Status Nuenen & Orangeville

De tekst uit Nuenen zal een beetje korter zijn, daarom meer plaatjes om te kijken.

Sinds Erik de deur uit is zijn mijn dagen meer als gevuld en ren ik van hot naar her. Eerst moesten de surprises voor school afgemaakt worden. (laat ik toegeven dat ik Sinterklaas EN surprises superstom vind)

Met Myrthe en Mees hadden we afgesproken dat we pakjesavond vanaf nu verschuiven naar kerstavond. Beide zijn immers net jarig geweest en dan is het leuker als er wat tijd tussen het ene en het andere cadeaumoment zit. Wel had ik beloofd om er uiteraard een gezellige avond van te maken. Met iets lekkers te eten (naar keuze) en uiteindelijk klopte er om 8 uur toch nog een zwarte piet op het raam met een paar aardigheidjes. Erik keek live mee via Skype.

En de kids konden gelijk voor de webcam laten zien wat de sint had gebracht.

(die flits stond een beetje hard, het lijkt wel een OK bij ons)

Al met al een leuke avond, lekkere hapjes en een leuke film.

Zondag een beetje rustig doorgebracht, nou ja..... beetje dan. Bedden afgehaald. Dat betekent voor Hannah altijd een persoonlijk feestje. Al het beddengoed en was ligt dan voor de bijkeuken op de grond en wordt gesorteerd. Hannah zoekt zolang totdat zij iets van Erik gevonden heeft. Dat kan een handdoek zijn, kussensloop of zoals in dit geval Eriks pyjama!

Hannah is dan altijd helemaal gelukkig. Ruikt, snuift en rolt er in totdat zij tevreden op of onder de gevonden "trofee"  in slaap valt. En eerlijk is eerlijk, zij doet dit alleen bij de spullen van Erik! Echt een hondje van baasje.

Digger doet tegenwoordig mee, maar mag onder geen beding iets van Hannah afpakken. Dus deed hij stilletjes mee met de pyjamabroek en beet er vervolgens drie gaten in (sorry Erik!)

En Meggie? Die verlaagt zich niet tot zulke praktijken. Die is blij als vrouwtje er is en zal zeker niet de vuile was aanraken!

Mees had overigens surprise op school gehad. En hij heeft wel een super originele en leuke surprise gekregen!

Simon had een kussensloop gemaakt met daarin ook een kussen. De kussensloop liet aan de ene kant de vlag van Nederland zien en aan de andere kant de vlag van Canada!!! En midden in het kussen zaten allemaal Nederlandse spulletjes. Hagelslag, drop, bloembol, toverballen, pepermunt enz enz. Echt onwijs leuk!

Vanmiddag de eerste kerstkaarten klaar gemaakt. Geprint, gevouwen en bijgesneden. Morgen, uiterlijk dinsdag komen de enveloppen en gaan de eersten op de post. Wie graag ook een kaart wil ontvangen (en deze nooit heeft gehad), aub je adres mailen!

Eind van de middag dan toch maar begonnen met de kerstboom en hij staat zowaar! Zonder ruzie, zonder gedoe.

Ook nog wat in de kamer versierd! Laat kerst maar komen!

(de draden moet ik nog wegwerken)

(dit jaar in Nuenen jongens, maar volgens jaar weer thuis!! Afgesproken??)

Al met al enerverende dagen. Van de week hoop ik meer te schrijven, want morgen komt de boswachter op bezoek!

Over naar Canada!

Hi folks!

Ik heb ook wel kerstsfeer hier hoor. 

Mijn verhuurster Brenda heeft ervoor gezorgd dat ik bij het lopen naar de voordeur al in de stemming kom. En als ik dan met een druk op de knop de open haard heb aangemaakt (helemaal geweldig) dan ziet het er prachtig uit. “Thanks Bren!”

Sorry trouwens voor de belabberde foto’s. Een familielid van Claudia onwaardig natuurlijk... :)

In ieder geval is alles OK aan deze kant van de oceaan.

Afgelopen woensdag ben ik in Toronto aangekomen na een prima vlucht. Het vliegtuig was half leeg dus lekker veel plek. Ik kan alleen het eten bij United niet meer luchten of zien... (“chicken or pasta?”... Jèk!)

En wat heel leuk was: voor het eerst geen verhaal hoeven ophangen bij de douane maar gewoon zeggen dat je komt om te werken en wapperen met de spikplinternieuwe werkvergunning. Een brede grijns van de beambte met een oprecht “welcome to Canada” en ik was binnen. Voelde heeeeeeel goed!

Jammer alleen dat mijn tas in DC was achtergebleven, maar die werd de volgende ochtend netjes bezorgd. Heb ik wel eens erger meegemaakt.

