New girl??? Cool!!!

Dat zijn de woorden die je als vader hoort van een opgeschoten Canadese teenage boy..... en daarmee bedoelt hij je dochter die net "artclass" inloopt om zich voor te stellen.

Jullie snappen, Eriks nekharen gingen gelijk overeind toen deze in zijn ogen "nozem" dit over zijn vlees en bloed zei..... Als hij maar met zijn fikken van onze dochter afblijft siste hij nog.....

Ach, arme vaders die denken dat zij altijd de enige man in het leven van hun dochter zullen blijven.

In ieder geval heeft Myrthe kennis gemaakt met de highschool in Erin en heeft er een positieve indruk opgedaan. 

Beth, de mevrouw die ons een rondleiding gaf, deed stinkend haar best om Myrthe welkom te heten en nam alle tijd en moeite haar alles uit te leggen.

De school is klein, knus en overzichtelijk.

Highschool van Myrthe

Vandaag ook nog voor alle zekerheid een andere school bekeken, maar Myrthe had een fijner gevoel bij Erin en zal daar officieel volgende week maandag beginnen.

Eind van de week draait zij eens een middag mee om een beetje op te warmen.

Net als Mees. Met hem zijn we vandaag ook naar zijn school gegaan en werden met groot hoera ontvangen. De klassen waren druk bezig met repeteren van een muziekuitvoering waardoor de leraar van Mees tijd had ons nog eens rond te leiden. Links en rechts hoorde  je "look, the new guy".

De hele klas kijkt uit naar de komst van Mees en vinden het erg spannend. Mees vroeg zelf al om donderdag te mogen beginnen. Zo kan hij rustig opstarten en heeft het weekend om bij te komen.

Volgende week gaat hij al met de hele klas op stap naar Toronto.

de klas van Mees

Dit was geloof ik wel één van meest gestelde vragen de afgelopen dagen aan ons "wanneer gaan de kinderen naar school". Gauw dus.

Ook de vraag naar onze paarden was groot.

Vandaag kreeg ik de bevestiging van het transportbedrijf dat hun vlucht op 22 mei kan doorgaan. Op zaterdagochtend 22 mei heel vroeg (midden in de nacht) komen de paarden samen met Andrea aan op Toronto Airport. Andrea mogen wij midden in de nacht oppikken, de paarden pas de volgende ochtend.

Belangstellende vragen ook hoe het de honden en Jopie (kat) gaat. Ontzettend goed!

De honden is het niet aan te zien dat zij zo lang in het vliegtuig gezeten hebben. Zij voelen zich in het nieuwe huis gelijk thuis, genieten van de enorme tuin en het vele buiten zijn.

Jopie heeft iets meer moeite te acclimatiseren. Hij schrikt nog erg gauw en ligt het liefst als wij er niet bij zijn onder het bed. Maar elke dag gaat het beter en durft hij weer een beetje meer het huis te verkennen.

Hij eet en drinkt goed en weet de weg naar zijn kattenbak goed te vinden.

@Saskia, er is zeker genoeg plek voor jullie tentje!

Ook krijg ik bezorgde vragen wie al dat gras bij ons moet maaien...... Niet wij maar Ed doet dat.

Wij wonen op een terrein van tig hectare groot met 3 gezinnen. Wijzelf, schat dat huis, tuin en weilanden een hectare of 3 is. Dan wonen er tegenover ons Ed en Dawn, die beheren hier het hele terrein en zijn verantwoordelijk voor grasmaaien, sneeuwruimen (!!) en alle onderhoud van de huizen en tuinen. Tot slot woont er nog in een klein huisje Trish. Aardig en lief mens, woont een beetje teruggetrokken en werkt in Hillsburgh.

Voor onze paarden hebben we meer als genoeg plek, eigenlijk te veel, misschien moeten er maar paarden bijkomen....  We hebben geen bak of rijhal, maar die gebruiken we ook nooit. Rijden altijd buiten in de bossen.

Ook slapen doen we heerlijk. Je hoort hier niks buiten het ruisen van de wind en het fluiten van de vogeltjes. Heerlijk gewoon (als Erik niet snurkt!!)

Inmiddels hebben we hier ook al onze eerste post gehad wat echt een feest is. We moeten er ook wat voor doen want de post wordt hier in het buitengebied niet aan huis bezorgd.

Post!!!

Vandaag was het dubbel feest! Eerst kwam de bezorger van FedEx en bracht een grote doos met het servies van Blond Amsterdam dat ik nog vlak voor ons vertrek had besteld! Zooooo gaaf!!!!

de doos van Blond

tadaaaaaaaaaa

Dan vonden we behalve leuke kaarten ook nog een briefje in onze brievenbus dat er NOG een pakje was. Dat is er één van de vier die we zelf hebben verstuurd met alle cadeautjes van de kids en dingen die niet  meer in de bagage konden. Ondanks dat we de doos zelf hebben ingepakt was het toch een feest om alles uit te pakken. Mooi, er moeten er nog 3 komen!

doos uitpakken

Myrthe gaat morgen in het dorp paardrijden, wij zijn nog op zoek naar een auto, Mees vraagt zich af welke sport hij hier wil gaan doen en zo zijn er nog wel tig dingen te verzinnen.

Jullie zijn weer even op de hoogte!