Een relaxte zondag?????

Die hadden we ons voorgenomen!

Nadat de hele week en ook de zaterdagen erg gevuld zijn, is zondag de dag bij uitstek om eens even niks te doen.

Uitslapen (gelukt!), rustig en uitgebreid samen ontbijten (gelukt!), boswandeling maken (gelukt), lekker koffie drinken (gelukt!)

Myrthe kon haar nieuwe game uitgebreid spelen, ik wilde eindelijk eens  aan een ontwerp voor de kerstkaart beginnen en Erik en Mees maakten zich op pad om hout te halen uit het bos om later de open haard aan te steken.

De mannen vertrokken en Myrthe en ik deden ons ding.

Korte tijd later stond Erik voor het raam en gebaarde dat ik moest komen om een foto te maken. Cool!

Mees vertelde dat er op het maisveld een Porcupine liep en dat ik van dichtbij foto's kon maken.

Jas aan en op de Crocs naar buiten want ik zou zo terug zijn......

Met z'n vieren reden we op de Gator naar de plek waar Erik en Mees het diertje hadden gezien en warempel, daar liep hij nog steeds!

Zo dicht mogelijk erbij en fotograferen. Toen merkte ik dat de Porcupine raar liep. Nu hebben die beestjes wel een raar loopje, maar deze liep erg afwijkend. 

Ineens zagen wij dat hij zijn linker pootje steeds in de lucht hield en maar op drie poten liep. Soms raakte hij zo uit balans dat hij omviel. Sneu zeg! Maar wat nu?

Spike

Ik wist me te herinneren dat bij het asiel ook een nummer van een Wildlife-opvang te vinden was.

Erik en Myrthe reden terug naar huis om dit nummer te bellen. 

Mees en ik letten ondertussen op dat de Porcupine niet weg liep.

Erik en Myrthe kwamen terug van het bellen

Korte tijd later kwamen Myrthe en Erik weer terug. Er zou iemand komen om Spiki (zo hadden we de Porcupine inmiddels genoemd) op te halen, maar het kon nog wel dik een uurtje duren, die meneer was net op weg naar een ander geval, gelukkig ook in Hillsburgh.

Mees en Myrthe reden weer terug naar huis, haalden onze schapenhekken die we om Spiki heen bouwden. Zo kon ie niet weg.

Omdat Spike zat te rillen reden Myrthe en ik weer terug (lang leve de Gator!!!) om stro te halen. Tevens zochten wij op internet op wat Spike zou kunnen eten. Myrthe en ik graaiden nog een wortel mee, een bakje voor het water en onderweg rukten we nog wilgentakken van de boom.  Op naar Spiki!

Bedenk wel... het was al eind van de middag, aardig koud en dat op een open veld......brrrr.

Spike werd verzorgd met stro, eten en drinken zodat we hem met een gerust hart even  achter konden laten totdat zijn redder er aan kwam.

Het beestje ziet er overigens  uiterst aandoenlijk uit en we moesten ons beheersen om hem niet op schoot te nemen en eens goed te knuffelen, maar we wisten dat zijn stekels nare wonden kunnen veroorzaken!

We reden het erf op en zagen de auto van de Uppcredit Humane Society al staan.

Jim een medewerker van de OSPCA (dierenbescherming) volgde ons met zijn truck over het vel. Myrthe mocht meerijden en greep de kans om op dat kleine stuk tig vragen te stellen!!!

de auto voor onze deur

op weg naar Spike

helemaal blij en trots!

Spike zat er nog, knabbelde aan zijn wortel en scheen zijn nieuwe plek wel prettig te vinden.

Mees kreeg de eer om met grote handschoenen aan te assisteren. Jim pakte een vangstok waarmee hij  onze Spike vastgreep en stopte hem in een bench.

In de auto zat nog een Porcupine. Deze was er veel slechter aan toe dan Spike en de kans was erg klein dat die het ging halen.

Volgens Jim zag het er bij Spike veel beter uit. Mocht Spike er goed doorheen komen en zijn pootje weer genezen dan komen ze terug om Spike weer daar uit te zetten waar ze hem gevangen hebben. Dat zou gaaf zijn,zien we onze Spike weer terug!

We beloofde de man een feestje te geven als dat zo was!

Jim legt ons uit wat er gaat gebeuren

met de vangstok

hebbes! Mees staat klaar

om het deurtje te openen, maar ook weer gauw te sluiten!

gelukt!

Spike gooit wat pennen los

Moe, koud, maar zeer voldaan reden we terug naar huis!

Op naar een relaxte week!

p.s: ondanks mijn "super camera" zijn de foto's later wat korrelig. Het werd gauw donker.

Met een iso van 6400 en een lange sluitertijd krijg je helaas geen haarscherpe beelden meer!