Ook een paar suffe uiteraard en ook een paar waarvan ik dacht: "kijk, daarom wil ik niks meer schrijven. Omdat mensen het gewoon niet snappen".
Wat valt er aan te snappen zul je denken?
In de tijd dat ik hier heb geschreven, heb ik gemerkt dat er altijd mensen tussen zitten die denken verhalen zelf te moeten aanvullen.
Ik wil niet al te sarcastisch zijn, maar blijkbaar zijn zij uitermate goed in staat om tussen de regels door te lezen wat er hier nou echt gebeurt.
Het schijnt dat mensen ook denken ons heel goed te kennen door het lezen van dit blog, want ja, hier staat natuurlijk alles.
We hebben het al vaker gezegd: hier staan alleen maar de highlights uit ons leven die we hebben willen delen. Een topje van de ijsberg van ons leven eigenlijk, en dat is vaak al lastig genoeg te omschrijven. Net omdát je wilt voorkomen dat mensen verhalen anders interpreteren dan de bedoeling is.
Willen we dan de minder leuke dingen niet delen?
Jawel, op zich natuurlijk wel. Maar ik heb gemerkt dat dit nogal gevoelig ligt. Eigenlijk is heel het bloggen een gevoelige kwestie, want als je zou schrijven "ik voel me vandaag een beetje depri" dan leest een ander al dat je je zowat wilt verhangen...
Echt waar!
Ik merk ook in loop der tijd dat mensen verwachtingen hebben over mijn blog. Als ik ergens ben geweest, en mensen ontmoet die hier meelezen, zijn er verwachtingen. Verwachtingen dat zij de volgende keer met naam en toenaam op dit blog zouden verschijnen bijvoorbeeld. Of er nou wat leuks te melden valt of niet, als je maar genoemd wordt lijkt het credo.
Soms kreeg ik zelfs het gevoel dat ik van buiten af gedirigeerd word wat te schrijven en wat niet...
En dat is te bezopen voor woorden.
Ook lijken mensen op basis van mijn blog conclusies te trekken over ons doen en laten. Tricky...
Er zijn daardoor daadwerkelijk vervelende dingen gebeurd die mijn directe familie wel hebben betroffen, en dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Ook is het lastig om persoonlijke dingen uit de doeken te doen waarbij de kinderen betrokken zijn. Ondanks dat we al aardig publiek zijn met dit blog wil ik toch niet dat M&M's leven hier uit de doeken wordt gedaan.
Algemene dingen is geen probleem, maar dingen die hun persoonlijk betreffen, daar heb ik geen recht toe om dit hier uitgebreid te beschrijven, vind ik dan. En die zul je dan ook niet op deze plek terugvinden.
Dus, allerlei dingen die de afgelopen tijd zijn gebeurd laten me twijfelen of ik dit blog wel of niet moet voortzetten.
Overigens hebben wij gemerkt dat mensen vaak ook niet goed lezen.
Het beste voorbeeld is de kerstkaart die we verstuurd hebben.
De bedoeling was dat je na het lezen van de kerstkaart naar je computer loopt, internet start en naar de volgende link gaat:
http://dutchy2013.blogspot.com
Om vervolgens een beetje naar beneden te scrollen en daar op een videootje te klikken om het vervolg van onze kerstwens te zien.....
Meer dan de helft heeft dat niet begrepen, maar het stond er wel....
Beetje jammer van al het werk dat Myrthe zich heeft aangedaan om dat ding in elkaar te zetten. Het heeft haar uren werk gekost...
Misschien klink ik vandaag een beetje bitter, maar dat ben ik niet.
Ik ben kritisch. Naar mezelf, naar de wereld.
Wat wil ik verder, hoe ga ik verder?
Me te ergeren aan oppervlakkigheden is het niet waard. Daarvoor gebeuren er genoeg dingen om ons heen die er wel toe doen.
Leuke en minder leuke dingen.
Dat zijn mijn beslommeringen rondom dit blog.
Plus... wie wil dit nog lezen wat wij meemaken???????
Ik sluit af, zo vlak voor kerst met nog wat foto's die ik vandaag heb genomen van de eerste echte sneeuw die gevallen is.
