Niks te beleven hier!

Echt niet!
Klaagde ik eerdere keren er over dat zich hier de ene na de andere ramp voltrok als Erik zijn hielen had gelicht, kan ik nu alleen maar zeggen dat het stil en rustig is, saai haast.
Voor de nodige afwisseling zorgt onze Petunia!


Zo vaak als ik haar de afgelopen weken heb gezien, heb ik haar nog nooit gezien!
En het erge is, Petunia heeft geen vast patroon. The girl has no routine!
Eerst dacht ik nog als ik zo rond tienen de honden uitlaat ben ik safe, maar dat is absoluut niet het geval.
Hannah hield ik al een tijdje uit voorzorg aan de riem (heeft het grootste jachtinstinct en is het moeilijkst in bad te stoppen), maar die andere twee nu ook nadat Petunia ons stond op te wachten onder het keukenraam! Echt waar! The bitch!
Gelukkig ging Myrthe mee. We liepen de hoek om, ik schijn met de lamp in het hoekje en jawel, daar zit onze Petun! Gelukkig zagen Digger en Meggie haar niet, Hannah wist allang dat zij er was, want die sleurde mij over de trappen en Myrthe had de tegenwoordigheid van geest die twee anderen in hun nek te grijpen en terug naar binnen te sleuren om daar aan te lijnen. Enigszins ontdaan van zo'n behandeling kwamen Meggie en Digger daarna weer naar buiten.
Vanaf nu lopen we standaard met z'n tweetjes, honden aan de riem en bewapend met twee zaklampen!
Maar het kan nog gekker. Door de prednison drinkt Hannah veel en plast daardoor ook veel.
's Ochtends als we opstaan laat ik haar eerst in de tuin plassen (6.45 uur, gaaaaaaap)
Elke ochtend is het minder licht rond die tijd, zo ook afgelopen donderdag.
Wekker, opstaan, deur open en Hannah even naar buiten. Die zet een sprintje in en ondanks mijn nog dichtgeplakte ogen kon ik Petunia in de achtertuin spotten.
Met een ijskoude en knalharde gil "HANNAH HIEEIHIIIIIIIIIIIR" ging Hannah in de ankers en luisterde voor de afwisseling.Pffffffffft.
Ahum, goeie morgen Trish! (onze buurvrouw). Arm mens moet ook rechtop in bed gezeten hebben en zijn haar van schrik de krulspelden uitgevallen!


Vanavond scharrelde Petun al rond zevenen over ons terras. Weten we dankzij een oplettende Hannah. (knalt zowat door de pui van woede!!!)
We gaan proberen haar nu te filmen, maar het beestje is ons tot nu toe te vlug af.
Griezelig is het uitlaten van de honden nu wel, want stel je voor we zien haar te laat en ze spuit ons onder.
Mees baalde, want hij had haar nog niet gezien en wilde zaterdagavond persé met ons mee.
In plaats van een hond pakte Mees alleen een zaklamp. Rende daarmee 10 meter voor ons uit zodat Myrthe en ik bijna onze nek braken op de trappen bij gebrek aan licht.
Mees scheen op de meest wilde plekken in de hoop Petunia te zien, maar vergat dat hij preventief moest schijnen om te voorkomen dat wij tegen haar aan zouden botsen.
Vervolgens ging hij druk in het putje zitten schijnen waar Petunia overdag ligt te slapen.
Natuurlijk, als we haar nog niet tegen komen, maken we haar op z'n minst pissig in dat putje om van die heerlijke lucht te genieten.
Jullie begrijpen dit uitstapje zorgde voor een hoop ergernissen en fikse discussies in de donkere nacht.
Mees mag alleen nog mee als ie zich echt nuttig maakt is afgesproken.


We hebben nog meer wildlife! Afgelopen week kwamen we op ons veld weer "onze" reeën tegen! Prachtig gezicht, ze bleven lang staan zodat ze uitgebreid bewonderd konden worden. Ongelooflijk hoe mooi en groot deze dieren zijn.

Vrijdag kregen we ineens een enorme daling van temperatuur door een forse wind.

Niet te geloven, binnen no time was het zo'n dikke 10 graden kouder en tegen de ochtend was de temperatuur nog maar 4 graden. (eerst 22)

De wind hield aan en zorgde ervoor dat er een flinke tak van de wilg afbrak. Gelukkig viel deze net naast het huis en niet mijn keuken in.

forse tak er af!

Mees gaat wel eens effe hakken!

Mees hielp Ed om de tak weg te ruimen

en Falki en (Lama????) Stjarni genoten van de wilgentakken

Een ander teken van het einde van de zomer is het sluiten van het zwembad. Nu hebben we er in september ook nog amper gebruik van gemaakt, dus het werd ook tijd dat het nu dicht ging. Te koud om nog te zwemmen.

Op de valreep konden we nog een paar kikkers en padden redden.

langzaam loopt het water weg

een kleine drenkeling die we er op tijd uit hebben gehaald

Na 24 uur heftige wind kwam dan 24 uur heftige regenval! Het gutste uit de lucht. Een mooie gelegenheid om een hele zondag in onze pyjama's door te brengen, tv te kijken en lekker niks doen. Voor de beestjes buiten wel sneu.

Alvin voor ons keukenraam, alsof hij zeggen wil "laat me er in"

ondanks de regen komen de eekhoorntjes hun eten halen dat ik tussen de pompoenen verstop

en de Blue Jay's houden vol, ondanks de regen!

Toch levert de herfst regelmatig mooie beelden op en hebben we vorige week ook genoten van prachtig weer. Wat overigens vanaf morgen weer terug komt. Dus echt klagen mogen we niet, doen we ook niet echt, ach... soms... een beetje!

zonsondergang

zonsopgang, 7.30 in de ochtend, zicht op Everdale, onze buren

nog steeds 7.30 uur in de ochtend

de mist voor het bos voor ons huis

Mensen vragen regelmatig hoe het dan zo is, zonder Erik. Natuurlijk missen we hem, maar we hebben inmiddels zo ons eigen ritme als hij er niet is en dat went natuurlijk ook.

Zo eten we tijdens Eriks afwezigheid standaard met z'n drietjes voor de TV. Mees zorgt voor de honden, Myrthe de katten en ik het eten en de huishoudelijke dingen. Paarden wisselen we af. Alles loopt eigenlijk vanzelf en een zaterdagavond ziet er bij ons dan bijvoorbeeld zo uit.

Hannah ligt voor de bank

Meggie bewaakt het kaasfondue

in de keuken wachten zelfgemaakte "hartjeswafels"

en Digger ligt bij Mees

En Jopie zorgt voor een stukje vlees!

Jullie zien, alles loopt prima!

Fijne week nog allemaal!

sinds vorige week zit Myrthe bij de fotoclub en is driftig aan het oefenen!

Proficiat Jopie, acht alweer!