Grote verandering!

Toen wij in december 2008 de school Maples bezochten, wisten we gelijk, als we naar Canada verhuizen, gaat Mees daar naar toe.

Een kleine priveschool, met kleine klassen, aandacht voor de kinderen en een leuk team.

Ook Mees was toen erg positief, dus in april dit jaar ging Mees ook daadwerkelijk naar Maples.

Hij werd met groot hoera ontvangen, men deed veel moeite om hem te laten wennen. Er werd veel aandacht aan zijn Engels besteed en ook de kinderen betrokken Mees bij het spelen, nodigden hem uit en spraken thuis af.

Een goede zet, zeker toen Mees een aantal weken na onze aankomst heel veel heimwee kreeg.

De zomervakantie begon en tijdens de vakantie verscheen zo links en rechts een vriendje.

Een aantal dagen voordat school weer begon kreeg ik ineens erge twijfels.

Was de school niet TE klein? Werden de kinderen daar niet TE veel beschermd? En erger nog, over twee jaar als Mees naar highschool moet, zal geen enkel kind uit zijn klas naar de highschool gaan waar Mees naar toe moet omdat alle kinderen buiten dat district wonen...

DUS....over twee jaar moet Mees nog eens van voren af aan beginnen met het maken van nieuwe sociale contacten en weer nieuwe vrienden vinden.

Knaag, knaag, knaag.....

Erik en ik besloten om een afspraak te maken met de publieke school hier in de buurt om een indruk te krijgen.

Helaas kon dit niet gelijk de eerste schooldag omdat Erik in Nederland was.

Gelijk na Eriks terugkomst een afspraak gemaakt en ik moet zeggen, we waren allebei aangenaam verrast! De school is absoluut groter, maar met veel meer structuur.

Zo zit grade 7 en 8 samen in één vleugel. Hebben de kinderen voor elk vak een andere leraar. Ze krijgen een kluisje en één keer per week mogen zij zelfstandig het dorp in om zelf een lunch te gaan kopen.

Ook is er een speciaal programma "english as a second language"

Ok, wij waren positief, maar nu? Wat zal Mees zeggen?

Dat manneke blijft ons verbazen!

Hij reageerde bijzonder positief. Het leek hem wel leuk, zo'n echte Canadese school! Zeker als je al een beetje voorbereid wordt hoe het zal zijn op een highschool.

Vrijdag was Mees ineens "ziek" en we gingen samen met hem de nieuwe school bekijken. De adjunct-directeur deed veel moeite om Mees alles duidelijk uit te leggen en Mees op zijn gemak te stellen.

En Mees vond het wel een vette school.

Nu zou hij net als Myrthe met de bus kunnen.

Het weekend werd als bedenktijd genomen, het moest uiteindelijk Mees zijn keuze worden en niet de onze. Wil hij op Maples blijven is dat best, maar zo niet, mag hij switchen.

Gewikt en gewogen, maar Mees wil heel graag naar de nieuwe school. Hij hoopt in de grotere klassen meer vrienden te vinden, vrienden die ook meer in de buurt wonen.

Het ventje dat een tijdje geleden het liefst terug wilde naar Nederland, gaat nu helemaal zelf naar een andere school!

Erik en ik hebben er diep respect voor!

Morgen nog een dagje vrij, men moet nog uitzoeken in welke klas plek is voor Mees en dan gaat hij woensdag beginnen.

Mees wil dan zelfs al met de bus, maar op ons verzoek stellen we dat nog een dagje uit. Hij moet nou niet TE enthousiast worden.

op weg naar de aanmelding

voor de ingang

op het secretariaat 

Vandaag zijn pa en ma van Erik hier aangekomen!

Het was weer net Sinterklaas. Allemaal leuke dingen kwamen er uit de koffer en heel veel lekkers. De klapper was echter onze geliefde "gebakken pastei" van slager Ritt uit Kerkrade! Een heerlijk vleeswaar die alleen in Zuid-Limburg te krijgen is. We kijken al uit naar het ontbijt morgenvroeg.