En misschien dat ik dan binnenkort weer verder schrijf. Over Jopie die ernstig ziek is en dat we sinds een paar dagen een aanlooppoes hebben.
Erik en Mees die 1e kerstdag naar Nederland vertrekken, of over echte dingen die mij bezighouden in ons nieuwe land.
Wie weet?
Wens iedereen hele fijne feestdagen en goh, klik toch effe op die link die ik net noemde, heeft Myrthe niet voor niks uren zitten knutselen!
Merry Christmas!
Falki
Barrett
Stjarni
Skjanni en Myrthe samen aan het spelen
Skjanni
Stjarni
Skjanni
Stjarni
Skjanni
Stjarni
nee, deze is van november, maar vond ik wel leuk om erbij te doen
ook uit november..
Het gaat jullie goed!! Begrijp het helemaal!! Zit met hetzelfde dilemma. merk dat ik steeds hetzelfde schrijf en ik wil me niet telkens herhalen, want er zijn zoals je zegt bepaalde dingen die je niet op het Blog wilt. Daarbij komt ook nog dat via Facebook snel even iets is gezegd of je laat het snel zien. Ook de reacties zijn sneller.
BeantwoordenVerwijderenIk ben er nog niet over uit, maar het is beslist een mooie tijd om er een punt achter te zetten.
Tot ziens/schrijfs/horens op Facebook. En nee, ik ken jullie niet persoonlijk, maar vindt het toch wel altijd leuk om een reactie van je te krijgen.
Tjuuskes Claudia!! Bedankt voor dit prettige "vermaak", het was mij zeer aangenaam ;-)
Hey Claudia,
BeantwoordenVerwijderenwij beschouwen onze blog als iets dat inderdaad wel half voor de familie en vrienden is, maar dat bovenal ook een soort van online dagboek is voor onszelf. We malen er niet echt om wat er op staat en wie er wat van denkt. Ja, we hebben er ook al negatievere reacties op gehad, maar wie het maar niets vindt, moet gewoon ophoepelen en ergens anders zijn tijd gaan verdoen. :p
Ik vind het schitterend om zelf terug te bladeren en te zien waar we een jaar geleden waren... Heerlijk om te zien hoe we groeien/veranderen.
Schrijf je blog als een document in de tijd, als iets voor jezelf en je gezin.
Hoi Claudia, leuke blog weer. Ik snap je wel. Zeker nu ik terug ben lijken mensen allemaal hun eigen draai eraan gegeven te hebben waarom we terug zijn...
BeantwoordenVerwijderenWat ik overigens het meest vervelende vond van bloggen is dat ik iedereen een kijkje in mijn leven gaf, maar dat ik niet hoorde hoe het met een ander ging. Een kennis zei laatst: nou ik hoef niet te vragen hoe het met je gaat, dat staat allemaal op je blog. Ehhh nee. Terwijl jij zelf ook zo mooi zei dat daar alleen staat wat je wil delen. Het filmpje is overigens erg leuk en knap gedaan. Jullie hebben hele koddige honden, deed me denken aan mijn eerste hond (Irish soft coated wheaten terrier). Nou hele fijne dagen en mocht je nog bloggen, zal ik je zeker volgen. Voor wat mijn blog betreft, ik schrijf er denk ik nog een als ik over ga naar mijn vaste woning hier in NL en dan laat ik het bundelen tot een boekje, dan kunnen we het hoofdstuk echt afsluiten.
Anneke
Hallo lieve Claudia,
BeantwoordenVerwijderen't Is alweer een tijdje geleden. En je weet dat ik elke keer weer blij ben om iets van jullie te lezen op je blog :) Dus voor mij is het daarom alleen al super geweldig. Ben zelf ook aan 't denken om eens een blog te schrijven, maar zie heel erg op tegen de druk die er op een gegeven moment ontstaat, doordat mensen op een gegeven moment allerlei verwachtingen hebben.
Ik zal proberen je heel snel te bellen om lekker effe bij te kletsen.
