Zwiertjes verhuizing

Gisteren was dan de grote en ook een beetje gevreesde dag....
Zwier is verhuisd!
Maar eerlijk is eerlijk het is ons 100 % meegevallen.
Zaterdagavond zijn we voor alle zekerheid toch met Zwier gaan oefenen of hij de trailer in loopt.
Twee grote potten appelmoes gekocht (één met stukjes, de ander zonder), wat lekkere banaantjes en stukjes appel.  En zie daar onze Zwier loopt zwierend met zijn staartjes zo de trailer in eet daar luid smakkend zijn appelmoes en het andere lekkers op.

Dat was voor ons al een grote opluchting en we hoopten van harte dat het zondagochtend ook zo vlekkeloos zou gaan.

Zwierie stelde ons niet teleur! Zondagochtend dezelfde procedure, een bordje met appelmoes, maar deze keer met een kalmerend middel er doorheen. Vol spanning keken we of ie het at en dat deed hij.

Op advies van Jasper lieten we Zwiertje alleen en wachten een stukje verderop. Wonder boven wonder bleef het stil in de trailer. We slopen zachtjes terug naar de auto en reden met aanhanger en al weg. Onderweg nog één keer gestopt om te kijken hoe het met Zwiertje ging, maar die lag heerlijk te slapen. Geen kik heeft ie gegeven.

Exact om half 12 kwamen wij bij Wilma aan die al op de uitkijk stond. We maakten de trailer open en ook toen bleef Zwier rustig. Hij keek echt zo van "daar ben ik dan" en wandelde op zijn dooie gemak de trailer uit. Verkende zijn nieuwe thuis en nam zich voor alles uitgebreid de tijd.

Eerlijk is eerlijk, we waren super verrast. Hadden op z'n minst daar een onrustig varken verwacht, tenslotte was alles vreemd. Maar Zwier is gewoon een heel stoer varken.

De kennismaking met zijn nieuwe vriendje Knor verliep niet zo soepel. Wilma had verwacht dat zij elkaar snikkend in de armen zouden vallen, wij het tegendeel. Nee, het was niet zo dat die varkens dachten "gelukkig daar ben je eindelijk". 

Zwier bij aankomst

hallo mensen!

Hoi, ik ben Knor!

eerste ontmoeting

Op zich viel het wel mee, ze renden niet achter elkaar aan. Maar kwamen de varkens bij elkaar in de buurt begonnen zij met elkaar te vechten. Wilma sprak ze gelijk vermanend toe en al mokkend scharrelden zij dan weer verder tot de volgende ontmoeting.

Na een paar keer worstelen hadden beide varkens links en rechts wat bloedende schrammetjes , maar niks ernstigs.

niet echt een warm welkom

hupsakee!

niet netjes hoor Zwier!!!

Na een paar aanvaringen besloten we toch een hekje tussen die twee te zetten. Wilma en Edwin konden tenslotte niet de hele dag en nacht bij die twee gaan zitten.

Ik moet wel zeggen dat het ons wel een goed gevoel gaf dat Zwier zo relaxed was, al dan niet van de dope die hij had gekregen. Hoe zeer ik er ook tegen op zag, het afscheid werd zo een stuk makkelijker. Zwier zijn nieuwe gezin is ook ontzettend lief.

Eind van de middag gingen we met een lege trailer naar huis.

By the way, als ik al zag wat wij voor één varken moesten verhuizen, wil ik niet weten wat er eerstdaags in onze container zit. De hele auto lag vol met spullen voor Zwiertje.

Ons weiland is nu één saaie boel. De paarden nog in Goch en Zwier naar zijn nieuwe stek. Niks aan.

Gisteravond nog leuke foto's gekregen van Zwiertje, gemaakt door Wilma:

samen eten met Knor en Stamper!

Stamper mocht mee eten van Zwier

samen eten gaat goed

links Zwier, rechts Knor

samen eten is wel zo gezellig

Al met al een enerverende dag. Gelukkig horen we positieve geluiden uit Woudenberg en denk ik dat Zwier daar helemaal op zijn plek is. Nu nog vriendjes worden met Knor en dan komt het helemaal goed.

Een leeg varkensweitje was erg confronterend vanochtend. Ook bij het koken word je geconfronteerd met een varkensloos bestaan. Alle groenteafval ging normaal in een bakje voor Zwiertje, rijst die overblijft, aardappeltjes, tomatenrestjes, klokhuizen. Alles gaat nu de vuilnisbak in. Dat is wel triest.

Nu iets positiefs, morgen Mees zijn verjaardag! Dat gaan we vieren!

Bedankt voor alle lieve reacties die we al hebben ontvangen!