Binnenkort meer over de avonturen van (o)pa Sjef en (o)ma Nans in Canada!

effe bijkletsen en cadeautjes uitpakken

tadaaaa gebakken pastei!

Myrthe kreeg een westernblouse 

Afgelopen weekend zijn Myrthe en Mees al druk in de weer geweest met de eerste pompoenen. Het resultaat mag er wezen, twee hele mooie windlichtjes zijn het geworden.

We hebben ook al van alles in huis gehaald om met Halloween koekjes te bakken. Helemaal geweldig wat je hier allemaal kunt kopen. Binnenkort nog maar eens wat spullen inslaan.

Mees als "geest" met de pompoenen

onze koekjesbakset

Wat ik ook geweldig vind, je kunt hier allerlei spullen kopen om je schoolkluisje te pimpen. Fantastisch gewoon. Myrthe heeft wat spullen gekocht, maar het liefst was ik het gaan inrichten!

kijk het setje van Myrthe

zo moet het er dan uit zien in zo'n kluisje

De facebookers hadden het al gezien, Myrthe heeft afgelopen week bij Tracy les gehad en heeft een Rocky Mountain Horse gereden.

Rocky Mountain Horses zijn net als onze IJslanders gangenpaarden en kunnen tölten.  Na Myrthes les mocht ik er ook even op en ik moet zeggen, het voelt heel vertrouwd zo'n Rocky. Net een beetje als thuiskomen als je op zo'n paardje stapt.

Grappig genoeg rijd je deze paarden met een westernzadel,  maar wel eentje dat speciaal is ontwikkeld voor gangenpaarden.

Het zit als een huis, zo'n zadel. Bij het afstappen had ik alleen vergeten dat het achter een beetje hoger is en bleef op zo'n manier  haken dat ik er bijna naast viel. Ook lekker, val je van je paard af terwijl je afstapt. Gaat wel een stuk vlugger zo.

Gelukkig ging het nog net goed.

Myrthe heeft erg genoten, maar het ook goed gedaan volgens Tracy

Mees was trouwens heel blij met alle enthousiaste kreten over zijn Gator!

Apetrots!

Hij is ook erg in zijn nopjes met dat ding, soms een beetje te, want zo nu en dan word ik er helemaal tureluurs van. In de vroege ochtend vraagt hij al of je een ritje wilt maken en elke gelegenheid grijpt hij aan om met dat ding te rijden.

Zoals vanochtend Myrthe naar de bus brengen. Of gisteren kwam Maria op bezoek en volgens Mees moest Maria toch echt eens een "grand tour" over het terrein maken!

op weg naar de bus, schooltas achterin

zo handig, zo'n gator!

Mees en Maria terug van hun "grand tour", Maria mocht ook rijden

Vandaag een paar keer op en neer moeten rijden tussen Hillsburg, Erin en Orangeville. Op één van deze ritjes kwamen wij een vos tegen, helaas alweer een dode. Toch gestopt om dit diertje van dichtbij te bekijken. Helaas rook hij niet meer zo fris....

(sorry Sas!)

de close-up zal ik jullie besparen!

Myrthe en Mees hebben pompoenen uitgesneden, ik ben ze al driftig aan het verzamelen om in mijn tuin  neer te zetten zodat alles er een beetje gezellig uit ziet de komende tijd. 

De herfst is toch echt begonnen. De Kolibries zijn weg, de meeste bloemen uitgebloeid. Tijd voor Chrysanten en pompoenen!

Iedereen is weer even bij gekletst. Door alle voorbereidingen van de komst van pa en ma en alle perikelen rondom Mees en zijn nieuwe school lig ik momenteel wat achter met het beantwoorden van mails, skype-oproepen en telefoontjes.

Maar ik neem aan dat jullie na het lezen van dit bericht snappen waarom. Ik haal het gauw in, beloofd!

Hele fijne week, allemaal duimen voor Mees dat hij een spetterend schooljaar tegenmoet gaat op zijn nieuwe school!

Tot gauw!