woensdag 30 december 2009

De laatste keer.....

Een kreet die we de laatste tijd meer hebben gehoord en die we ook de komende tijd vaak zullen gaan horen.
De laatste keer kerst in Nederland, je laatste oud en nieuw, laatste verjaardag, laatste pasen en ik weet niet wat meer.
Even tussendoor, we gaan emigreren en niet van deze aardbol springen!


Maar goed, onze "laatste kerst" was weer zeer interessant!
We hadden besloten kerstavond bij Smurf en Hub door te brengen. De koffie was goed en wel ingeschonken, de taart aangesneden, kreeg Erik een bloedneus.
Eerst keken we amper op of om, want bloedneuzen kreeg Erik de laatste tijd wel vaker. En als ik zei "ga eens naar de dokter" had hij wel tien redenen om het niet te doen. Dus nu dacht ik "niet mauwen". Maar ja, na een kwartier en 2 keukenrollen armer (want het bloed liep er wel heel erg hard uit) opperde ik toch eens om een arts te bellen.
"Welnee"  werd er geroepen, gaat zo weer over!
Ok, we namen nog een stuk taart en een kop koffie en deden alsof Erik er niet was.  Maar ja, koffie en taart weer op (Erik had overigens nog niks gegeten en gedronken, die was te druk met zijn  neus dicht te houden)  en weer een kwartier verder vond ik het wel welletjes.
Huisartsenpost (HAP) gebeld. Omdat we in Zuid-Limburg waren moesten we dus de HAP in Heerlen bellen. Paniek, want uiteraard stonden we niet in "het systeem". 
Bovendien kreeg ik eerst nog eens 10 tips hoe we de bloeding wel konden stoppen. Maar ik verzekerde de assistente dat we echt ALLES geprobeerd hadden. Ok, zij stelde voor om een afspraak te plannen.......HUH???
Toen vertelde ik haar dat er niks gepland werd, maar wij er nu aankwamen, mijn man zat immers  al 3 kwartier leeg te bloeden en nog langer wachten was echt geen optie. 
Oh ja, dat was een goed plan, vond de assistente! Maar ik moest wel cash afrekenen.


In Heerlen liet ik Erik voor de deur uitstappen, bewapend met een grote rol keukenpapier. Intussen ging ik mijn auto parkeren en liep naar de wachtkamer. Geen Erik!
Dus ik vroeg beleefd waar die man met die enorme bloedneus naar toe was. Die hadden ze al naar een onderzoekskamer gebracht. Cool! Dat schiet op!
Haha! Hij zat wel in de onderzoekskamer met een groot wit doek voor zich, maar that's it!
Geen arts, niks! 
Ok, we wachten, ondertussen trok ik de automaat met handdoeken leeg om het bloed te stelpen.
Na een kwartier was ik het beu. 
Weer op zoek naar iemand. Bleek de dienstdoende arts de verkeerde patiënt meegenomen te hebben. Gelukkig zag hij in dat Eriks neus acuter was dan de verstuikte enkel van meneer X.
De arts opperde om een tampon met otrivin in de neus te stoppen. Deze moest er 3 dagen in blijven en dan was het ergste leed geleden.
Beleefd vroeg de arts aan één van de hoogbejaarde assistentes om Otrivin. 
"wij gebruiken altijd NaCl"  was het antwoord.
jaaaaaaaa zei de arts nog even beleefd, maar ik geef de voorkeur aan Otrivin omdat dit de bloedvaten vernauwt. (klinkt logisch)
Dus vroeg die man weer waar hij de Otrivin kon vinden.
"die moet je maar zoeken" was het antwoord.
Ik was verbijsterd en vroeg gelijk heel bits of we soms in donker Afrika waren??????
Als blikken konden doden.........
Het duurde even, maar we kregen de Otrivin. Ondertussen zat Erik de ene tissue na de andere tegen zijn neus aan te duwen, want hij kon geen kant uit.
Toen kwam het "hoogtepunt" van Kerstavond! De tampon in Eriks neus! Nou dat was een feest, maar niet heus!



daar zat ie dan!

Dat kostte wel even een flinke krachtterm! Heel zielig! Deed ongelooflijk zeer! Als bonus werd Erik ook nog eens een flinke partij misselijk!
Maar goed, na een half uurtje was het ergste leed geleden en mochten we naar huis.
Daar kon dan eindelijk het kerstdiner beginnen! Ondanks alle ellende van die bloedneus hadden we een leuke en gezellig avond met elkaar.




Rudolph the white-nose rendeer

Smurf en Hub hadden heerlijk gekookt, er waren leuke cadeautjes, een geslaagde avond alsnog!
Eerste kerstdag hebben we thuis met z'n viertjes gefondued en de cadeautjes hier nog uitgepakt. Myrthe en Mees hebben Sinterklaas moeten missen, dus haalden we dit met kerst in.  Helemaal top en allebei waren zij happy met hun cadeautjes. Morgen worden de nieuwe schaatsen uitgeprobeerd!

