Arme Barrett

Rond zessen kwamen we terug van boodschappen halen en Erik en ik gingen gelijk de honden uitlaten.
Door de achtertuin lopen we een klein bos in dat verbonden is met de twee weilanden van de paarden. De paarden lopen momenteel grotendeels in het bos zodat het gras in de wei kan groeien.
Dat is altijd best gezellig, door dat bos lopen, zo gauw de paarden ons zien komen ze gelijk op ons af voor een knuffel of een aai.
Nu ook, Falki liep gelijk naar mij en Barrett naar Erik. Vervolgens liep Barrett nog naar mij en tot mijn schrik zag ik twee grote stekels uit zijn neus steken, de zogenaamde quills, afkomstig van een Porcupine.
Barretts hele neus was gevoelig en wanhopig zocht hij naar hulp bij ons.
Erik en ik lieten gauw de honden uit en zochten Myrthe die net met Mees een rondje op de Gator was rijden.
Thuis belde Myrthe Bob onze veearts om tips te krijgen hoe we die krengen er het beste uit kunnen krijgen.
Gewapend met een tang, halster en een beetje ontsmettingsmiddel togen we naar de paarden waar Barrett ietwat onrustig op en neer liep.
Mees ging gelijk op zoek naar de Porcupine, misschien liep die nog ergens in het bos rond. (helaas niet gevonden!)
We haalden Barrett uit de kudde om te voorkomen dat de anderen hem gingen duwen en wij een beetje meer plek hadden.
Relaxt liep hij mee, wel met grote oogjes van de schrik, maar hij was heel lief en coöperatief. 
Erik hield hem vast en Myrthe pakte de eerste quill vast en trok die met een forse ruk eruit! Vervolgens de tweede!
En Barrett, die keek met grote oogjes, maar verzette geen pas en was zichtbaar opgelucht verlost te zijn van die pijnlijke pennen!
Als troost mochten hij en de anderen nog een half uurtje op het gras staan!
Dat was ons begin van het weekend!
En hoe is het bij jullie??

Barretts beschadigde neus met de twee stekels 

"dr. Myrthe" aan het werk  (boh dat is cool om te doen was haar reactie)

zo de laatste er uit!

nog effe checken of er niet eentje is achter gebleven

Mees stelt Skjanni even gerust (wat doen die met mijn vriendje)

na die schrik mag het kwartet even gras eten

zomeravond