Alvast hele fijne kerstdagen en een super goed 2013,
Edwin
Hi Claudia,
BeantwoordenVerwijderenI hear ya! Ervaarde ik ook met ons Canada blog. Ironisch dat juist jij in april in NL een opmerking maakte, wat voor mij kwartjes deed vallen en bevestiging gaf. Namelijk dat reden waarom wij terug naar NL zijn gegaan, mijn keuze was. Terwijl Suus en ik allebei even graag terugwilden. "Ja, dat denkt natuurlijk iederéén, dat het Chantal was". Waarschijnlijk op basis van het feit dat ik 99% schreef, en Suus niet van bloggen houdt (sowieso niet van privé info delen op internet). Mensen lezen er in wat ze zelf willen, een verkeerd beeld krijg je ook nooit meer 'recht'. Sigh. Vervelend dat het bij jullie zelfs in je priveleven nare situaties heeft gecreeërd.
Maar wij lezen graag je blog en bewonderen je mooie foto's, en Mirthe's supercoole filmpje, dus als je een blogmodus kunt vinden, die voor JOU goed voelt, keep up the good work! Misschien wel een keertje met foto's van aapies, wie weet, maar dan wil ik wel genoemd, geroemd en befaamd worden hier, JA!! dat snap je natuurlijk wel ;) hug & take care!
p.s. Anneke zoooooo herkenbaar ook.... wij hebben zelfs 'vrienden' die ons niet meer contacten in Canada omdat ze alles al lazen op ons blog... waanzin!
Zo te lezen voeld het niet meer zo leuk om je blog te schrijven.
BeantwoordenVerwijderenGewoon niet meer doen dan ,ik zal het missen dat went wel.
Dank je wel voor alle leuke dingen die je deelde in het blog.
Fijne feestdagen en een gelukkig 2013.
Lideke
Hi Claudia,
BeantwoordenVerwijderenZo herkenbaar! Waren we een paar jaar geleden terug, hadden een oom een tante 'een heel goed idee van hoe het met ons ging', terwijl wij inderdaad nooit wat van hun hoorden, en dus ook niet dingen konden nuanceren. Dan realiseer je ook hoe persoonlijk zo'n blog eigenlijk is, en hoeveel mensen het eigenlijk lezen. Ik probeer het ook altijd wat oppervlakkig te houden (al kreeg ik vorig jaar het commentaar dat we te veel over hardlopen schrijven, well, lees het dan niet! Het is geen verplichting!).
Het is echt aan jou, en niemand anders (je bent het echt aan niemand verplicht!) wat je met je blog doet. Het is jouw leven en familie en dat is het belangrijkst.
Heel veel sterkte met Jopie, hopelijk komt hij er weer helemaal boven op.
En uiteraard hele fijne Kerstdagen en een zeer voorspoedig 2013!! En ja, heb de film ook bekeken en het heeft inderdaad voor een goede lach gezorgd!! Heel leuk en knap gedaan!
Katalijn
Leuke foto’s, en gelukkig staat Myrthe er ook mee op, en ze lijkt er goed uit te zien. (mag ik nu veilig besluiten dat ze tenminste grotendeels genezen is?)
BeantwoordenVerwijderenHet is niet altijd makkelijk om te kiezen wat je schrijft. Hier ook hoor; manlief en mijn zoon staan op hun privacy wat dat betreft. En zelf schrijf je ook alleen dat maar wat je wilt delen met jan-en-alleman. Soms zijn er dingen die je wel tegen bepaalde mensen zegt, maar (nog) niet tegen anderen. Wel, dan kan je het niet op je blog schrijven want daar kan iedereen het lezen.
Toch heb ik zelf het bloggen nog niet helemaal opgegeven. Mede om wat Tanja zegt: het is wel eens leuk om op die manier terug in de tijd te gaan. Voor jezelf. En via mijn blog gaat dat veel makkelijker dan via al die kribbel krabbel lijntjes op Facebook. Omwille van die reden hebben andere vrienden van me vorige week besloten om minder op Facebook te zetten, omdat ze hadden gemerkt dat je dan minder blogt, en ze het blog wel leuker vonden om nadien terug te lezen. FB is vergankelijker.
