Jetlag en rondje Limburg

Nadat ik dinsdag afsloot met een bord frieten hier op het blog hoopte ik op een rustige nacht...

En zoals Myrthe al vaker zegt "mam je moet niet jinxen" (het noodlot tarten)

We hadden frietjes gegeten en Mees ging bij Stef logeren.

Dekbed onder de arm, pyjama, toilettas en op naar Stef.

Wij keken met z'n drietjes wat tv en gingen al vrij laat naar bed.

Slapen lukte maar matig, terwijl ik scheel zag van vermoeidheid.

En ineens, als je dan toch net in slaap dreigt te vallen hoor je een geluid wat de telefoon blijkt te zijn. Erik springt uit bed en rent naar beneden (boven zijn alle telefoons uitgetrokken), maar is net te laat.

Shit!

Want niemand belt normaal gesproken voor niks om kwart over 2 ' nachts...

Gelukkig pliepte vlak erna de mobiel en het was wat we al vermoeden... Mees!

Die kon niet slapen en bij nader inzien voelde hij zich dan toch niet zo jofel om ergens anders te slapen of ie naar huis mocht?

Uiteraard! 

Myrthe had ook nog geen oog dichtgedaan en nadat Mees er was besloten we met z'n allen nog wat te eten.

Reuze gezellig, maar waarschijnlijk zeer fout. Nadat we allemaal Limburgse vlaai en Christoffeltaart hadden gegeten gingen we naar bed om daar vervolgens tot een uur of 5 wakker te liggen!

(nadat we dus al minimaal tot niks geslapen hadden)

Om half 9 ging de wekker. Myrthe zou om half 10 naar Jari gaan en Erik en ik nog langs de IntraTuin en andere winkels.

Dat viel vies vies tegen kan ik jullie vertellen, dat opstaan! Wallen van hier tot Tokyo en een reactievermogen van een dode.

Maar we hebben ons er doorheen gesleept! Al had ik af en toe het idee op een draaimolen te zitten.

Myrthe naar Jari, Mees kon gelukkig een uurtje langer blijven liggen en Erik en ik op pad naar de winkels.

Rond elven weer terug, Mees uit zijn bed, de boel inpakken en daarna op weg gemaakt naar Maastricht.

Ons hotel gezocht, ingecheckt en een rondje Maastricht gelopen. Langs de Maas, Stokstraatkwartier, Onze lieve Vrouwenplein

en weer terug naar het hotel de bagage op de kamer zetten, opfrissen en aansluitend naar Heerlen naar Eriks ouders.

Daar heerlijk gegeten, bij gekletst en cadeautjes uitgepakt!

Jetlag speelt ons nog parten, dus rond half 9 braken we zo'n beetje boven onze enkels af en zijn we terug naar Maastricht gereden om daar ons bedje op te zoeken!

Thuis in Hillsburgh schijnt alles goed te gaan, hoewel we af en toe wel hilarische mails van Heather krijgen.

Zij zou graag wat Nederlandse zinnen willen leren, want Hannah schijnt haar Engelse termen niet te begrijpen.

Dit bericht kregen wij van Heather:

" I think I should have learned some Dutch, like "Hannah, come here", "Hannah, leave that alone", "Hannah, don't ignore me" or perhaps "Hannah, get your butt over here" which would have been handy this morning when she went right into Ed's yard and stole one of their dogs' bones, right when the man who is looking after them was there. Classic Airedale!  Haha"

Verder dacht Heather dat zij dinsdag een beetje langer kon slapen dan 8 uur omdat zij vrij had, maar Jopie was andere mening en mauwde zo lang en hard dat zij uit bed kwam!

Izzy was nog helemaal niet te voorschijn gekomen en Heather vroeg zich al bezorgd af of we echt drie katten hadden, maar gelukkig kwam Izzy vandaag ergens boven water. Wel negeren Grace en Izzy Heather volkomen.

Meggie zou onze Meggie niet zijn als zij duidelijk laat zien dat zij kei en kei verdrietig is. Zij wil amper mee naar buiten en ligt zo veel mogelijk op mijn bed. Wandelingetjes moeten kort en snel zijn.

Vandaag werd zij gelukkig al iets toeschietelijker.

Digger is wel heel aanhalig, maar heeft als dank de boel ondergekotst!

Ik geloof de paarden zijn momenteel de enige die een beetje normaal doen?

Het kabeltje van mijn camera ontbreekt, dus foto's houden jullie te goed!

Tijd om te gaan slapen nou!