Eerste sneeuw!

Yep, vrijdagochtend werden we wakker en buiten lag een klein laagje sneeuw!
Grrrrrrrr!
Mensen vragen wel eens of ik een hekel aan de winter heb of aan sneeuw?
Integendeel. Ik hou van de seizoenen, ook van de winter en ook van de sneeuw. Maar nu al sneeuw hoeft niet, het voegt niks toe.
Sneeuw in april? Ook niet, het voorjaar is begonnen en dan kijk je uit naar nieuwe blaadjes aan de bomen en krokussen die uit de grond komen.
Afgelopen jaar duurde de winter erg lang. Het had al eens gesneeuwd in oktober en in april hadden de kinderen nog een snowday. 
Als je van wintersport houdt, dan heb je ook niks aan vroege of late sneeuw, skiliften zijn nog niet open of dan al dicht. Dus wat mij betreft mag de sneeuw nog even wegblijven en genieten we van de herfst en zijn charmes.
Winter is leuk, maar alles op zijn tijd!

vrijdagochtend in Hillsburgh, zicht vanuit de keuken

In de loop van de middag was de sneeuw al weg en vandaag (zaterdag) scheen het zonnetje weer en hadden we een heerlijke herfstdag.

heerlijk novemberweer

Deze week ook een eerste keer voor Mojo en Barrett.  Hun eerste wandeling buiten hun vertrouwde weiland.  Effe het erf af richting veld. Spannend vonden zij het, maar waren reuze braaf.  Deden het super!

vertrek bij de wei

al een heel stuk van huis

en samen terug

Behalve de eerste wandeling van Mojo en Barrett heeft ook de eerste les plaatsgevonden!

We hebben er voor gekozen om met een Pat Parelli trainer grondwerk met de paarden te gaan doen. Dat houdt in dat zij aan de hand allerlei dingen leren. Respect voor de mens, vertrouwen en samenzijn.

Door de paarden aan de hand te trainen zorgen wij voor een goede basis als zij bereden gaan worden.

Het was voor ons allemaal leuk en leerzaam! 

onze trainster Heather

Erik en Barrett

"Hier gaat echt nooit iets normaal" waren Mees zijn woorden toen hij vrijdag uit school kwam.

Hij trof mij buiten op de bank voor de keuken aan.

Niet alleen, in mijn handen hield ik een Goudvink (een "American Goldfinch")

Het beestje was tegen het eetkamerraam aan gevlogen. Aan de klap hoorde ik al dat het mis was en ik zag een klein vogeltje op de grond zitten.

Rond 4 uur is het al aardig buiten afgekoeld, de grond was nat en koud. Het vogeltje maakte geen aanstalten om weg te gaan dus pakte ik hem op.

Dat vond hij prima, nestelde zich in mijn warme handen en nam alle tijd om bij te komen van de harde klap.

zo trof Mees mij dus aan!

Na een tijdje stimuleerde ik het vogeltje om eens wat rechter te gaan zitten of hield hem hoog ik de lucht in de hoop dat ie wilde wegvliegen.

Ondertussen had Mees  het kooitje gehaald, die rekende al op een nieuw gezinslid.

Het duurde een hele tijd, maar ineens kwam ie toch bij positieven, fladderde naar mijn schouder en vanaf daar startte hij door naar de boom om vervolgens verder te vliegen!

hij vond de plek prima

een poging om hem te laten vliegen

nee hoor, ik zit hier prima!

Behalve Petunia hebben we sinds een tijdje nog twee bezoekers!

Jut en Jul lopen regelmatig door de tuin. Eerst maakten zij de voortuin onzeker en aten hun buik vol onder de appelboom. Daarna zaten ze in onze achtertuin en konden we een foto van ze maken!

Jut en Jul

Fijne zondag iedereen!