Buisjes, Moederdag en zomergasten...

Mees kan weer horen!
De TV staat zachter, we hoeven niet meer heel hard te praten (lees schreeuwen van tijd tot tijd) en Mees kan weer gesprekken volgen tijdens het eten. HOERA!
De ingreep is goed gegaan, na tien keer kent Mees de procedure en ook hier in Canada was dat niet veel anders dan in Eindhoven. Nog effe en Mees kan zelf zijn buisjes in zijn oren plaatsen. Maar zoals al die andere keren hopen wij ook nu dat het echt de 
A L L E R L A A T S T E keer is!
Mees voelde zich zelfs ZO goed dat hij en Erik niks beters te doen hadden dan mij de stuipen op het lijf te jagen door de volgende foto te sturen:

jullie snappen, ik schrok behoorlijk!

Maar gelukkig kwam er al gauw een volgende foto achteraan waardoor ik wist dat het toch echt wel goed ging met Mees.

Zondag moederdag gevierd. Eerst het traditionele ontbijt op bed en cadeautjes uitpakken. Later ergens heerlijk geluncht, genoten van het mooie weer en met Myrthe samen een rit op onze paarden gemaakt!

Ik ben super verwend met leuke cadeautjes!

mooie bloemen

een badje voor de vogels!

een mooi beeldje voor in de tuin, zo denken we nog vaker aan onze Zwier!

nog meer bloemen

en heerlijke producten zodat ik er volgend jaar ook nog fris en fruitig uitzie!

Na lang zeuren over het weer kan ik nu ook zeggen dat we eindelijk voorjaar hebben, haast al zomer. Alles wordt gauw groen, het gras is al een keer gemaaid, de temperaturen kruipen langzaam omhoog en nog leuker, onze zomergasten zijn terug, de Kolibris!

Zaterdag zagen wij ze voor het eerst.

alle drie de feeders worden goed gebruikt

Ineens zagen wij dat er een nieuwe "nectar-drinkende" zomergast bij is gekomen. De Baltimore Oriole! Een zwart met fel oranje vogeltje dat met name op oranje kleurige dingen afvliegt. Net als de Kolibri drinkt deze nectar, maar is ook gek op fruit.

Myrthe en ik zijn gelijk maandag naar de winkel gegaan en hebben een speciale Baltimore Oriole feeder gekocht en speciale jam voor het beestje.  We hopen dat hij gauw weer terugkomt.

De Baltimore Oriole op het vogelhuisje

Gisteren gebeurde dan waar we al langer bang voor waren, Hannah greep een wasbeer!

Erik en ik waren even met de honden een blokje omgelopen. Ineens zien we midden op het maisveld iets zitten, helaas zag Hannah het toen ook al en sprintte er vandoor.

In eerste instantie konden we niet goed herkennen wat het was, een Porcupine? Een nerts? Het bleek een wasbeer te zijn.

Het beestje rende voor zijn leven met Hannah op zijn hielen en vlak daar achteraan..... DIGGER!

Erik er achter aan, ik gillend erbij. Vlak voor een boom zagen wij hoe Hannah over die wasbeer rolde, een hoop gedoe, gegrom en geblaas, maar het dier kon zich gelukkig bevrijden en de boom in.

Daar zat ie dan als een gek uit te hijgen, wij ook.

Niemand was gewond, alleen verschrikkelijk geschrokken.

De honden terug naar huis gebracht en met de camera terug gekomen om wat foto's te maken.

Toen het beestje bijgekomen was, klom hij uit de boom en verdween in de bosjes.

Waarschijnlijk is hij al niet erg fit, want normaal zie je de wasberen bij schemering en zeker niet midden op de dag op een open veld.......

Gelukkig met een sisser afgelopen!

Een andere jager in ons huis is Jopie! Trouw legt hij bijna elke ochtend voor ons een muis neer. De ene keer een hele, dan weer stukjes, soms wel twee en soms gerecycled. 

Met deze beelden wens ik jullie een fijne week!