Graduation, afscheid en vakantie

Ongelooflijk hoe de tijd vliegt.
Elke dag opnieuw nam ik me voor "vandaag schrijf ik een stukje", maar de dag was voorbij voordat ik er erg in had en 's avonds had ik gewoon geen puf meer.
Ik hoor van veel mensen dat juni een drukke maand is. Op de scholen zijn van allerlei activiteiten waardoor je veel op en neer moet rijden omdat Myrthe en Mees de ene vroeger daar moeten zijn en de andere keer later uit zijn. Alles buiten het busschema.
Diverse happenings waar men verwacht dat je iets te eetbaars meebrengt, dus heb ik ook veel staan bakken deze maand.


Any how, wat is er allemaal gebeurd sinds de geslaagde kampeertrip van Erik en Mees?


Op de eerste plaats genieten wij hier van een werkelijk geweldige zomer die hier al weken aan de gang is. In tegenstelling tot Nederland is het hier droog en warm, sommige dagen zelfs extreem heet. Zo erg zelfs dat we af en toe eens een regendansje moeten doen zodat het eens een beetje afkoelt en alles buiten wat water krijgt. Apropos dansje.
Weten jullie nog toen wij (Erik, Myrthe en ik) vorig jaar naar Toronto gingen om daar samen met nog tig anderen met Matt te dansen van "where the hell is Matt"?
Inmiddels is de nieuwe dansvideo uit en online te zien en jawel, Erik en zelfs Myrthe zijn even in beeld. Bekijk de video


HIER

Bij 2,52 is Toronto in beeld, Erik draagt een blauw t-shirt en een petje, links staat Myrthe (zonnebril op haar hoofd) en rechts van Erik is Matt.
Op de website van Matt kun je je aanmelden als je wilt weten wanneer Matt bij jou in de buurt is om mee te dansen! Het is een aanrader!


Myrthe en Mees waren druk met de laatste loodjes voor school. Laatste proefwerken, tentamens, opstellen, werkstukken en dat allemaal voor een goed rapport en als hoogtepunt, Mees zijn graduation die gisteren was!


In Canada maakt men er een hele happening van als een kind een school of een bepaalde periode afsluit.
Zo is Mees nu klaar met grade 8 van middle school/elementary school en zal hij na de zomer naar grade 9 gaan van de High School, dezelfde school als Myrthe.
Gisteren maakten wij onze eerste officiële graduation mee.
Alle kinderen kwamen zeer feestelijk gekleed naar school. Jongens in mooie pantalons, sjieke overhemden, fleurige stropdassen en sommigen zelfs met een jasje (net als Mees)
De dames in mooie jurken, sommigen zelfs in het lang, met torenhoge hakken, kunstige kapsels en strak in de make-up.
Iedereen had zijn best gedaan om er beeldschoon uit te zien.
De ceremonie begon, uiteraard na het zingen van het volkslied "oh Canada",  met het uitreiken van diverse awards. Onderscheidingen voor de kinderen op verschillende gebieden. Niet alleen de beste sporter kreeg een prijs, maar ook diegene die uitblonk in science, hulpvaardigheid, prettige karakter of in de Franse taal.
Op een gegeven moment werd de prijs uitgereikt "Most improved" (meest vooruitgegaan) en deze mocht Mees in ontvangst nemen.
Zijn juf had mooie woorden gesproken en ik kan alleen maar zeggen dat we meer als trots waren op Mees.
Zeker als ik bedenk hoe zwaar hij het de eerste tijd heeft gehad en nu sluit hij deze tijd af met een mooi rapport, een geweldige award en happy in zijn vel.
Dit is overigens allemaal al uitgebreid thuis voor gevierd.
Zondag hadden wij een (pre) graduation party wat super gezellig was. Heerlijk gegeten, fijne sfeer en ik had het gevoel dat jong en oud zich prima vermaakt heeft die dag.
Mees zelf is op de dag van de graduation met 3 vrienden gaan uiteten in Orangeville en vervolgens hebben de jongens zich in stijl naar school laten brengen in een stretch limousine!
Helaas waren zij net wat te vroeg waardoor wij geen foto's konden nemen van deze aankomst op stand  en op het feest zelf heb ik ook een beetje vergeten foto's te nemen.
Maar de graduation, die staat er op!

de heren in stijl

Mees met zijn vriend Dylan

Mees

twee juffen van grade 8 (er zijn er 5, dus ongeveer 120 kids)

Mees krijgt de award uit handen van zijn juf

effe samen poseren! 

het High School diploma uit handen van de directeur

broer en zus heel feestelijk

(nee mam je gaat hier echt geen foto nemen!!!)