Inmiddels is bij Erik de tampon uit zijn neus en moet hij dinsdag naar KNO voor een vervolgonderzoek. Maar so far, so good.
Tussen bloedneuzen en griepaanvallen door zijn we ook begonnen met het opruimen van ons huis. Mensen hemel wat hebben we een zooi!!! Aangezien dinsdag het eerste verhuisbedrijf al komt moeten we nog stevig doorwerken.
Morgen vieren we onze laatste oud en nieuw in Nuenen! 
En morgen over 16 weken........stappen wij in het vliegtuig naar Canada!
Definitieve vertrekdatum 22 april 2010! Hoe we met 8 koffers, 3 honden en een kat op de luchthaven moeten komen zien we dan wel, maar we hebben er zin in!!!
Fijne jaarwisseling iedereen!!!


onze laatste kerstboom in Nuenen



Erik en Digger bereiden het fondue voor



Myrthe maakt de sausjes



Hannah vond alles te vermoeiend



Ook de honden kregen cadeautjes (Digger was al met de buit vertrokken)

p.s: misschien onnodig te vermelden, maar Erik was natuurlijk niet blij dat ik ook nog bij de HAP foto's wilde maken. Normaal weet ik niet hoe een I-phone aan moet, maar dan ben ik ineens erg vindingrijk!!!






9 opmerkingen:

  1. och arme erik, zit hij leeg te bloeden en ineens snappen ze hoe de I-phone werkt, zal je altijd zien. Hoe is het inmiddels met de NEUS?????

    Klinkt erg vreemd, de laatste, betekent ook dat het nu echt ineens allemaal heel erg snel gaat.

    Heel veel succes met alles regelen en de verhuizers.

    groetjes diane

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jeetje wat een bloedige kerst, nou die vergeten jullie ook niet meer, weet je nog onze laatste kerst in NL!!!
    hahaha..
    Vanuit een zeer koud Orangeville een heel fijn oud en nieuw (jullie laatste) en tot 22 april!!!

    Dikke kus Dennis en Maria en de hondjes!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nou, wat een bloederige kerst zeg. Gelukkig was het toch nog een beetje gezellig. Goed dat hij het ook nog laat checken bij de KNO-arts.

    Wel grappig dat jullie op 22 april vertrekken. Wij emigreerden op 21 april 2001.

    Wij wensen jullie een goed uiteinde en een goed begin. Ik spreek je gauw.

    Liefs,
    Saskia

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een toestanden weer bij de familie Duijsen; maar goed zodoende heb je wel steeds wat te vertellen op het blog.
    Maar het beste nieuws is natuurlijk dat de datum is vastgezet.
    Er breken drukke tijden voor jullie aan maar ik weet zeker dat het allemaal gaat lukken.
    Hou ons op de hoogte.
    Heel veel liefs en ik wens jullie een fantastisch en avontuurlijk 2010!

    De wezelenburgs
    xoxo

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Sjonge, 22 april al... da's al snel. Ik zeg niets over 'laatste', het is de Eerste keer dat jullie emigreren, de Eerste keer in jullie nieuwe huis straks, de Eerste keer naar de nieuwe scholen, de Eerste keer voor echie boodschappen doen en de Eerste keer paardrijden in jullie nieuwe land (nadat de paarden voor het Eerst zijn geland, natuurlijk).
    En misschien wel een mooie reden om voor mij eens de Eerste keer naar Canada te komen!

    Ik wens jullie een zeer voorspoedige reis en een geweldig 2010!!

    Veel liefs Marije

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hé Sas, dat was precies wat ik dacht want wij verhuisden toen ook op 20 of 21 april 2001 naar Minnesota. Weet je dat nog ? Daar moest ik dus ook gelijk aan denken toen ik de datum van Claudia zag ! Ongelofelijk trouwens dat dat dan al 9 (!) jaar geleden is...... Time flies !! Het is in ieder geval een heerlijke periode om te verhuizen Claudia want je gaat gelijk rustig aan de zomer in en met een zonnetje is het toch leuker wennen dan in de regen en de kou.

    Het zal in ieder geval een spannend jaar voor jullie gaan worden en het zal ook een heel leuke blog gaan worden met alle nieuwe ervaringen en de verhuisperikelen. Het zal je misschien aan tijd om te schrijven ontbreken maar zeker niet aan inspiratie.

    Ik kijk in ieder geval uit naar weer een mooi nieuw jaar met mijn blogvriendinnen !!

    xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  7. O ja, dat is waar ook Wendy, jullie vertrokken een dag voor of na ons. Ik weet nog goed hoe we de laatste maanden helemaal in de stress zaten te wachten op ons visum en elkaar elke dag soms wel een paar keer mailden om ons hart te luchten. Dat was een bijzondere tijd. Jammer dat ik toen nog geen dagboek bijhield.

    Claudia, alles opschrijven!!!! Het is zo leuk om dat allemaal terug te lezen, over 9 jaar, lol

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Kunnen jullie niet beter met elkaar bellen?
    Of met mij?
    Of met z'n allen?
    hahahaha

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat is dan nog het nut van het blog?

    btw, kun jij die instelling van het plaatsen van reacties niet eens veranderen. Ik ben elke keer een 'half uur' bezig om de reactie erop te krijgen.

    HAPPY NEW YEAR !!

    BeantwoordenVerwijderen