Myrthe vliegt uit

Deze zomer stond in het teken van verhuizen.
Onze dozen waren amper uitgepakt, nee dat niet eens, maar laat ik zeggen, veel dozen waren uitgepakt, maar voordat we het wisten stonden we alweer met nieuwe dozen te sjouwen.
Deze keer die van Myrthe.
Nu was het de kunst om dat mee te nemen wat Myrthe nodig hebt, zo compact mogelijk en zo compleet mogelijk.
In aanloop tot het inpakken verzamelde Myrthe alles wat zij mee wilde nemen op een tafel.
Binnen no time puilde dat ding uit. Spullen lagen er niet alleen op, maar ook onder of naast.
Hoe dat ooit mee moest? Haar kleren lagen er geeneens bij.

"wat" spulltjes

Tot aan Myrthes vertrek probeerden we ook een beetje in te burgeren in ons nieuwe huis.

Alles was toch nieuw en vreemd.

Het huis kraakt en piept van alle kanten waardoor je 's nachts ook regelmatig wakker schrikt en het geluid niet kent.

Vaak grijp je mis in keukenkastjes "waar ligt ook alweer"?

Grappig is toch, hoe nieuw alles is terwijl je maar een paar straten verderop bent verhuisd? Een kilometer of 10 of 12?

Ook in onze tuin hebben we een paar nieuwe bewoners.

regelmatig zwemt er een groep ganzen door de vijver

maar het meest indrukwekkend is toch de visarend die in de vijver zijn eten vangt

maar ook de reiger is een graag geziene gast

en als de gansjes zich een beetje veilig voelen, gaan ze zelfs aan land

bij de paarden in de stal broedde een nestje met zwaluwen

Ik kon ze nog net fotograferen voordat ze definitief wegvlogen 

Ik denk wie van ons het snelst ingeburgerd was, dat was Jopie.

Het advies is om katten minstens 2 weken binnen te houden als je bent verhuisd, liefst langer.

Nou, wij hielden het nog geen 2 dagen uit. Na 24 uur wandelde Jopie alweer naar buiten. Heel zelfverzekerd. 

Ik heb toen nog 1 keer een Chipmunk gezien, daarna nooit meer.

Dat is ook de reden dat ik die diertjes niet meer voer. Ik wil Jopie de mogelijkheid geven om dag en nacht buiten te zijn als hij dat wilt en dat wil Jopie wel. Ik geloof er is momenteel geen gelukkigere poes dan Jopie!

Helaas vallen er slachtoffers. Regelmatig liggen er de meest uiteenlopende muizen voor de deur of nog delen ervan. Ook eens een rat en afgelopen week probeerde een eekhoorn nog zijn leven te redden door aan onze voordeur te hangen en met Jopie watertandend onder hem.

Die hebben wij min of meer kunnen redden door Jopie af te leiden en de eekhoorn (even groot als Jopie) de kans te geven te ontsnappen.

Voor het konijn (veel groter als Jopie) zag dat er helaas minder gunstig uit. Eerlijk gezegd weet ik niet hoe het afgelopen is. Jopie had het dier vast en sjorde er met man en macht aan. Ik durfde er niet tussen te gaan, wist niet of het dier ook echt dood was maar wilde ook niet met een gehavend konijn achter blijven. Prettig was dit niet.

Maar Jopie.... die is hier erg happy.

killer-Jopie

Meggie en Hannah hebben hun draai ook gevonden

Hannah geniet van het leven op de veranda

ook deze vier mannen hebben het naar hun zin

Eind vorig jaar had ik het idee om voor Myrthe een quilt te laten maken als zij op kamers zou gaan.

Zelf ben ik meer dan onhandig, zeg maar onbekwaam met naald en draad en ging op zoek waar en hoe ik dat kan laten doen.

De oplossing was dichterbij dan gedacht. Onze lieve Kathy, onze steun en toeverlaat als wij op vakantie zijn blijkt een professionele hobby quiltster te zijn (geen idee of je dat zo noemt en schrijft)

Kathy bracht mij in het "hol van de leeuw", een winkel waar je enkel en alleen spullen kon kopen om te quilten. Ik kreeg bijna een tia van al die kleuren en stoffen bij elkaar. Was als de dood dat mij iemand iets snuggers zou vragen over quilten, ik die amper de naald van de draad kan onderscheiden, ik die liever knopen aanlijmt of iets weggooit als het stuk is.

Maar dankzij Kathy ben ik er goed doorheen gekomen en hebben wij mooie stofjes voor Myrthes quilt kunnen kopen.

Het is allemaal in het diepste geheim gebeurd en vlak voordat Myrthe verhuisde, kreeg zij de quilt.

een quilt met foto's van ons allemaal

Ook nog eens voor de verhuizing Myrthe en Mees op de foto gezet. Samen...

Ik moet zeggen als mijn klanten zo zouden reageren als mijn kinderen, dan kapte ik ermee.

Maar het is gelukt om die twee af en toe een beetje redelijk in beeld te krijgen!

tijd vliegt

En dan, ja dan was het tijd om in te pakken. Eerst alles in kratjes, kisten en tassen en dan in de auto.

Behalve Myrthes spullen, moesten die van ons ook nog mee.

Inmiddels mocht Erik wel mee, maar met de trein. Zodat hij regelmatig in beweging kon blijven en niet alleen maar lange tijd achter elkaar stil zat.

