Gunnar

Begin januari konden jullie hier lezen dat ons eerste IJslandse paard Gunnar was overleden. We hoorden het vrij onverwachts tijdens ons bezoek in Nederland. De dag dat wij aankwamen in Nederland, piepte Gunnar er gauw effe tussenuit.
Ondanks dat hij al bijna 32 jaar oud was, kwam dit voor ons vrij onverwachts en het verdriet en de schrik was er niet minder om.
Ik beloofde om bij thuiskomst foto's te plaatsen van dit bijzondere paardje, maar dat heeft even geduurd.
In eerste instantie was ik er gewoon niet aan toe om in een grote doos met herinneringen te gaan woelen. Maar toen ik dan eindelijk wel een cd'tje wilde openen, bleek dat mijn computer deze niet meer kon lezen, geen enkele eigenlijk.
Erik nam de cd's mee naar Nederland en daar zorgde Bart (lieve Bart bedankt) ervoor dat onze foto's op een harddisk kwamen.
Afgelopen weekend ben ik uren bezig geweest om tig (echt over de duizend!!) foto's te doorzoeken naar leuke en sprekende foto's van Gunnar. 
Al gauw kwam ik er achter dat dit vandaag een post wordt met heel,heel, heel veel foto's! Wij waren  op de dag af 7 jaar eigenaar van Gunnar en er zijn oneindig veel mooie momenten geweest. Deze wil ik met jullie delen.

2003

de eerste dag van Gunnar in Nuenen, overspoeld met liefde en poetsbeurten

Gunnar kwam als gezelschap van Roos, maar werd al gauw "hoofdpaard"

de kinderen waren altijd veilig bij Gunnar

af en toe wilde Mees ook paardrijden (4 jaar oud)

Myrthe (hier 7) krijgt les van Tessa

met Roos klikte het niet tussen ons en zij ging terug naar de verkoper. Gunnar bleef en om af en toe wat afwisseling te bieden, haalden we hem naar huis en zetten hem in de tuin!

Op vakantie in Drenthe! MET Gunnar uiteraard

in de voortuin van het vakantiehuis

vakantie is wel vermoeiend, hier keek Gunnar zo door het keukenraam het vakantiehuis in

zwemmen met Gunnar in het ven bij onze vrienden, "de Deentjes"

(Tessa gaat met Gunnar het water in!)

2004

Gunnar op weg naar de basisschool

Myrthe moest een spreekbeurt houden en het thema was "IJslandse paarden" 

Na enig aandringen had zij het voor elkaar dat Gunnar mee naar school mocht!

Erik haalde Gunnar op bij de wei en fietste met hem dwars door de wijk. Na afloop was Gunnar zo enthousiast dat hij Erik een flinke por gaf en deze vloog van de fiets af de struiken in.

op het schoolplein

ook Tim en Hetty waren in alle vroegte gekomen om mee te maken hoe hun Gunnar het middelpunt was

uiteraard wilde Mees ook eens demonstreren wat "zijn" Gunnar allemaal kon

Myrthe fanatiek aan het oefenen in de rijbak

(leuk vond Gunnar dit soort dingen niet, hij reed liever door het bos, maar deed dapper mee)

dagelijks ritueel. Meggie nam haar taak heel serieus!

Erik haalde zijn koetsiersbewijs, we kochten een "speedy" (deze tweewielige wagen ontwikkelt voor IJslandse paarden). Gunnar was aangespannen en zo hadden Erik en Mees ook samen een hobby, mennen!

we maakten lange wandelingen, samen met Gunnar

poseren voor de foto deed hij met tegenzin, maar hij deed het

een tijdje is Gunnars oude vriendinnetje Flenna bij ons te logeren geweest

Gunnar en Flenna

hier arriveerde Falki en die twee waren aardig opgewonden

eerste kennismaking met een draadje ertussen

maar korte tijd later aten ze samen uit één ruif

24 jaar, maar Gunnar ging nog regelmatig uit zijn dak

met heuse knieactie! 

bijzonder moment om samen met je dochter (van 8 jaar) een buitenrit te maken

elk jaar werd hij grijzer, maar hij had een sprekend hoofd

Gunnar was erg gericht op mensen

broer en zus gaan er samen op uit

Mees was erg betrokken

Gunnar en Flenna

Myrthe en Gunnar

deze buitenrit was een gedenkwaardige. Vlak na het fotomoment zette Gunnar het op een lopen en we wisten niet waarom. Hij liep vanaf de grote wei linea-recta naar de boerderij terug.  Ik er achteraan, maar zo rustig als ik kon want ik was bang  als Gunnar  een rennend paard achter hem zou horen, hij  alleen maar nog harder zou gaan rennen. Met kloppend hart kwam ik aan op het erf van de boerderij, onderweg kwam ik het gelpadje op de grond tegen (lag onder het zadel), ik verwachtte elk moment een Myrthe op het asfalt, maar toen ik om het hoekje kwam zag ik die twee alleen maar stralend staan. 

"Boh gaaf hè" riep Myrthe! 

"Gunnar is het snelste paard van de wereld" 

Dat ik vlak voor mijne eerste infarct stond heb ik maar niet gezegd!

één van onze talloze wandelingen

2005

de mannen gaan samen mennen, dus halen ze Gunnar uit de wei

Meggie ging ook altijd mee

hij liep echt geweldig voor de kar

mijn oma, hier 87 jaar oud, had nog nooit een paard gevoerd of was er zo dichtbij geweest en genoot hier enorm van. Geweldig om deze twee senioren samen te zien.

in dat jaar kwam Skuggi erbij, Eriks rijpaard

Gunnar was ook altijd in stijl en passend voor het seizoen gekleed zoals hier met sinterklaas

Gunnar kon overweg met elk paard. Hier met Skuggi en en ons logeetje Skir

Gunnar was geliefd bij iedereen, ook bij veel vriendjes van Myrthe en Mees

Hier met Wouter

Mees dacht het wel alleen te kunnen

Wil kwam op bezoek met Baugi en Brana! Dat vonden onze mannen wel wat.

