron vertelde dat zijn vorige eigenaar hem meer behandelde als een huisdier en dat hij daardoor veel slechte manieren had ontwikkeld zoals o.a. onverwachts bijten.

Later in de wei merkte ik dat Lloyd nog veel erger was. Nog nooit heb ik moeten vrezen voor mijn eigen hachje als ik foto's maakte. Deze keer wel.

Lloyd maakte één keer aanstalten om in een noodgang over me heen te rennen zonder met zijn ogen te knipperen. Gelukkig waarschuwde Myrthe mij op tijd.

Myrthe gaat altijd mee naar dit soort fotoshoots. Ik heb iemand nodig die ervoor zorgt dat de paarden hun aandacht erbij houden en een beetje leuk kijken, maar ook iemand die op mij let. Want als ik éénmaal door de zoeker kijk, zie ik niet meer wat er om me heen gebeurd. Als je dan op de grond ligt en een nieuwsgierig veulen denkt dat jij een nieuw speeltje bent, kan dat onhandig uitpakken.

Ik heb in de afgelopen jaren veel hengsten gefotografeerd. Onder ze gelegen, tussen grote groepen gestaan en in het bijzijn van hengstige merries. Nog nooit heb ik me onveilig gevoeld, tot vanmiddag.

De fotoshoot is verder goed verlopen, geen gewonden gevallen, maar het was een raar gevoel, zeker na zo'n sfeervolle ochtend bij de ezeltjes.

Lloyds in actie

Jullie zijn weer even bijgekletst!

Tot gauw!

Enne, dit ontdekte ik vanochtend....'t begin van de herfst?