Onze spullen zijn er!

Zaterdagochtend, 10 uur. Eindelijk weekend na een hele drukke week.
Een week van opruimen, poetsen, opruimen en weer poetsen. En het einde is nog niet in zicht, maar laat ik bij het begin beginnen.

De mysterieuze bewoner van Mees zijn kachel, daar werd veel naar gevraagd.
Wij hadden Ed gemeld dat er leven was in de kachel en hij beloofde maandag met een val te komen. Wij zouden het "iets" er uit vangen en buiten weer vrij laten. Ed vermoedde dat het om een baby-wasbeer ging.
Een volwassen wasbeer zou niet eens met zijn dikke bips door die kachel passen.
Maandagmiddag kwam Ed ook, uitgerust met draad en een doos, maar er was niks meer te zien of te horen in de kachel. Dat kan kloppen want Mees had ook niks meer gehoord.
Het vermoeden was dat het diertje of al overleden was (getsie want nu ligt er verderop misschien ergens een lijk weg te rotten) of hij of zij is toch op eigen gelegenheid er uit gekomen.
We zullen regelmatig aan de kachel snuffelen om te kijken of er vage luchtjes uitkomen en als, dan zullen we als nog de crematie in gang zetten.
De kids waren wel teleurgesteld dat er niks uitkwam, want dat is natuurlijk pas echt een avontuur, een wasbeer in je kamer.
We werden wel gewaarschuwd om NOOIT op een wasbeer af te gaan. Zij schijnen erg agressief te zijn. Nu waren we dat ook niet van plan.  Zij zien er wel schattig uit, maar die tanden totaal niet.

Maandag kregen we ook te horen dat onze container donderdag zou worden afgeleverd. Betekende dat wij moesten zorgen dat er plek voor onze spullen moest komen.
We hebben dit huis gemeubileerd gehuurd, maar mogen er uitgooien wat we er uit willen hebben. Met name de keukenkastjes stonden overvol met servies en glazen, zo veel dat heel Hillsburgh hier kon komen eten.

alle zooi uit het huis

In elk geval heeft het ons de  dinsdag en woensdag gekost om op te  ruimen en te poetsen. Kastjes die leeg werden gehaald moesten grondig schoon gemaakt worden en vervolgens hebben wij  de keukenkastjes van binnen bekleed met kastpapier, zodat het er  gelijk een stuk frisser uitziet. 

Op weg naar Mees zijn school zagen wij een dode roofvogel liggen en Mees en ik zijn gestopt om een foto te maken, want we vonden het toch wel erg spectaculair.

de dode piet

Twee dagen later zagen we een hele grote levende vogel in de buurt van deze lopen. In het langsrijden dachten we nog aan een wilde kalkoen. Mees riep al gelijk bij de dode dat het is een gier was, maar die komen hier toch niet voor dacht ik.....

Nadat ik Mees had afgezet besloot ik in de buurt van de vogel langzamer te gaan rijden. Had mijn klein fototoestel mee en al gereed gezet. En ja hoor, hij liep er nog steeds.  Zo dicht mogelijk in de buurt probeerde ik te stoppen, raampje open en foto's maken. Ik vond het wel onwijs spannend.

De vogel keek me echt aan van "wat wil je nou" bovendien zag ik dat hij aan een dode wasbeer zat te pikken. Jammer dat ik mijn andere fototoestel niet mee had. Een goede telelens was wel zo handig geweest.

Thuis ging ik op internet kijken wat het nou was en het blijkt om en een Kalkoengier te gaan! Dus toch een gier (en een beetje Kalkoen). Wat ongelooflijk gaaf!

Zo gaaf, zonde van de slechte fotokwaliteit

Dit soort ontmoetingen maken mijn dag gelijk goed!

Donderdag, eindelijk, de container! Een uur te laat ging de telefoon. De mannen waren er, maar durfden het terrein niet op. Jackson en Baron, de honden van Ed en Dawn hielden de vrachtwagen tegen en de mannen durfden er niet uit, haha!

Dat probleem hebben wij opgelost, ook onze honden in een slaapkamer opgesloten en het grote uitladen kon beginnen.

Erik moest bij de deur posten en elke doos en elk meubelstuk afvinken op een lijst zodat je ook zeker weet dat ALLES er was.

Ik kreeg boven al gauw de dozen van de keuken geleverd die ik begon uit te pakken. Wel een feest om je eigen spullen weer terug te zien.

Hannah op de uitkijk

daar komt ie dan

en zo zag het er uit, wat anders dan bij vertrek

binnen no time was er chaos

eetkamer

vanuit een andere hoek

Na 5 uur was de container leeg en ons huis vol. Maar wat hebben zij nou weggegooid????

De vieze emmers die wij dachten kwamen wij tegen in een doos met keukenspullen. Dus die niet.  Onze zadels? Het duurde even voordat wij ze vonden, maar ook die zaten er in.

Wij vermoedden dat het om de gegalvaniseerde voergoten van de schapen gaat. Die hebben wij toch op het laatste moment meegenomen, maar wel nog schoongemaakt van te voren. En ik denk een zwarte voerboek van de paarden. Witte schoenen kan ik al helemaal niet bedenken.

Beetje balen, want die voergoten zijn best duur en waren echt schoon.  Maar beter dan de zadels.

Herinneren jullie dit cadeau nog?

We kregen dit van Tim en Hetty en mochten het openen als we in Canada waren.

Nu de container er was, was het zo ver, het cadeau mocht geopend worden wat we ook feestelijk deden!

met het Wilhelmus erbij

zo leuk en spannend!

tulpen!!

verrassend, cadeautjes van Gunnar

Myrthe blij!

Mees ook!

En Digger dacht dat dit mooie kussen voor hem was....niet dus!

Lieve Tim en Hetty, heel heel hartelijk bedankt, we hebben genoten!!!

De komende dagen zijn we nog druk met uitpakken en opruimen, maar als het klaar is, beloof ik nieuwe foto's te plaatsen.

Vandaag over 2 weken komen de paarden en met hun Andrea en Martina die een tijdje bij ons blijven. Onze eerste gasten. Wordt tijd dat ik de logeerkamer in orde ga maken!

En Myrthe en Mees?????

die hebben hun eerste week op school goed doorstaan en het prima naar hun zin!

FIJN WEEKEND ALLEMAAL!!!