Never a dull moment.....

Al een tijdje wil Erik weer een eigen paard.
De optie om Doc in bruikleen te nemen leek ideaal, maar bij nader inzien wilde Erik toch echt iets "eigens". Iets permanent' s, iets voor hem.
We begonnen in Canada rond te kijken, ons hart slaat niet voor niks extra hoog voor de IJslandse paarden.
Maar een goede IJslander is moeilijk te vinden hier. En de afstanden die je moet afleggen zijn enorm. (effe naar BC 5 uur vliegen, naar de States, 8 uur rijden)
Ok, terug naar een vertrouwde plek, een IJslander uit Europa, daar kennen we genoeg mensen om een goed en betrouwbaar adres te vinden en een paard te kopen.
Tijdens Eriks laatste twee reizen, in juli en nu in oktober is hij dan ook paarden gaan kijken.  En dat is leuk en hij was ook de laatste keer weg van Demantur.
Maar echt tijd om nog eens terug te gaan was er niet. Als Erik in NL is dan heeft hij een overvolle agenda en is gefocust op zijn werk en is er amper tijd voor leuke dingen. Werk gaat immers voor, daar is hij tenslotte voor in NL.
Dus wachten totdat hij weer in NL is, in november. Maar nog voordat hij thuis was, wist hij dat in november zijn week al meer dan vol gepland zou zijn.  Dus weer geen tijd om de tijd te nemen een paard te kopen.
Intussen zaten Myrthe en ik op een zaterdagavond op internet te surfen en we kwamen weer uit bij de Rocky Mountain Horse. Net als de IJslander een gangenpaard.
We gingen er zelfs eentje kijken en uitproberen, maar dat beviel nog niet erg goed.


Voor de gein besloten we vandaag twee jaarlingen te bekijken.  Twee ruinen, hier anderhalf uur vandaan. 
Een jaarling is leuk, maar we hebben er nu natuurlijk niks aan. Zij kunnen nog niet bereden worden en voordat het zover is, moet er een hoop werk in gestoken worden.
Maar ach.... op deze zonnige "Thanksgiving" maandag hadden we geen andere plannen, dus we gingen kijken.
Thunder en Barrett, twee broertjes met de zelfde papa, andere mama en anderhalf jaar oud stonden samen met twee andere Rocky's in het weitje.
En eigenlijk.... toen we ze zagen waren we gelijk verkocht.
Maar ook met de eigenaresse hadden we een klik en ipv van "effe kijken" bleven we uren hangen om naar haar verhalen te luisteren, maar ook om te "connecten" met Thunder en Barrett en dat ging heel soepel.
Tot slot besloten we.... deze twee moeten mee naar huis en hebben ze gekocht!
Wanneer zij naar huis komen weten we nog niet, maar we hopen gauw.
Het transport moet nog geregeld worden. Keep you posted!


Meet and greet Thunder and Barrett!!!

dit is Mariah, Thunders moeder

Soapy, Thunders oma (26 jaar)

Barrett

Thunder

ware liefde??? Barrett en Erik

hallo, klein mensenvrouwtje!

Barrett

Thunder

By the way.... Thunder vinden we niet zo'n toppie naam,

iemand een leuke suggestie?

Enne wat betreft het plaatsen van een reactie, PLEASE

doorzetten en verder proberen, het lukt.......ooit! Thanks!

Want ik vind die reacties altijd ZO leuk!