En april is voorbij!

Even bijkletsen, al moet ik zeggen, ik heb geen idee waar ik moet beginnen...
Inmiddels zijn we alweer dik een week hier,  soms voelt het veel langer omdat we zo ongelooflijk veel doen en zien.
Myrthe heeft afgelopen donderdagmiddag proefgedraaid op haar highschool en kwam enthousiast naar huis. Gelukkig, want in de tijd dat zij op school zat vroeg ik me wel alle 10 minuten af hoe het bij haar zou zijn.  Maar gelukkig pakte het heel erg positief uit. Aardige kids in haar klassen en leuke leraren.
Mees mocht vrijdag een dag warm draaien. Het was fashion-friday, dat betekende nog geen uniform aan, dat maakte het voor Mees wat makkelijker.
Samen brachten we hem naar school, maar alleen Erik mocht meelopen naar het klaslokaal. Veel te brengen viel er niet, want de directeur nam hem over en "duwde" hem zo naar binnen. Weer een dag van veel denken "hoe zou hij het hebben".
Ook Mees kwam heel blij uit school. Iedereen was onwijs aardig en behulpzaam en hij heeft het goed naar zijn zin gehad. Wel was hij doodmoe van een dag alleen maar Engels praten en luisteren.
So far so good.  Ik heb diep respect voor onze kinderen dat zij dit zomaar doen. Het is toch niet niks om ineens in een vreemd land, vreemde taal, vreemde mensen je draai weer te vinden. Maar allebei zijn ze erg positief ingesteld en gemotiveerd er iets van te maken.
Uiteraard zijn de vriendjes en vriendinnetjes in Nederland nog lang niet vergeten. Zij worden nog heel erg gemist en de computer draait op overuren met mailen, hyven, skypen en facebooken!

Myrthe en ik zijn vrijdag samen naar Mississauga gereden. Er zou een grote outletmall zijn en die wilden we wel eens zien. Met Myrthe als mijn TomTom hebben we ons op pad gemaakt en vonden de mall in één keer.  Eerst samen wat gegeten bij de foodcourt en daarna gaan shoppen.
Al met al was het een teleurstellende ervaring. Helemaal geen leuke winkels en ook geen gezellige mall.
Met een Smoothie maakten we ons op weg naar huis. Helaas misten we een afslag waardoor we kennis gingen maken met half Toronto.  Maar uiteindelijk lukte het Myrthe om ons weer thuis te krijgen door de kaart goed te lezen. Goed team zijn wij!

Zaterdag heeft Myrthe een paar uurtjes bij de stal van Joan geholpen. Afgelopen week heeft Myrthe daar een paardrijles gehad en hoorde dat er dit weekend een reining-clinic gegeven werd. Daar wilde zij wel een paar uurtjes bij zijn en heeft zich nuttig gemaakt en genoten van het paardengebeuren.
In diezelfde tijd zijn Erik, Mees en ik bij de home and lifestylefair in Erin geweest. Interessante bedoening, veel locals en grappige bedrijven. Zo was er één mevrouw die professioneel poepzuiger was....????? Erik vroeg belangstellend of daar vraag naar was en tot onze verbazing was zij meer als volgeboekt.  Deze mevrouw gaat dus bij mensen thuis de tuinen af om de poep van de honden weg te zuigen.... Blijkbaar is het een gewoonte om de honden niet echt uit te laten maar gewoon de tuin in te jagen. Daar laten ze dan vooral tijdens de winter alles liggen en die mevrouw komt dan en ruimt alles op. Heel apart!
's Middags samen naar Guelph gegaan waar we wel een hele leuke shoppingmall hebben ontdekt en eindelijk die spullen vonden waar we al een tijdje naar op zoek waren.
Mobiele telefoons, stijltang, wandelschoenen, gymschoenen en nog wat kleine zooi! Aansluitend heerlijk gegeten.

