Scalpel please!

door Myrthe Duijsens


Wauw, dat is lang geleden dat ik op het blog heb geschreven! Ik moet er weer eventjes inkomen =D!
Jullie weten vast wel allemaal dat Stjarni vandaag zijn operatie heeft gehad 
(Duh! Anders zou er iets vreselijk mis zijn met mijn moeder XD!). 
Iets had een gaatje in Stjarni's oog geprikt en dat zorgde voor een infectie. Dat gaatje groeide mooi dicht, maar de infectie bleef zitten en kon er niet uit. 
Naar de dierenarts dus en die stuurde ons naar huis met medicatie dat het zou verhelpen. 
Vijf weken lang druppelen (4 verschillende en dat 4x per dag! Plus een pijnstiller) maar bij de controle gisteren bleek dat er geen verbetering was  en besloten we over te gaan naar een operatie. 
De Opthalmologist uit Florida (de beste op dit continent, woehoeh ^o^!) plande meteen de operatie voor de volgende ochtend.
Ze maken een snee aan de bovenkant van zijn hoornvlies en klappen die terug zodat ze bij de infectie kunnen komen. De infectie snijden ze dan weg en vervangen het "gat" dat er nu is met nieuw weefsel. 'Cornia' heet dat weefsel en in het Nederlands is dat het hoornvlies. 
Alleen een klein obstakel … Hij had dat weefsel niet… "But that's no problem at all!" Zei die er gauw achteraan. "We'll just use Amnion!". Amnion is weefsel van de placenta van een veulen. Net dat stukje dat aan de navel vast zit. Het is niet ideaal, maar het werkt net zo goed. Cornia moeten ze namelijk krijgen van een donor en Amnion is makkelijker aan te komen. "But who knows! We're in a hospital so there is a good chance someone will die. There is always someone dying here!" Waren de woorden van Dr. Brooks! 
Niet zo aardig, maar ja, helemaal waar! We hadden dus geluk bij een ongeluk, want die avond kregen we een telefoontje dat er een dood paard was en we Cornia hadden! 
Yippie voor ons, maar wel een beetje sneu voor dat paard… 
Maar in iedergeval, Stjarni kon zonder probleem zijn operatie hebben! 
Wat er wel nog werd gezegd in dat telefoontje was dat in plaats van te opereren om half 11 het was  verplaatst naar 8 uur. Woehoe -.-'…
Dus, om 6:20 vielen pap en ik gezellig uit ons bed en maakte ons op weg naar het ziekenhuis. MET donuts van de Tim Hortons =P! 
Eenmaal daar moesten we eventjes wachten. We mochten namelijk niet erbij zijn met het onder narcose brengen van Stjarni. 
Logisch natuurlijk, want van bekende stemmen kan hij natuurlijk erg van streek raken. Stephanie, de receptioniste, liet ons zien hoe het allemaal werkte. Ze hebben daar een speciale kamer waar ze de paarden onder narcose brengen. Ze zetten het paard tegen de muur aan en duwen een soort poort tegen hem aan zodat hij niet naar de zijkant kan. Dan geven ze hem de verdoving en door dat "hek" kan hij alleen maar door zijn benen en niet omvallen. Als hij helemaal verdoofd is takelen ze hem aan zijn benen omhoog en leggen hem op de operatie tafel. Toen pap en ik aankwamen was hij al helemaal klaar in de operatie kamer en konden we door een raampje op ongeveer 5 meter afstand kijken.
Alles liep natuurlijk prima en na ongeveer 45 minuten was het helemaal klaar. Behalve de ontsteking weghalen hebben ze ook nog een klein buisje naar zijn oog aangelegd zodat je beter medicijnen kan toedienen. Net zoals sommige hartpatiënten dat hebben met een buisje naar hun hart.
We mochten niet kijken hoe hij wakker werd, maar na iets van een uurtje kwam Stephanie ons al halen en mochten we naar zijn stal. Daar stond hij dan… Helemaal bezweet en nog wat onstabiel, maar hij stond! Rond zijn oog hadden ze  al zijn haar weggeschoren en nu lijkt hij echt op zo'n Indiaans paardje met een ring om zijn oog =D! 
Hij blijft nu nog ongeveer 7 dagen in de kliniek en dan kan hij ook naar huis. Natuurlijk gaan we elke dag bij hem op bezoek om hem te verwennen met snoep dat hij normaal gesproken NOOIT zou krijgen XD.

 Dit is de ruimte waar ze de paarden onder narcose brengen. Aan de rechterkant zie je nog net een stukje van dat 'hek'

 Hier maken ze de benen aan vast en takelen hem zo op de operatie tafel

 De recovery kamer. Hier gaat hij in als hij uit de operatie kamer komt en wakker moet worden

 In de operatie kamer. Het is door het raam van een kast genomen dus vandaar alle spullen ervoor XD

 Dr. Watt (links) en Dr. Brooks (rechts)

 Deze spreken voor zich denk ik XD

het oog uitvergroot

 Mijn indianen paardje XD!

vlak na de recovery

 Infuus opening

 Dat draadje is het buisje voor de medicijnen. De opening zit aan dat vlechtje vast

de kant met zijn goeie oog

 Dat buisje gaat door zijn ooglid, zo zijn oog in

en dit is Stjarnis kamer, uiteraard éénpersoons

Dus fruitmaandjes kunnen jullie naar A2 sturen!!!

wordt vervolgd!