New Haven en Yale

Onze nacht in Albany is weer zo typische Duijsens verlopen.
De ligging van ons hotel was al niet jofel, maar ach, wat kan het schelen voor één nacht. De prijs was ok en vanaf ons hotel zaten we in een vloek en een zucht  bij "The Cheesecake Factory". Een leuke restaurantketen waar we al een paar keer zijn geweest.
En nadat we gezien hadden dat deze ook in Albany was, wilden we er graag gaan eten.
De hotelkamer was klein en niet echt schoon en de beloofde "heated indoor pool" was steenkoud.
Maar we hadden nog de "cheesecake factory"!
Zoals altijd was het daar waanzinnig druk en aangezien je op zaterdag niet kunt reserveren, moet je wachten.  Na 30 minuten was een tafel vrij en werden wij voorgesteld aan Jason onze ober voor die avond. 
Vanaf dat moment ging het ook mis, vanwege Jason.
De ijsthee was lauw, de suiker kwam eeuwen later.
Het voorgerecht. Ik had een salade en had nadrukkelijk gevraagd of ze ook een knoflookvrije dressing hadden aangezien ik nogal heftig op knoflook reageer.
Jason zou het vragen en toen hij de salade neerzette vroeg ik nog eens of de dressing knoflook-vrij was. Hij griste mijn bord weer weg, rende ermee naar de keuken, kwam terug en zei stralend dat het knoflook-vrij was.
Gelogen heeft ie niet, er zat geen knoflook op, maar ook geen dressing. En aangezien ik geen konijn ben wilde ik toch graag wat smaak bij deze groene blaadjes.
Jason helemaal van de wap en beloofde azijn en olie te halen. Deze arriveerde vlak voor het hoofdgerecht.....
De hoofdgerechten kwamen, dat van Myrthe niet, beter gezegd het verkeerde.....
Mijn medium filet mignon was niet medium maar rare en de frietjes bracht ie gemakshalve helemaal niet.
Drankjes werden ook niet bijgevuld en inmiddels was onze stemming en blijdschap tot een nulpunt gedaald.
De manager kwam erbij, beloofde Myrthe een gratis hoofdgerecht en alles wat zij nog maar wilde eten, zou hij nou bestellen. Maar ja, die wilde alleen haar gerechtje en anders niks.
Mijn hoofdgerecht werd ook van de rekening gehaald en na onze opsomming van klachten kregen we ook nog eens gratis desserts.
Klinkt natuurlijk leuk, maar ja, als je daarvoor eerst zo'n ravage moet meemaken is de lol er vanaf.
Enigszins teleurgesteld dropen we af naar ons crapy hotel waar we de hele nacht naast een luidruchtige airco lagen om een beetje frisse lucht te krijgen want een raam kon niet open.


Het beloofde hot breakfast was ook al zo'n succes!
Met veel fantasie kon je het hot en een buffet noemen. Er stonden een paar rechauds met wat lauwwarm ei en koude uitgedroogde bacon. Twee verschillende halve muffins en nog een paar onduidelijke gerechten.
Je kon ergens een plastic bord met plastic bestek nemen. Koffie en thee in papieren bekers en ondertussen bleef je voor het buffet aan de grond plakken.Jek!
Nee... niet bepaald een succes.
We checkten gauw uit om en onderweg haalden we als troost een donut bij "Dunkin Donut".

een laatste blik op Albany

de omgeving was gewoon schitterend

Het hotel in New Haven maakte alles goed. Mooi, leuk gelegen en van alle gemakken voorzien en absoluut schoon.
Waarom New Haven nog New Haven heet is me een raadsel, ze kunnen het beter gelijk Yale noemen want op elk gebouw waar we langskwamen stond een bordje met "Yale" erop.

ons hotel

Zondagmiddag maakten Erik, Myrthe en ik een wandeling om een aantal Yale gebouwen heen en maandagochtend namen we gezamenlijk deel aan een toer deel met een gids en dat was erg leuk.
De gidsen waren studenten van Yale die veel ins en outs wisten te vertellen, maar vooral uitstraalden hoe geweldig zij het vonden om daar te studeren.
En dat werkte wel, want ook Myrthe werd erg enthousiast en zag zich daar over een dik jaar wel rondlopen.
De sfeer is ontzettend goed en het geeft je gelijk een thuisgevoel wat ook door onze gids herhaaldelijk werd bevestigd. Saamhorigheid was daar heel belangrijk.
Maar wat Myrthe ook erg aansprak was dat zij een combinatie zou kunnen maken van haar  science vakken die zij nodig heeft voor diergeneeskunde, maar daarbij ook art en journalistiek zou kunnen studeren. Tenminste een aantal vakken daarvan.
Wat zou betekenen dat zij zich de komende vier jaar niet vastlegt op alleen maar diergeneeskunde, maar nog steeds de mogelijkheid heeft om te switchen.
Het enige kleine probleem is, Yale is erg gewild, erg kieskeurig en de kans dat zij aangekomen zou worden, erg klein is....
Maar wie niet waagt, die niet wint!

de alumni club

één van de vele kerken in New Haven

het bezoekerscentrum

DE mascotte van Yale, handsome Dan

de binnenplaats van de "old campus" waar de eerstejaars wonen

de old campus

één van een aantal doorgangen om de old campus binnen te komen

elk plekje even mooi en sfeervol

old campus van de buitenkant

één van de toegangen van "old campus"

tijdens de rondleiding

Calhoun Dining Hall

Beinecke library 

Sterling Memorial Library

Sterling Memorial Library

Sterling Memorial Library

Peter onze gids

laatste praatje op de "old campus"

het aanraken van de teen van het beeld van Theodore Dwight Woolsey schijnt geluk te brengen! Voor alle zekerheid heeft Myrthe er maar eens over gewreven. Je weet maar nooit!