Vandaag eindelijk de tijd genomen om het huis een beetje het onze te maken. We hebben dit huis volledig gemeubileerd gehuurd, reuze handig, maar eind van de week verwachten we de container, dus het wordt tijd een beetje plek te creëren. Spullen die we niet nodig hebben mogen er uit en de rest blijft gewoon staan.
We hebben eerst eens alle bedden door het huis gehusseld. Erik en ik moesten samen slapen op een matras van 1,50 meter en dat werkt niet echt.
Mees gaf toe zich beneden niet zo prettig te voelen in zijn kamer, dus besloten we de study te veranderen in zijn slaapkamer en de kamer beneden gebruiken we nu als gastenkamer.
Komt er op neer dat wij nu allemaal op dezelfde verdieping slapen en beneden alleen nog maar gastenverblijf is, werkkamer van Erik en nog een extra kamer die gaan gebruiken voor de WII, extra tv en dat soort ongein.
Uiteindelijk een fijnere oplossing zo.
Alleen heeft Mees een "extra gast" op zijn kamer. Er staat namelijk een kachel in en sinds gisteren hoorden wij daar geluid uit komen.
Een paar keer gekeken, maar niet echt iets gezien, of net op tijd "iets" weg zien glippen.
Erik besloot om een stukje papier aan te steken met het idee "dan gaat ie wel weg". Maar het tegendeel bleek waar, want "iets" probeerde er aan de voorkant uit te komen, dus stevig die deur dichthouden.
Gelukkig doofde het vuur snel, want we vonden het met z'n allen wel zielig dat "iets" zou omkomen door een koolmonoxidevergiftiging.  Het leek ons onmogelijk dat "iets" zelfstandig uit die kachelpijp kon komen (te glad).
Tot nu toe gingen we er vanuit dat "iets" een chipmunk is, maar na overleg met Ed zou het heel goed een babywasbeer kunnen zijn.
Morgen gaan we met Ed een val opzetten en proberen zo de extra logee uit Mees zijn kamer te krijgen. Tot die tijd is de kachel goed vergrendeld met voor de zekerheid een loodzwaar beeld ervoor en Hannah als bewaking!!!! Welkom to the country!!!!

Onze container is sinds afgelopen donderdag ingeklaard. Dat was een klusje van 5 minuten, mag ook wel, de douane heeft zich er 2 dagen in uitgeleefd.
De eerste dag kregen wel al na een uur een telefoontje dat zij twee vieze emmers hadden gevonden.
Huh????? Geen idee waar zij het over hadden, schenen drinkemmers van de paarden te zijn. Hadden wij die ingepakt dan?
Reinigen kostte 400 dollar of weggooien? Gooi dan maar weg!
Vrijdagmiddag kregen we een mail dat de container waarschijnlijk eind van aanstaande week in Hillsburgh zou zijn en dat zij twee dozen en één paar schoenen hadden weggegooid.
Pardon?????? Nadat we op de lijst hadden gekeken om welke dozen het ging, "horsestuff" stond er op, vroegen we eens beleefd wat er dan in zat en hoopten dat zij niet onze zadels hadden weggepleurd of onze goede winterdekens voor de paarden.
Morgen hopen we een antwoord te krijgen.

Al met al was het een hele drukke eerste week. Tussen de bedrijven door genieten we ervan om hier te zijn, maar steeds opnieuw worden we geconfronteerd met nieuwe dingen die we moeten oplossen. Niet dramatisch, maar het houdt je erg bezig en kost met vlagen erg veel energie.
We hopen dat als de container is geweest en alles een beetje geordend is,  wij weer in rustiger vaarwater terecht komen.
Tot die tijd proberen we alles op de rit te krijgen en tussen de bedrijven door te genieten van het Canadese leven!

Hier onze genietmomenten!

we zitten in de tropen lijkt het...

onze straat...

nog een fluitend vriendje met een geinige jas aan

coole Mees mét pet van de nieuwe school

effe chillen

Elvis...

Myrthe in actie bij Joan

Een badkuip als een zwembad...

Sandwich + New York style fries