En het kabbelt maar voort.....

Ja eigenlijk wel, zonder noemenswaardige gebeurtenissen.
Daar begint langzaam weer verandering in te komen. Maar laat ik nog niet op de feiten vooruit lopen.


Na onze zonnige weken in maart werd het ineens kouder, 's nachts vroor het en een enkele keer werden we 's morgens wakker met een dun laagje sneeuw buiten en 's middags liep je  zonder jas. Ja ook april doet hier wat ie wil.
Al met al kunnen we niet klagen, het is dan niet altijd super warm, maar het zonnetje schijnt vrijwel elke dag en het is droog.
Er werd een aantal keren flinke regen voorspeld en daar keken we ook een beetje naar uit. Goed voor het land zeg maar, maar tot nu toe is er amper regen gevallen en liggen de velden er erg droog bij.


Onze lieve Petunia is ook alweer een tijdje actief door het vroege voorjaar hier. Niet dat we al het "genoegen" hadden om onder haar luchtje bedolven te worden. Godzijdank niet, maar de dame  is wel begonnen om vakkundig onze tuin om te ploegen. Het wordt alsmaar erger! 
Behalve Petunia is de familie wasbeer zeer actief en houdt mij al menige nacht uit mijn slaap.
Die kleine eikels roven de feeders leeg en proberen Alvins huis binnen te dringen en vreten zijn bakjes met pinda's leeg. 
We hadden al een setje draden met stroom om de feeders heen gespannen, maar omdat Jopie ook elke nacht buiten is, kon de stroom vaak niet aan. Het zou reuze zielig zijn als hij een optater krijgt.
Maar afgelopen nacht waren de wasberen ZO luidruchtig, nu gaan wij ze de oorlog verklaren en moet Jopie binnen blijven.
Wat een takkebeesten zeg!

de sporen van Petunia

Pasen werd begonnen met het jaarlijkse paaseieren zoeken die hoogstpersoonlijk door Erik in de vroege ochtend werden verstopt. Ik geloof, daar heeft ie nog het meeste schik in, het verstoppen van die dingen en dan de wanhopige gezichten van Myrthe en Mees die ze proberen te vinden. "pahaaaap, zeg nou, warm of koud"!

Het duurde effe, maar het is gelukt! Alle eitjes werden gevonden.

Eind van de ochtend zijn we naar Toronto gereden om daar te gaan brunchen! Wat zeer geslaagd was.

zou daar iets in liggen?

"pap, vangen"

"yes, ik heb er één"

niet alle eitjes werden gelijk gezien

de bonusprijs!

alles werd per film vastgelegd

ik kan er niet bij!

vakkundig geverfd door Myrthe en Mees

de buit is binnen

Op weg naar Toronto via Hurontario Street

 down town 

peperdure appartementen direct aan Lake Ontario

een ander uitzicht nu

langs het "Rogers Centre", de thuisbasis van de "Blue Jays"

CN Tower, hij blijft indrukwekkend

down town

niet iedereen had die dag het voorrecht van een brunch of een ander fancy etentje te mogen genieten

het was prima verzorgd en we hadden heerlijk gegeten

Op tweede paasdag, die hier overigens niet gevierd wordt, hadden Myrthe en Mees wel vrij en net als vorig jaar zijn Myrthe en ik naar de spa geweest!

Bij de Millcroft Inn in Alton hebben we eerst genoten van een ontspannende massage, daarna kregen we een overheerlijke lunch en aansluitend een gezichtsbehandeling. 

Totaal relaxt gingen we weer naar huis.

de ontspanningsruimte

de lunch

Inmiddels ben ik met de laatste voorbereidingen bezig voor mijn tripje naar Nederland!

Vrijdagavond vertrek ik en ik moet zeggen, ik heb er heel veel zin in.

Enerzijds natuurlijk vreemd om zolang van iedereen weg te zijn, maar anderzijds ook heerlijk om heel even de tijd voor mezelf te hebben. Bovendien heb ik zoveel leuke dingen op het programma staan, vooral op fotografisch gebied dat ik er heel erg naar uit kijk.

Afgelopen week een nieuwe tas gekocht zodat ik behalve mijn fototoestel ook mijn laptop in één tas krijg.

links mijn oude tas, rechts de nieuwe die een stukje groter is

Ook zijn we inmiddels allemaal aan een nieuwe mobiel. Ons abonnement liep af en bij het afsluiten van een nieuw abonnement hoorde niet alleen een nieuwe Xbox met kinect (= te koop) maar ook drie nieuwe Iphones voor Myrthe, Mees en mij!

Ik heb me lang verzet tegen het hebben van een smartphone, vond dat ik genoeg online ben, maar tegenwoordig is er weinig leuks te krijgen.

Er was één simpel "klaptelefoontje", maar de toetsen waren zo groot, als mensen me daar mee zien bellen denken ze volgens mij dat ik heel erg bijziend ben of misschien wel blind of lichtelijke mesjogge...

Dus nu "Iphonen" we wat af met elkaar! 

van links naar rechts, Mees, de mijne, Erik en dan die van Myrthe

Het kabbelen neemt een einde, want vandaag zijn we met Hannah bij de dierenarts geweest. Vorige week ook al nadat zij na 2 dagen nog steeds mank liep. Ontstekingsremmers en pijnstillers moesten helpen, deden het helaas niet.

Dus vandaag terug. Inmiddels voelt Hannah's knie gezwollen aan en loopt zij nog slechter dan een week van te voren.

Morgen worden er uitgebreid foto's van haar knie, rug en heupen gemaakt om alles goed in beeld te brengen. Eventueel zijn haar kruisbanden beschadigd.

In het ergste geval moet zij daaraan geopereerd worden. Let's wait and see.

Mijn laatste nachtje voorlopig in Canada. Morgen nog de boel wat opruimen, de laatste boodschappen doen en alles inpakken.

Nederland, ik kom er aan!

ons mobiele vogelhospitaal!