Ik heb alleen moeten kokhalzen van de ongelooflijk ranzige tandpasta die ik voor $0,82 had gekocht daardoor. Bah, wat een vies spul. Geen wonder dat mensen liever $2,99 neertellen voor een andere tube van hetzelfde merk. Goede marketing wel...

De auto die ik van Alamo meekreeg was dit keer ook echt een compact. De afgelopen tijd reed ik steeds een enorm schip in m’n uppie omdat er geen kleine auto’s in de verhuur waren. Nu weer wel blijkbaar.

Donderdag met onze makelaar Cindy twee panden gaan bekijken om te huren. Het tweede was 3x niks, het eerste gorgeous. Daar gaan we dus wonen als we het met de eigenaar eens worden over de huurprijs. Het gaat daarbij met name om de energiekosten.  Het is nl. een tikkeltje groter dan wat we gewend zijn en ik ben een beetje bang dat de stroom en de verwarming wel ‘s voor een onaangename financiële verassing zouden kunnen zorgen. En daar hebben we allerminst behoefte aan natuurlijk. Cindy is voor ons aan het werk met de verhuurder en we hopen er het beste van. 

‘s Avonds had ik een receptie + diner in Waterloo met een hele rits consul-generaals. Erg leuk. In Nederland heb ik het helemaal niet zo op die recepties. Iedereen staat maar wat te kijken en gesprekjes komen maar moeilijk op gang. In Duitsland is dat al helemaal een horror.

Hoe anders is het hier. Iedereen leutert met iedereen over van alles en nog wat, mensen stappen gewoon op je af en beginnen een gesprek en zelf ouwehoer ik ook een eind in de richting. Reuze gezellig, echt waar.

En het aansluitend diner was ook prima. Doordat het er allemaal erg informeel aan toe gaat krijg je aan de tafel al heel gauw leuke gesprekken. Ik heb me dus wel geamuseerd!

Vrijdagmiddag had ik een afspraak op het Ontario Ministry of Research & Innovation. Leuk gebabbeld en daarna weer terug richting Orangeville. Het verkeer viel dit keer mee. Al met al maar een half uur vertraging opgelopen en dat ken ik wel anders.

‘s Avonds bij Maria en Dennis gezellig en relaxed gegeten. Helemaal goed.

Zaterdag wilde ik even bij Rogers (de Canadese KPN) een abonnementje afsluiten voor mijn mobiel. Ik bel nu nl. prepaid als ik hier ben en dat kost een godsvermogen.

Maar dat was nog niet zo eenvoudig want ze wilden “2 pieces of Canadian ID” hebben. En dat heb ik niet natuurlijk. Na veel gedoe mocht het dan ook met mijn Europees paspoort + rijbewijs, vooropgesteld dat ik een Canadian Social Insurance Number kon overleggen. Dat heb ik nog niet maar dat ga ik komende week regelen. 

Net zoals ik tijdens deze trip mijn rijbewijs wilde halen. Dat moet want Claudia en ik kunnen niet gewoon op vertoon van ons NL-rijbewijs een Canadese versie krijgen. Nee, we moeten echt op examen, zowel theorie als praktijk.

Alleen, het CBR van Ontario staakt als sinds augustus. Dat betekent niet alleen dat ik voorlopig geen aanvraag kan doen totdat ze weer werken, maar ook dat het heel lang gaat duren voordat die aanvraag in behandeling wordt genomen. Ze moeten immers eerst de peilloze achterstand wegwerken. Zoveel over “effe het rijbewijs halen”...

En vanmiddag had ik een meeting met een uitvinder van een systeem dat de plastic dekseltjes op de beker van bijvoorbeeld de McDonald's kan vervangen door een veel milieuvriendelijker en hygiënischer alternatief. Dat hele verhaal is zo goed als uitontwikkeld en moet nu de markt op. In potentie een prachtig project dus ik hoop dat het iets wordt. We konden in ieder geval goed met elkaar overweg en mijn aanpak + strategie sprak hen aan. Dat is al een belangrijke eerste stap.

Morgenochtend in Waterloo een kleine conferentie over de vermarkting van laboratoriumfaciliteiten voor ondernemers in de life sciences en daarna een bezoek aan het Toronto Lab for Rehabilitation Techologies waarbij het gaat om ondersteunende technologie voor zelfstandig wonende ouderen. Geen onbekend terrein...

Het was leuk gisteren pakjesavond via Skype te kunnen volgen. Zo’n geinige technologie...

En de kerstboom in Nuenen is weer prachtig! 

Mijn lasagne is bijna klaar dus ik laat het hier even bij.

Binnenkort weer een update uit Orangeville met misschien ons nieuwe adres...

Take care!