Update Florida laat op zich wachten...

Tja... de titel zegt het al. Het afsluitende verhaal uit Florida laat op zich wachten. Ook ik kijk er naar uit.
Krijg verschillende mails van mensen "zijn ze al terug"  en waar is het "vervolg".
Erik is zo gek op mails, ik denk dat ie het leuk vindt als jullie allemaal nog eens een "reminder" naar hem sturen voor die update over Florida. Bij deze dan zijn mailadres nog een keer:  erikduijsens@me.com

kijk zo heel druk heeft Erik het toch niet....

Uiteraard zijn Myrthe en Erik weer terug uit Florida. 
Inmiddels zit Erik sinds zondag in Nederland (alweer) en gaan Myrthe en Mees weer gewoon naar school.  Tenminste... gisteren reden de bussen niet omdat de wegen één grote ijsbaan waren en dan kun en hoef je niet naar school. Heerlijk een dagje extra vrij.
Dat dagje vrij werd na de eerste vreugde ruw verstoord. In onze sunroom stond een hele laag water en het gutste naar binnen. Het goede nieuws van het verhaal was dat het lekte op de plek waar de sunroom een centimeter of 4 lager is dan de rest. Dus alle water stroomde mooi in een goot.
Het slechte nieuws, al onze schoenen staan daar in die goot en dreven rond. Gelukkig heeft Mees gelijk alle schoenen daar uit gehaald en bakken neer gezet om het water van boven op te vangen.
What else is new? Erik licht zijn hielen en wij zitten in de shit. Nou ja in het water deze keer, de vorige keer was het de shit (septictank, weten jullie nog?)
Onze Jack kwam later op de dag, hakte het ijs uit de regenpgoten en vertelde dat het normaal was dat er smeltwater naar binnen lekt....  Zucht, zo langzaam kan het me ook niks meer schelen.
Verder hadden we een relaxte dag!

EHBO-kit bij lekkages, TUPPERWARE!

schoenen in de noodopvang

zo zag het zooitje er een beetje uit

Hier is het nog steeds winter.
Temperaturen gaan op en af, er ligt nog sneeuw, er valt nog sneeuw, temperaturen zakken geregeld naar -12 maar stijgen ook naar plus 10, geen enkel vooruitzicht dat de lente er langzaam aan komt.
Des te meer kijken we uit naar onze vakantie volgende week. Tien dagen naar California, daar genieten van de zon en een beetje warmte. Hoewel..... in Ramona, een dorpje een uur van San Diego vandaan heeft het afgelopen weekend gesneeuwd. Dat heuglijke nieuws vertelde Saskia mij, zij woont er namelijk en daar gaan we op bezoek.
Gelukkig kreeg ik vandaag ook beelden te zien van een zonnig Ramona en mensen in t-shirts en korte broek. We zijn vol goede moed.

vroeg in de ochtend

zonsondergang

winterse beelden in de ochtend in Hillsburgh

goed kijken, er loopt een vos in het veld!

hier nog eens een beetje uitvergroot

ons huis en onze achtertuin nog steeds bedekt met sneeuw

ons hotel in San Diego!

ons vooruitzicht in California.......

Inmiddels is het een jaar geleden dat ik slaagde voor de vakopleiding van de fotovakschool. Door de verhuizing en alles er om heen heb ik nog weinig kunnen doen aan bijscholing. De specialisatie wilde ik niet gaan doen omdat ik het gevoel had dat deze niks meer zou toevoegen en wat ik van collega's hoorde die het wel hebben gedaan, bleek mijn gevoel te kloppen.
Rust roest, dus ik wil me wel verder ontwikkelen.
Liever spendeer ik het geld dan aan een goede workshop, net als ik een aantal jaren geleden deed bij natuurfotograaf Steven Ruiter.
Zaterdag bij Chapters (boekenwinkel) zag ik een boek met waanzinnig mooie foto's. Paardenfotografie.  Thuis zocht ik op internet  de fotograaf op en was onder de indruk van zijn werk. Op zijn websites las ik dat hij ook workshops geeft en ik werd helemaal enthousiast. Hij deed precies dat waar ik op zoek naar was..... alleen in California!
Oeps da's wel ver...
Om een lang verhaal kort te maken, ik ga zo'n workshop doen in juni! Vijf dagen fotograferen met deze man in een natuurgebied waar wilde Mustangs leven. Ik kan niet wachten!

Het boek van Tony Stromberg

Met de katten-kinderen gaat het verder ook heel goed, zij zijn altijd dankbare modellen.

Izzy

Jopie

Grace

Izzy's voet

Jopies eerste stap naar buiten sinds de winter

Wens jullie verder een fijne week!