Laatste week van April

De bedoeling was om al veel eerder een update te schrijven, maar bij gebrek aan tijd kwam het er maar steeds niet van.
Op 22 april hebben wij gevierd dat wij 1 jaar in Canada waren! Vervolgens volgde een soort van celebration weekend!
Vrijdagavond heerlijk uit gaan eten met z'n viertjes in het "Bistro" in Erin. Erg geslaagd!

Zaterdagavond zijn we bij vrienden gaan eten waar we verrast werden met lekkere hapjes, een heerlijk eten en champagne om ons 1-jarig bestaan te vieren.

Paaszondag moesten Myrthe en Mees eerst eitjes zoeken die zij een paar dagen ervoor geverfd hadden. Ik weet niet wie er meer lol had, Erik die de eieren in opdracht van de paashaas verstopt had of de kinderen zelf.

Maar elk eitje werd gevonden!

Aansluitend zijn we gaan brunchen in het Hockley Valley Resort. Dat was pas echt een hit. Ontzettend sfeervol gemaakt, uitstekende service en bijzonder lekker eten!

Eitjes verven

"Hey Pap! Vangen!"

paasei of vogelei?

Digger vond ook een ei in "zijn" boom

het werd niet makkelijk gemaakt

maar het lukte!

brunch in Hockley Valley Resort

Op paaszondag was het overigens mooi weer. De voorspelling voor de rest van de week was niet bijzonder opwekkend. Regen, regen en nog eens regen. Iets anders dan de sneeuw die we hadden, maar toch ook niet al te opbeurend.

Maar tijdens die brunch had Myrthe het lumineuze idee om onze paarden naar huis te halen. Officieel zouden deze tot 1 mei in de pensionstalling blijven. 

Het plan was dan om die twee naar huis te rijden via de Elora Cataract Trailway. Officieel is deze gesloten voor paarden tot en met 15 mei omdat de grond dan te zacht is en de paarden het pad met hun hoeven kunnen ruïneren.

Maar die Paaszondag leek ons ideaal doordat het al een paar dagen droog en zonnig was en het zoals gezegd de rest van de week zou regenen. Dus na de brunch reden we huis, checkten nog even de trail en beoordeelden die als hard zat, pakten de zadels en haalde de paarden op!

Blij waren die twee dat zij met ons mee mochten!

De rit was heerlijk. Wel af en toe een beetje spannend voor de paarden. Met name Stjarni had moeite om door de poortjes te gaan die bij de oversteekplaatsen stonden, maar stapte toch dapper achter Falki aan.

Op het laatst hadden we nog een ontmoeting met 7 (!) Duitse Doggen die als jonge kalveren op ons af kwamen gesprongen want de eigenaren hadden ze niet echt onder controle. Gelukkig zat er nog een hek tussen ons, want Falki en Stjarni wisten niet echt wat zij ermee moesten. Waren het honden, waren het paarden of toch koeien?? Gelukkig lukte het Myrthe en mij om die twee in bedwang te houden en stapten we lekker door naar huis.

Aandoenlijk was dat Stjarni aan het begin van onze straat als een gek begon te hinniken. Alsof wij wilde roepen "joehoe, ik ben weer thuis".

Nog aandoenlijker was om te zien hoe intens blij onze paarden zijn om weer hier te zijn. In het weiland werd eindeloos gerold en gebriest.

Zij genieten ervan om weer deel uit te maken van het geheel en komen elke dag enthousiast naar het hek rennen als zij ons zien.

ons eerste poortje waar Stjarni het even moeilijk had

Maar Erik fietste ons even tegenmoet op Mees zijn fiets om een helpende had toe te steken

Erik en Mees konden ons vanaf een sideroad zien!

bijna thuis, het laatste stuk zijn wij gelopen omdat de paarden last hadden van de kleine kiezels op de weg

eindelijk weer thuis en spelen met Myrthe

knuffelen met vrouwtje

mmmmmmmm

gezellig met z'n allen

water uit een beker is NOG lekkerder!

Hannah waakt midden in het weiland!

Digger regelt zijn eigen transport

Maandag hebben Myrthe en ik ons laten verwennen in de spa van de Millcroft Inn!

