En eigenlijk... eigenlijk wist ik ook niks te schrijven.
Ja ik was in Nederland, maar eigenlijk was het een beetje een herhaling van wat ik in april deed en om nou zo'n beetje dezelfde foto's en verhalen te plaatsen vind ik ook saai.
Hoewel mijn tijd daar allesbehalve saai was. Ik heb onder andere ook gewerkt en had vier hele leuke afwisselende opdrachten met mooie uitdagingen. Na overleg met mijn opdrachtgevers zal ik kijken of ik een aantal foto's op een later tijdstip hier kan plaatsen.
Mijn moeder, Smurf is 65 geworden. Dit hebben we gevierd met een etentje en een feestje.
Ik heb lieve vrienden gezien en gesproken, maar zoals altijd is de tijd te kort voor alles en voordat ik er erg in had zat ik weer in het vliegtuig terug naar huis.
De dag dat ik naar Nederland vertrok was het hier nog hoogzomer maar inmiddels is het volop herfst.
De bomen verkleuren, de temperaturen zakken 's nachts flink en veel van onze zomergasten zijn vertrokken. De Kolibri-feeder hangt al dagen onaangeroerd op z'n plek. Het zal niet lang meer duren en onze wintergasten zoals de "darke eyed junco" zullen arriveren.
Niet alleen de zomergasten zijn gevlogen, Erik ook. We hadden zo'n beetje een vliegende wissel hier.
Op woensdag arriveerde ik en op zaterdag vertrok hij.
Net genoeg tijd om de belangrijkste informatie met elkaar uit te wisselen zeg maar.
Dus wat moest ik schrijven?
Er was niks, tot vandaag...
Vandaag was ik druk in de weer het tuinmeubilair klaar te maken voor de winter. Inwrijven met olie en vervolgens opbergen.
Bij het zwembad stond nog één stoel, ik wilde deze pakken en zag gelukkig nog net op tijd dat er iets onder de armleuning zat.
Tot mijn afgrijzen een GIGA sprinkhaan! De zogenaamde "Bidsprinkhaan"!!!!
Ik wist niet eens dat die dieren hier voorkwamen. In mijn beleving zie je die alleen op een Afrikaanse savanne. Maar niet hier in Canada en zeker niet in mijn tuin!!!
Kreeg er kippenvel, zo eng vond ik hem of haar met hem als lunch verorberd?
Maar toch kon ik het niet laten om er foto's van te maken, zeker nadat ik op internet had gelezen dat zij niet eens kunnen springen. (voordat ie me zo in het gezicht of in de lens springt)
Te creepy voor woorden gewoon.
Nadat we dan alles opgeruimd hadden, alle beesten verzorgd besloot ik in bad te gaan.
Ik zat er net in, het perfecte bad, exact de juiste temperatuur, niet te warm, niet te koud, heerlijke badolie en ......rust!
Stormt Myrthe de badkamer in en vertelt iets van keuken, water en sissend geluid.
"Wat zeg je"?
Blijkt er geen water meer uit de kraan in de keuken te komen. Shit!
Myrthe zag dat Rick (de nieuwe beheerder) bij het zwembad bezig was en besloot hem te vragen of hij toevallig het water had afgezet.
Ondertussen probeerde ik toch nog even van mijn bad te genieten, maar dat lukt niet echt en klom er van ellende na 5 minuten weer uit. Dag bad!
Dat ik wel water had komt omdat ons huis uit twee delen bestaat, een oud en een nieuw gedeelte met elk hun eigen voorzieningen (verwarming, water en afvoer) Handig in dit geval.
Rick wist ook niet wat er aan de hand was en nadat hij een kwartier radeloos onder ons huis was rond gekropen besloot hij een loodgieter te bellen.
Totdat deze komt hebben we in dat gedeelte van het huis geen water.
Niet echt een ramp, douchen en toilet gebruiken we gewoon aan de andere kant en dat beetje water wat ik voor de keuken nodig heb, halen we uit de badkamer.
Myrthe schrok wel dat we nu met de hand moesten afwassen....
En zo is er altijd wel wat.
Aangezien het morgen vrijdag is en ze hier normaal niet zo verschrikkelijk snel zijn, ga ik er vanuit dat we nog wel een paar dagen waterloos zullen zijn.
Dus wie weet.... word vervolgd!
Hieronder een fotoverslag!
foto's hierboven genomen door mijn vriendin Jes!
Haar hond Roef, één van mijn liefste petekinderen, was erg blij mij te zien!
Na afloop was ik doorweekt!
ook deze keer ben ik weer bij Zwiertje geweest en dat was echt te gek!
Wilma was zo lief om een reeks foto's te nemen
helaas reed ik de buitenspiegel van mijn huurauto, een Fiat Panda!
Nee, ik reed niet met de auto ergens te dicht langs, ik trok de "kliko" er langsaf en was vergeten dat de oprit net wat smaller was dan ik me herinnerde!
samen met mijn moeder eten ter ere van haar 65e verjaardag
na 2 weken weer thuis in Canada en genieten van de ruimte om me heen
welkomstgeschenk van Jopie
na het brengen van zo'n geschenk ben je wel moe
en ineens is het best koud in de ochtend, er lag zelfs ijs op de auto
Myrthe oefent met Skjanni handpaardrijden
de bomen verkleuren
handpaardrijden met Falki
herfst
foto's van mij gemaakt tijdens mijn werk!
Gemaakt door Marije Rauwerda!
Toch fantastisch als je op zo'n plek foto's mag maken???
Ik heb er intens van genoten! (helaas paste er geen in mijn koffer en bij het verlaten van het terrein moet je door een poortje dat begint te piepen als er toch een pony in je auto zit>>>>jammer!!!)
en dan vandaag de Bidsprinkhaan, mijn Iphone aan de bovenkant zodat jullie kunnen zien hoe groot dit beestje was!
griezelig toch?
en tot slot mijn vriendinnetje Teddy met het cadeautje dat zij van mij kreeg!
Fijn weekend!!!





























Deja vu !!!! Ik denk dat alle bloggers je opmerkingen over 'niks weten te schrijven' en 'de weken vliegen voorbij zonder dat je wat schrijft' heeeeeel erg herkent.....
BeantwoordenVerwijderenMooie foto's weer hoor, het was genieten !!
Leuke foto's! behalve het kdootje van Jopie dan.... Jopie zelf vond ik wel heel leuk om te zien. Wij hadden vroeger zo'n zelfde Jopie, al luisterde hij bij ons naar de naam Harry ;-)
BeantwoordenVerwijderenHallo Claudia, leuk om je verhalen te lezen. En de foto's zijn prachtig!
BeantwoordenVerwijderenDank je Herma!
VerwijderenGetver Claud.... die vieze foto's van jou...de rest zijn leuk hoor!! Maar Jopie zijn kado... ieuw!!
BeantwoordenVerwijderenLiefs Es
Mooi verslagje weer!
BeantwoordenVerwijderenDat "kadootje" van Jopie scrollde ik ook snel weg, maar verder heel leuk!
Hallo Claud',
BeantwoordenVerwijderenJa het weekend is alweer om en ik had geen tijd genomen om je blok te lezen. Dus met een paar dagen te laat nu een reactie van mij.
Die sprinkhaan ziet er echt waanzinnig uit(had me al verheugd op de foto's onderaan het blog!).
Hier is alles OK; helemaal hutje mutje vol tot eind oktober, dus da's goed.
Ik probeer snel effe te bellen.
Heel veel groeten aan jullie allemaal,
tot gauw,
Edwin