Myrthe en ik vertrokken op 23 augustus met de auto en Erik en Mees een dag later met de trein.

het was effe passen en meten, maar we hebben het er allemaal in gekregen

college girl

In Narragansett hadden we een huisje gehuurd voor ons vieren. Genoeg plek om Myrthes spullen een week te stallen, maar ook genoeg plek voor ons vieren.

Echt een week vakantie is het niet geworden.

Myrthe had in het handboek van de verhuizing een lijstje over het hoofd gezien en zo waren we nog een paar dagen bezig spulletjes te verzamelen.

Erik en Mees zouden eigenlijk zondagavond om 21.00 uur in Boston aan komen, maar ze hadden "een beetje" vertraging en arriveerden pas om 4 uur in Boston... en pas om 6 uur in Warwick waar wij ze van de trein afhaalden.

Zo'n kleine zeven uurtjes te laat....

Dus tja.... die maandag, we waren niet echt fit, dus die dag was al een beetje weg.

Ook kwam Myrthe er last minute achter dat zij verplichte activiteiten had van de uni voor alle international students. Op donderdag en vrijdag.

Eerst baalde zij dat zij er heen moest, maar toen kwam zij geeneens meer thuis eten omdat het ZO leuk was. Een goed teken en voor ons heel geruststellend.

Maar ondanks alle drukte en hectiek hebben wij ook een paar mooie momenten gehad.

ocean drive bij Newport

Obama arriveerde net een dag later daar

En dan de grote "MOVE IN DAY"

Dat moet ik zo'n uni nalaten. Het is allemaal perfect georganiseerd en niks aan het toeval overgelaten. 

Al dagen van te voren staan er overal wegwijzers zodat je precies weet waar je heen moet. 

A t/m M verhuisd tussen 8 en 12 uur  en N t/m Z van 12 tot 16.00 uur.

Wij besloten al heel vroeg te gaan zodat we er ook om 8 uur waren en dat liep echt gesmeerd.

Je rijdt tot voor het gebouw, de dorm, laadt je auto uit, daar wachten ook al "happy helpers" om alle spullen naar binnen te slepen.

Ondertussen rijdt Erik de auto weg naar een grote parkeerplaats waar hij netjes met een golfkar terug werd gereden naar de dorm.

Myrthe checkt ondertussen in, krijgt de code van haar kamer en je brengt het hele spul naar binnen.

Zij was als eerste op haar kamer, kon mooi haar bed kiezen en beginnen met uitpakken.

We waren ook net klaar, vloog de deur open en kwam Myrthes 'roomy' naar binnen met net zoveel zooi.

Dus de timing was perfect.

Nadat alles zijn plek had zijn we nog heel even gebleven, maar dan was het ook tijd voor Erik en Mees om afscheid voor langere tijd te nemen, zij gingen immers de dag erna weer met de trein naar huis.

aankomst voor de dorm

voor Myrthes kamer

Myrthes kant van de kamer met haar spullen

Bed hoog zodat zij de ruimte eronder optimaal kan gebruiken

Myrthe en Kayly

ook wij nog effe op de foto

plekje van de andere kant

tja, effe zeggen als je klikt dan proberen wij ook leuk te kijken en niet als de Adams Family

afscheid van Erik

ik ga je kussen!! NEE!!!!

ok, knuffelen dan!

Voor mij was het afscheid nog een week uitgesteld, ik had de luxe om nog een weekje te blijven.

We hadden dat van te voren afgesproken voor "just in case" als er iets was.

Het is toch 930 km van ons vandaan, dus je bent niet "efkes" een dag op en neer gereden.

Erik en Mees namen zondag de trein terug, deze keer zonder vertraging en ik? Ik plofte eerst eens neer want als er een moment van rust komt merk je pas hoe ongelooflijk moe en enerverend alles was.

Ik heb een zeer ontspannen week gehad.

Myrthe af en toe eens even gezien want die was druk met inburgeren.

Het weekend hebben we samen doorgebracht. Lekker aan het strand gelopen, gekletst, heerlijk gegeten samen en gewoon een relaxte tijd gehad.

mijn vakantiehuisje

laatste avond op pad

aan het strand

En dan was het ook voor mij tijd om afscheid te nemen. Ik had het me veel moeilijker voorgesteld, maar doordat ik had ervaren hoe Myrthe het naar haar zin had en zij van haar nieuwe leven genoot was het makkelijker om haar achter te laten.

Doeg! Tot over een paar weekjes!

In die week dat ik alleen was op Rhode Island heb ik ook besloten om in oktober niet naar Nederland te gaan wat ik eigenlijk wel van plan was.

Maar ik realiseerde mij dat ik over een paar dagen naar huis zou gaan, maar naar een plek waar ik net pas woon en eigenlijk nog niet echt mijn thuis was.

Als ik dan alweer 3 weken later met mijn koffers in de hand zou staan om langere tijd naar Nederland te gaan, dan zou het misschien nog vreemder voelen.

Ook het idee van een lange vlucht en jetlag sprak me niet echt aan.

In plaats van 3 weken naar Nederland gaan Erik en ik nu in oktober een weekje naar Rhode Island.

Huren een huisje aan zee en kunnen zo nu en dan eens met Myrthe afspreken en verder genieten van de mooie omgeving en de prachtige herfstkleuren die hier in Canada al volop te zien zijn.

ons uitzicht

wordt vervolgd

........

al gauw, want ik heb nog veel te vertellen,

vooral over Shamus!