Myrthe's verhaal en Claudia's update

Hey allemaal!! 
Hier is het dan, mijn verslagje over mijn vakantie! Ik zal eerst een beetje info erover geven. 
Mijn vakantie is in het noorden van Florida. We hebben een hotel in Tallahassee, de hoofdstad van Florida. Ik ben hier op vakantie met mijn vader. We hebben deze vakantie gepland omdat mijn rij-instructeur/vriend Chris zijn paarden hierheen heeft gebracht omdat hij op Circle 4 Stables niet kan trainen vanwege de sneeuw. Mijn moeder en broertje zijn een paar weken geleden naar NL gevlogen, dus ik mag nu een paar daagjes naar Chris. Hij verblijft op de ranch van een best bekende paardentrainer, Tom Curtin. Hij helpt hem met zijn paarden en geeft les. De ranch is is Madison, Florida en dat is maar een uurtje van ons hotel af. En zoals de titel al zegt is het een vakantie tussen de cowboys! Lees lekker verder en geniet van mijn verslagje!

Dag 1
Zodra papa en ik het vliegveld verlieten viel me een ding meteen op. Het was warm!!! En de bomen waren gewoon groen en niet bedekt met sneeuw! Ik was echt helemaal blij! Papa en ik hebben toen onze huurauto gepakt en hebben ingecheckt bij het hotel. Daarna hebben we niet echt veel meer gedaan behalve wat inkopen gedaan en gegeten. Na een vermoeiende reis viel ik prima in slaap. En de gedachte aan een ranch vol met paarden hielp daar ook wel aan mee.

Hier een foto van toen we aankwamen in Tallahassee. De bomen zijn echt groen!!!


Dag 2
Oh yeah!!! We gaan naar de ranch! Na een ontbijtje in het hotel hebben we ons op weg gemaakt. Natuurlijk had ik mijn hele cowboy outfit aan. Hoed, boots en lasso. 
De heenreis was super vet! Het leek wel alsof we door een tropisch regenwoud heen reden. Overal waren fel groene bomen met lianen en de lucht was stralend blauw. 
We kwamen na een uurtje aan op de ranch. Hier onder een foto van het bord.



En zodra we de oprit opdraaide voelde ik me al helemaal op mijn plek. We werden begroet door Chris (links) en Clint (rechts).



We hebben na een uitgebreide begroeting een beetje rondgelopen op de ranch en alles bekeken. Ook hebben we de jaarlingen gezien en een groepje met net afgespeende kalfjes. Zoooooo schattig! Als er een in mijn koffer zou passen had ik er een meegenomen!



Daarna kregen we de Grand Tour over het terrein. Met onze tour bus (de truck van Chris) zijn we rondgereden over de 1000 acre land. En het leukste deel..... Ik mocht rijden!!




Lekker hard door de velden crossen. De droom van elk meisje, ehem. Maar ff serieus, het was super vet! 

We hebben ook nog ff bij de koeien van Tom gekeken. Het waren Texas Longhorns. En zoals de naam al zegt hebben die gigantische hoorns!



Maar ze waren erg lief.

Toen we terug kwamen van de tour zijn we gaan lunchen bij een..... Tankstation. Ja echt waar. Hieronder zie je hoe het eruit ziet. En raar genoeg had ik ineens geen honger meer. 


Papa en Chris

Daarna kwamen we weer terug op de ranch en daar zagen we iets super cools! Een tractor met een geweer achterop!! Zoooo cool! Maar ja, dat is daar eigenlijk ook wel nodig. Als je vee hebt heb je natuurlijk ook wilde beesten die je vee willen opeten. En dan moet je die beesten wel afschieten. Een beetje zielig, maar het idee van een geweer op een tractor is wel gaaf! Zie je mij al in zo'n truck zitten EN met een geweer naast me op de stoel?!



Toen ik over de verbijstering (dus niet ;-P) van het geweer was heen gekomen zag ik dat Tom, de eigenaar van het terrein, een paard aan het trainen was. Dus ik ben er heel stilletjes bij gaan staan en heb foto's gemaakt. 



Tom was cutting aan het trainen. Dat is dat je een koe uit de kudde drijft en dat je paard dan zorgt dat hij niet terug gaat door voor hem te springen. Tom gebruikte hiervoor een stuk stof aan een soort waslijn en die waslijn kon hij bewegen met een afstandbediening aan zijn vinger. Het zag er best cool uit. Helemaal als je zag dat het paard het steeds beter ging snappen. Super gewoon!

Daarna ging de groep ruiters een stel koeien halen die gebruikt zouden worden voor de les van vandaag. Op deze foto's zie je ze weg rijden en terug komen met de koeien. Het waren volgens mij allemaal Texas Longhorn jaarlingen.




Een paar werden de roundpen ingedreven en de rest wachten gewoon in een paddock. Toen werd het pas echt interessant! Net zoals je in een dressuur les om de beurt een figuur zou moeten rijden, deden ze hier om de beurt een kalf vangen. Eentje ving het kalf dan bij de nek of hoorns en dan konden de andere oefenen met de achterbenen. Tom had ze een speciale techniek hiervoor uitgelegd en dat oefende ze dan. Op deze foto zie je Chris die zijn Heelshot oefent.



Maar het grappige is dat een paar koeien het ropen al zo gewend waren dat ze maar alvast gingen liggen. Nog voordat ze de rope hadden gezien! Het zag er wel lief uit. Eentje wou zelfs niet meer opstaan. Die lag wel lekker in het warme zand.