Myrthe wilde het liefst slapen op Gunnar

een van Gunnars grootste en liefste fans, Sandra, Myrthes hartsvriendin

Gunnar moest zelfs een les grondwerk meedoen, je zag aan hem dat ie zich afvroeg wat ie daar deed

yep, het leven bij Duijsens is vermoeiend

Gunnar was lief tegen mensen, andere paarden, maar ook tegen onze honden

2006

Gunnar en Skir

Mees was niet vaak met de paarden bezig, maar soms zag hij Myrthe dingen doen, zoals grondwerk en dan wilde hij dat ook doen met Gunnar, die hij als zijn eigen beschouwde

het jaarlijkse uitstapje van de klas.

Gunnar was jarig en men moest raden hoe oud hij was. Als een echte jarige, een heuse kroon!

Myrthe reed met Gunnar al als negenjarige rondjes alleen door het bos. We wisten dat hij geen gekke dingen met haar zou doen

hij werd echt overspoeld met liefde

Voor de winter kreeg Gunnar een jas 

en dan wilde Mees rijden, maar NIEMAND mocht er naast lopen, dat was wat voor amateurs!

ik denk wel mijn dierbaarste foto's, Mees op Gunnar, Myrthe op Skir en samen rijden broer en zus!

vooral leuterden zij ook wat af al rijdend

absoluut mijn favoriet!

na het rijden werd Gunnar bloedserieus "droog gemaakt" met een zweetmes, ook al was ie gortdroog, maar Mees had gezien dat dit erbij hoorde.

ik ging ook wel eens met Mees en Gunnar door de bossen. Dan fietste ik ernaast. Vasthouden aan een touwtje mocht niet, maar Gunnar die schurk sloeg wel af en toe links of rechts af waar ik net rechtdoor ging. Vlak ernaar stopte hij, draaide zich om en keek je dan ook aan met een blik van "kijk daar had ik je weer tuk" 

Stjarni kwam in ons leven. En ook hier was Gunnar weer voorbeeldfunctie. Hij "mocht" mee in de trailer Stjarni halen in de Eiffel. Want hij is altijd zo braaf in de trailer. Het arme beest stond 5 uur in de trailer en waar stapte hij tot slot uit, thuis!

jong en oud samen, Stjarni zorgde weer voor een paar extra grijze haren

Gunnar hield van zijn groepje mannen

grijs en wijs

om een mysterieuze reden zijn al onze foto's van 2007 verdwenen, of momenteel niet vindbaar, vandaar dat ik de sprong naar 2008 maak!

2008 

naarmate Gunnar ouder werd kreeg hij meer privileges 

Meer op het gras staan, onbeperkt mogen eten

28 jaar

elk jaar werd zijn gebit gecontroleerd en bijgewerkt, elk jaar werden zijn tandjes ook minder

ook Digger mocht bij Gunnar mee uit de bak eten

2009

vanaf het moment dat Myrthe in groep 3 zat kwam haar klas jaarlijks naar de wei naar de paarden kijken en later kwamen er nog schapen en varkens bij.

En ook toen Mees in groep 3 zat werd deze traditie jaarlijks herhaald

Hier is Mees zijn klas op de wei

Gunnar was altijd erg geliefd en had de meeste fans

verschil moet er zijn

Myrthe kocht voor Stjarni een Pat Parelli halster.

Mees vond dat Gunnar niet mocht achterblijven en kocht er voor hem ook eentje

urenlang konden ze van elkaars gezelschap genieten

Gunnar als proefkonijn voor die, die nog nooit op een paard hadden gezeten, zoals Jari, een lieve vriend van Myrthe

vooral kleine meisjes hielden erg van Gunnar

Grote Myrthe en kleine Mirte 

Marit op Gunnar, haar zusje Mirte er naast en onze Myrthe

Gunnar en Merel

een gesprek van man tot man

foto gemaakt door Petra Brands

Weer een deja-vu... Vlak na dit moment zette Gunnar het op een lopen, dwars door de wei met Mees er op, zonder zadel, zonder iets. Myrthe in volle galop er achter aan "ik kom je redden" en ik bleef verbijsterd achter met Erik....

2010/2011

een tijd voor ons vertrek hebben de paarden bij onze vrienden de Familie Linze in Goch gewoond. Gunnar in zijn weitje daar

zo vaak als we konden gingen we op bezoek

28 maart 2010. Gunnar is terug bij Tim en Hetty, daar waar hij woonde voordat hij in 2003 "eventjes" naar ons toe kwam.

Dat we toen afscheid namen voor altijd had ik niet kunnen denken

nog een keer die wijze grijze blik van hem

30 jaar oud!

foto gemaakt door Hetty

het buurmeisje wilde leren paardrijden en wie is daar nou geschikter voor dan Gunnar?

Maar nee, Gunnar werkte niet meer mee, hij had besloten met pension te gaan.

Met 30 jaar mag dat ook wel!

foto's van Hetty

zomer 2011 (foto Hetty)

zomer 2011 (foto Hetty)

ik denk de laatste foto van Gunnar gemaakt

Als ik terug kijk op de tijd met Gunnar zie ik pas hoeveel mensen plezier van dit paardje hebben gehad, behalve wijzelf dan.

Mijn hele speciale dank aan Tim en Hetty die het vertrouwen in ons hadden toen we Gunnar als gezelschapspaard mochten lenen.

Het was een gouden tijd, met een gouden paard! Missen doen we hem nog steeds!

Dag Gun!