Mees en de juf

Hier volgend de officiële foto's door school gemaakt

En dan hadden we deze week nog een paar funfoto's gemaakt.

Mees als het ware als "Mees Bond"

en de verdiende award!

Dan hebben wij afgelopen week afscheid genomen van Mojo.

Het speelde al een tijdje bij ons "hoe verder met de paarden", ook met name omdat we voelden dat het niet lekker liep onderling. De paarden met elkaar hadden zich gearrangeerd, maar er was gauw tumult zo gauw wij erbij waren.

En zelf kregen we totaal geen contact met Mojo. Terwijl de andere paarden graag op je af komen om eens te knuffelen of anders contact met je zoeken, bleef Mojo altijd op afstand, draaide zelfs van je weg als je ook al probeerde hem aan te raken.

Sinds Mojo en Barrett bij ons waren heb ik contact gehouden met een meisje dat van te voren altijd voor ze gezorgd had.

Ineens plaatste zij op Facebook dat zij nu eindelijk een paard kon kopen.

Ik stuurde haar een berichtje en nu bleek dat zij vorig jaar dolgraag Mojo had willen kopen, maar toen het geld nog niet had.

Wij dachten erover na en boden haar aan om Mojo van ons over te  kopen en dit wilde zij dolgraag.

Zij is helemaal blij met hem en dolgelukkig dat zij Mojo nu eindelijk haar eigen kan noemen. Afgelopen zaterdag verhuisde Mojo terug naar de plek waar hij geboren en getogen was met een heel blij nieuw vrouwtje.

Mojo die nu weer Thunder gaat heten met zijn nieuwe vrouwtje

Barrett was in eerste instantie even verdrietig toen Mojo weg was. Hij bleef maar hinniken en zoeken, maar na een dag was dit over en alles lijkt nu veel meer in balans dan voorheen. 

Skjanni loopt er ook nog altijd bij, maar hij is zeker niet de boosdoener van Mojo's vertrek. Integendeel, die twee konden het wel goed met elkaar vinden, maar eigenlijk kan iedereen het wel goed met Skjanni vinden, de andere paarden, de honden en wij!

Een paar dagen na Mojo's vertrek lijkt het dat Barrett  zich veel meer op zijn gemak lijkt te voelen en de strijd die er van te voren steeds was, is weg.

Blijkbaar had het zo moeten zijn.

Vanaf volgende week gaat Barrett naar "school" en zal hij de grondbeginselen van een "goed paard" krijgen bijgebracht.

En Skjanni? Hij is nog steeds gast, maar we genieten heel erg van zijn gezelschap.

wandelen met Skjanni

kei-lief was ie

vriendjes worden met Erik

Tussendoor hebben we ook nog onze vakantie geregeld. Het zoeken en boeken van een bestemming is nog niet zo moeilijk (hoewel laat maar eens vier neuzen dezelfde kant uitwijzen!). Ingewikkelder is het om het thuisfront te regelen.

Met honden, paarden en katten zijn wij afhankelijk van een oppas die in huis komt en hier de boel regelt.

Via via vonden we iemand, klikte ook wel, het leek geregeld totdat de dame in kwestie ineens de prijs met 65% procent verhoogde.

We willen graag op vakantie, we willen ook graag betalen voor een goede oppas, maar als het dagbedrag  voor de dieren vele malen hoger gaat worden dan het bedrag voor onze hotelkamer, dan is er toch iets mis....

Gelukkig lukte het opnieuw om iemand te vinden. Nu hebben we een lieve en betrokken oppas en zullen wij binnenkort met z'n viertjes naar Cape Cod vertrekken om daar te genieten van het Amerikaanse strandleven.

Uiteraard houden wij jullie tzt op de hoogte via dit blog.

ons hotel

met een terras aan het strand

voor wie niet de zee in wil, kan hier zwemmen

direct aan het strand

Dan wens ik iedereen een superfijne zomervakantie, met veel zon, plezier en misschien af en toe ook een beetje rust!

Tot snel!