Op deze foto zie je Tom. 



Nadat Chris klaar was ben ik nog ff met hem meegelopen naar zijn ouders, die overigens ook op bezoek waren. En daar kwamen we Brian tegen. Brian is de ranch manager voor als Tom weg is. Anyway, Brian vroeg of ik ook reed. Dus heb ik heb verteld dat ik bij Chris rij. En toen vroeg hij zomaar of ik ff op zijn paard wou rijden! Ik meteen helemaal blij! Want ja, wie krijgt er nou de kans om een paard te rijden in het zonnige Florida, dus ik hoefde ook geen seconde na te denken over mijn antwoord. Ik had weliswaar geen cap op, maar ik had geen zin om die nog te gaan halen. En trouwens, ik had toch een cowboyhoed op, dus mijn hoofd was beschermd.
Hier zie je mij op het paard. Ik ben haar naam ff vergeten, maar ze is een 7 jarige merrie die pas net 2 jaar onder het zadel is. 



Ik heb haar een beetje rond gereden terwijl Brian met Chris kletste en het was echt super!!

Toen we weer terug bij de paddocks waren hebben we Chris zijn paard afgespoten en terug gezet. Daarna hebben we nog wat gekletst met wat mensen. Toen begon het nog leuker te worden, want er was een roping dummy! Dus ik heb mijn rope gepakt en ben gaan oefenen. En Clint en Chris hebben me geholpen met mijn heelshot, dus ik kreeg veel geleerd in een korte tijd.
Hier een paar foto's.

 
(Clint zit op het paard en die andere spreken natuurlijk voor zich)


Geef toe, ik zie er best goed uit zo =P.

Dat was ook het einde van de dag. Ik weet niet of ik van de andere dagen ga schrijven, want in het weekend doen ze niet zo veel. 
De vakantie bevalt me prima en ik voel me echt helemaal thuis op deze ranch! Als het aan mij ligt gaan we hier nooit meer weg!




En hoe gaat het ondertussen in Hillsburgh???

Tja hoe gaat het hier. Op zich wel goed natuurlijk. 

Mees is herstellende van (alweer) een dubbele (!) oorontsteking, maar de antibiotica doet gelukkig wat ie moet doen en na twee dagen heftige pijn en hoge koorts ging het alweer een stuk beter met Mees. Horen doet ie nog slecht, zijn oren zitten aardig dicht en luisteren was altijd al een probleem....

Na het vertrek van Erik en Myrthe hebben wij weinig spannends gedaan. Wel werden verrast met een temperatuurtje ver boven nul, tien tot 12 graden om precies te zijn en ik snapte ineens alle Canadezen die bij plus 1 in de korte broek en teenslippers rondrennen. Ik kreeg haast zelf de neiging om het te doen, maar wandelen met de honden zonder jas was net zo fijn.

Vrijdag was de sneeuw zelfs zo ver weggesmolten dat we weer tot aan ons bos konden lopen. Een genot na zo'n lange tijd en de honden waren ook door het dolle heen. Af en toe kwam je nog een paar vierkante meter sneeuw tegen waar je dan ook ver tot over je knieën wegzakte, maar dat mocht geen naam hebben.

Het bos in was helaas niet mogelijk, daar lag de sneeuw nog aaneengesloten kniehoog. Wat ons verbaasde.... op die sneeuw aan de ingang van het bos lagen tientallen dode bijen. Boven op de sneeuw. Een heel triest gezicht. De beestjes waren ook nog gewoon intakt, vleugels, donzige lijfjes, maar dood. Nu houdt me bezig wat daar gebeurde...

Helaas was de vreugde over de beginnende lente van korte duur. Vrijdagavond begon het al gigantisch te waaien, er heerste zelfs een weather warning. Stormachtige toestanden buiten, ons vogelhuis draaide voortdurend om zijn as.

En jawel, zaterdagochtend werden we ook weer wakker met sneeuw en nog steeds een keiharde wind en een weather warning die nog uren duurde. Door de wind waaide de sneeuw alle kanten uit wat erg gevaarlijk is op de weg.

Ik ben even met de honden uit geweest, uiteraard, die arme beesten moeten toch naar buiten. Maar niemand had er echt lol in, behalve Hannah, die is met weer en wind graag buiten. Je kwam met moeite tegen de wind in en toen ik probeerde een hoopje van Hannah gedeponeerd op de verkeerde plek,  weg te gooien tegen de wind in, moest ik aan de kant springen, zo gauw kwam die hoop terug. Dat ontbrak er nog maar aan, bekogeld met een hoop stront in de ijzige kou.

Psychisch is het moeilijk aanvaarden dat de winter er weer is na twee dagen een beetje lente-idee. In je hoofd weet je dat het normaal is, het is immers pas februari, maar het heeft ook iets tegenstrijdigst.  Denk dat het net als roken is, je wilt steeds meer.

Al met al slaan Mees en ik ons er dapper doorheen en hopen dat het weer het morgen toelaat om eens even de verharde weg op te gaan.

Zo ver het nieuws uit Hillsburgh!

vrijdag bij de paarden, ze hebben weer gras!

op de sideroad, veel sneeuw al weg

maar dan zaterdagochtend, het stormt

de schuur in een sneeuwwolk

langs de paardenwei

na een storm heb je meestal wel een mooie wolkenpartij bij zonsondergang