We begonnen met een heerlijke gezichtsbehandeling, een ontspannende pedicure en mooi makende manicure.

Samen lunchen en vervolgens nog een rondje bubbelen in het bubbelbad! Als nieuw kwamen wij dames naar huis!

Erik en Mees hebben er thuis voor gezorgd dat ons nieuwe tuinmeubilair in elkaar gezet werd.

Na de gouden tip van mede-emigrant en blogger (http://roots2wings.wordpress.com )

Elke hebben wij een nieuwe tuinset bij Ikea gekocht. Superblij zijn wij ermee want iets naar onze zin vinden was nog niet zo makkelijk hier.

Maar het is gelukt en als het zonnetje nu wat vaker gaat schijnen zullen wij er ook van genieten!

Digger hield de supervisie vanuit de doos!

Meggie ging gelijk proefzitten

en zo ziet het er dan uit, alleen het bankje ontbreekt

nog een extra zitje voor de eetkamer

samen in de spa!

Dinsdag Smurf van de luchthaven gehaald!

Terwijl ik daar stond te wachten liep ik Angelieke tegen het lijf met haar man Andre!  Ook een mede-emigrant en blogger (http://www.hollandersincanada.blogspot.com/)  Dat maakte het wachten een stuk gezelliger en bovendien vond ik het verrassend om iemand tegen te komen die ik ken.

Dinsdagavond hadden we de "award-night" van Mees zijn hockeyclub. Alle teams werden in het zonnetje gezet en de spelers kregen een prijs!

Mees was zelfs nog genomineerd!

de nominatie

het "orange-team" van Mees!

Mees helemaal blij

Het ball hockey seizoen is nu afgelopen. Sinds september vorig jaar speelde Mees in de "Orangeville Ball Hockey League".

Elke dinsdagavond een match met op het einde van het seizoen de play-offs om de ereplaatsen.

Jammer genoeg is Mees' team onderaan geëindigd, maar dat mag de pret niet drukken. Hij heeft veel lol beleefd aan de sport en heeft al aangekondigd volgend jaar weer mee te willen doen.

Woensdag hadden we de lang verwachte premiere van de musical "Footloose" waar Myrthe in meespeelt!

Eind vorig schooljaar werd Myrthe door de Principal en ons min of meer "gedwongen" mee te doen aan dit project. Daarmee zou zij ontbrekende studiepunten kunnen aanvullen. Met tegenzin stemde zij in maar benadrukte NIET op het podium te willen en zeker niet te willen dansen en zingen.

Het project begon in het nieuwe schooljaar en zij was gelijk erg enthousiast. Wat schetst onze verbazing......zij danst en zingt op het podium!

Genoten heeft zij van de maanden voorbereiding, de lange repetities (de laatste weken tot 10 uur 's avonds) en de gezelligheid en saamhorigheid van de groep. Verdrietig is zij dat het na dit weekend is afgelopen!

Maar we hebben zo genoten van de voorstelling dat wij vanavond nog eens gaan!

de finale!

Maar Myrthe heeft al wat om naar uit te kijken!

In juni ga ik naar California om daar 5 dagen deel te nemen aan de foto-workshop van Tony Stromberg. De foto's gaan we maken in een natuurgebied waar wilde paarden worden opgevangen. De organisatie die dit doet heet "Return to Freedom".

Myrthe was natuurlijk razend enthousiast toen zij hoorde dat ik foto's ging maken van Mustangs (paarden, geen auto's). Via de website van "Return to freedom" vroeg zij of het mogelijk was om daar in de zomer als vrijwilliger te werken.

Na een telefoontje bleek dat zij eigenlijk te jong was, maar na nog een enthousiaste mail van Myrthe bood men haar aan dat zij mij mocht begeleiden dat zij die dagen mocht doorbrengen met de equine manager daar. Waanzinnige gelegenheid dus.

Inmiddels is Myrthe al een heel verhaal gestart op de site van Penny en hoopt een mooi verslag van die week te kunnen maken!

Vandaag de enige zonnige en warme dag van de week en we genieten er dan ook volop van. Oma Smurf is nog hier. Morgen komt Jeroen, dus binnenkort breng ik weer verslag uit.

Iedereen een heel fijn weekend!