Maar als je familie in de problemen geraakt door je blog, dat is dan natuurlijk weer een ander verhaal. Jij bent de schrijver, dus jij bepaalt wat je er mee doet.
In ieder geval bedankt voor de leuke kerstwensen, en het filmpje. (maar dat heb ik je al laten weten nadat ik het filmpje bekeken had. ;-) )
He Claudia,
BeantwoordenVerwijderendat vind ik vervelend om horen, dat je negatieve ervaringen hebt gehad met blogreageerders!
Ik hoop dan maar dat ik me gedragen heb al die tijd?! ;-)
Zoals je weet heb ik ook een blog maar ik blijf de laatste tijd ernstig in gebreke. weet ook niet echt of ik er gewoon mee moet ophouden.
Ik had je al eerder eens gezegd dat ik zelf niet echt veel blogs lees maar die van jullie vaste prik. De mooie foto's, jouw fantastische schrijfstijl, je vaak grappige verhalen....dank daarvoor. Heb altijd genoten!
Hopelijk ga je lekker door, misschien iets aangepast aan het gevoel dat je er nu bij hebt, maar zoniet...dan zal ik het missen!
Groet, Angelieke
En het filmpje was fantastisch! Goed werk Myrthe!
Mooi geschreven en helemaal waar!
BeantwoordenVerwijderenIk lees alleen maar, geniet van de foto's en je verhalen en meer is het niet voor mij. Dus wat jij omschrijft zet me aan het dneken wat goed is, nooit gedacht dat mesne zo met een blog omgaan. Maar goed dat je mijn ogen geopent hebt en ik hoop nog veel van jullie te zien en te lezen, want ik ben maar gewoon een stille genieter en lezer van jullie blog!
Fijne kerstdagen voor jullie allen en een goed 2013!
Julia
Dat is erg vervelend als mensen negatief reageren op je blog. Ik zou dan ook zeggen, lees niet als het je niet bevalt. Je moet zelf zin hebben in het bloggen, het moet geen verplichting zijn, die heb je toch al genoeg!
BeantwoordenVerwijderenIk schrijf ook bij lange na niet alles op mijn blog, en de laatste tijd is het ook een beetje in verval geraakt. Er zijn gewoon dingen die je niet aan de hele wereld kwijt wilt, daar is een persoonlijk dagboek goed voor.
Ik heb het leuk gevonden jullie zo te leren "kennen" en wie weet nog eens ooit in het echt. Een heel goed 2013 gewenst!
Annemiek
Jammer als je stopt met bloggen, Claudia, want ik lees je verhalen graag. Het is inderdaad zo dat het veel van één kant komt. Ik schrijf op ons blog, wat voor mij een soort dagboek is geworden. Mark schrijft ook nooit. Maar baal soms ervan dat mensen niets meer over hun eigen ervaringen en ontwikkelingen vertellen in Nederland.
BeantwoordenVerwijderenIk vind dat je prachtig schrijft en waanzinnige foto's maakt. PS ik heb het filmpje wel gezien!
Wat je ook besluit: een fantastisch Nieuw Jaar!
Hoi,
BeantwoordenVerwijderenWat vervelend dat je nare ervaringen hebt met je blog. Het is en blijft een platte tekst, zonder nuances, zonder mimiek etc. etc. En nee, je gaat niet je hele sores op het internet gooien (neem ik aan).
Ik als onbekende vind het erg leuk om met jullie mee te (be)leven.
Ik ben oprecht verbaasd dat mensen er zo over doen mmmm.
Zelf heel lang geblogd (nu verslofd, waarschijnlijk door Facebook) ... en ooit één keer een nare reactie gehad van iemand die het ook nog niet eens onder haar eigen naam durfde te doen (held). Maar inderdaad, het is een platte tekst.
Ik hoop dat je lekker blijft schrijven maar dat is geheel en al aan jezelf natuurlijk.
Trek je niets aan van wat anderen vinden/zeggen en doe waar je je goed bij voelt.
Groetjes, Agnes (die hoognodig weer eens moet gaan bloggen ;-)).