De Bijbel, Pogo's, Menpower en weer een stinkdier!

Zoals de meesten weten wonen wij een stuk buiten het dorp.
Je moet echt weten waar we wonen, toevallig langs komen doe je niet.
Groot is dan ook steeds de verbazing als de deurbel gaat.
Wij hebben twee deuren. Een heuse (dubbele) voordeur en een soort achterdeur die ook aan de voorkant gelegen is.
Deze laatste wordt altijd gebruikt, door ons, maar ook door bv Ed. Hij heeft er speciaal een deurbel bij gemaakt.
Als de voordeurbel gaat zijn we verbaasd. Vreemdelingen dus.
Zo ook afgelopen week.
Twee aardige dames op leeftijd belden aan en wilden de Bijbel verkondigen. 
Niet echt mijn ding.
Binnenlaten wilde ik ze ook niet, wie weet wanneer ze weer gaan, zomaar afpoeieren ook niet. Dus ik bedankte vriendelijk voor de info en wilde de deur weer sluiten.
Waarom ik niet voor de Bijbel was?
Oh om zoveel redenen, hoewel de belangrijkste op dat moment het bakken van een appeltaart was.
Maar goed, ik heb me er op een gegeven moment uit weten te kletsen.
Ben nu nog verbaasd dat zij mij wisten te vinden in deze outback.
Jammer dat Erik er niet was, die had waarschijnlijk nu nog met die dames op de bank gezeten.






Een dikke week geleden kwamen wij er toevallig  achter dat er direct tegenover ons erf een paadje door het bos loopt. Dat was tot nu toe nooit opgevallen.
Je loopt een kort stukje door het bos en komt dan in een prachtig veld uit. Een leuke aanvulling op ons uitrij-gebied.
Erik en Myrthe zijn al een klein stukje gaan verkennen.

eerst moet je door een klein stukje bos

en dan kom je hier uit!

en dat 10 meter van ons vandaan! verborgen achter een bos.

Toen we hier net kwamen wonen waren we op zoek naar zadelbokjes. Jullie weten wel, die houten inklapbare gevallen om de zadels op te leggen. Bij elke Praxis of Gamma in Nederland verkrijgbaar voor een paar euro.

Dus we gingen hier ook naar een grote "doe het zelf zaak".

Alleen....... hoe heet zoiets in het Engels?

Geen nood, Erik gaf op zijn eigen ludieke manier een beschrijving van dat ding en die meneer snapte het warempel ook nog. Het heet een "sawhorse"  en hij showde ons een luxe uitvoering van "Black and Decker" voor een "luttele" 65 dollar. 

Aangezien we 4 zadels hebben moesten we twee van dingen hebben....

Maar die luxe uitvoering was ook niet handig.

Ian, onze store manager stelde voor om het zelf te maken wat groot gelach van onze kant opleverde aangezien we allebei niet handig zijn.

Gelukkig had Ian een heel simpel systeem. 

Twee kant en klare klemmen, wat hout, een paar  schroeven en klaar. Gelukkig hoefde we niet eerst het bos in, een geschikte boom zoeken en die omzagen. Hout werd voor ons uitgezocht en op maat gezaagd.

Vandaag hebben Erik en Mees dan eindelijk onze "sawhorses" in elkaar gezet!

men neme twee zulke klemmen

planken op maat laten zagen

wat schroeven

en menpower!

aan de slag

uiterst geconcentreerd

de laatste schroefjes

en klaar! 

Gisteravond weer een aanvaring met een stinkdier. Maar nu een echte.

Ik weet nog toen Dennis ons vertelde dat hun hondje Sweety ooit een ontmoeting had met een Skunk. Op weg naar huis moesten alle ramen open in de auto, hoofden naar buiten gestoken en nog liepen de tranen over hun wangen van de stank.

Hannah kwam twee weken geleden thuis na haar eerste "Skunk-avontuur". Zij stonk, absoluut, maar ik had niet dezelfde ervaring als Dennis en dacht "die overdrijft".

Sorry Big D, ik weet dat jij niet overdreef, ons gebeurde gisteren hetzelfde!

Erik laat altijd de honden nog eens uit vlak voordat we gaan slapen. Hannah peert er vandoor en begint vlak daarna met haar gezicht over het gras te wrijven. Erik denkt "die heeft een prooi".

Digger schiet er gelijk achteraan, de struiken in waar vervolgens een luid gegrom en geblaas uitkomt (niet van Digger).

Digger komt als een pijl die struiken uit, net als Hannah niesend en wrijvend en met hem een walgelijke lucht!

Erik zet het gelijk op een lopen naar huis, de stank is niet te harden. De honden worden opgesloten in de sunroom. De stank neemt ons zo wat de lucht weg, tranen schieten in onze ogen.

Maar bij nadere inspectie blijkt dat de Skunk niet eens de honden heeft geraakt, maar dat de verschrikkelijk stank via alle openstaanden ramen (woonkamer, bijkeuken, Myrthes kamer, slaapkamer en keuken) binnenkomt.

Echt afschuwelijk! Alles, maar ook werkelijk alles was doordrongen door deze walgelijke lucht.

We steken gelijk geurkaarsen aan, een muskietenbrander, Myrthe sprenkelt lavendelolie door het huis en ik teatreeolie. 

Echt dat beest stinkt alsof je jezelf onthaard hebt met een vlammenwerper, behalve haren is je halve huid verschroeid, gooi daarboven een lijk dat al 3 weken in de zon ligt te vergaan en je hebt bijna de geur van een stinkdier!!!!

Op internet kwam ik deze info te weten:

- een stinkdier kan 5 tot 6 keer per keer sproeien

- de straal kan 5 tot 6 meter ver komen

- de stank kan tot 1,6 km ver geroken worden!!!!

- worden je kleren besproeid, GOOI ZE WEG!!! Of hang ze 3 maanden buiten, was je de kleren nooit direct, want dan gaat de stank in de wasmachine zitten.

- spuiten ze gelijk in de ogen, kan het tijdelijke blindheid veroorzaken.

Zoveel tot de wetenswaardigheden van een stinkdier!

Het was weer een bijzondere ervaring.

Het zien van een nerts in onze voortuin vorige week vond ik net wat leuker!

kijk, daar aan het einde van het tuinpad gebeurde het

Mees had ons al een paar keer verteld dat hij Pogos had gegeten.

Pogos????? Nooit van gehoord.

Het waren hotdogs op stokjes met een soort broodje er om heen.

Afgelopen weekend hadden we allemaal de primeur van een Pogo.  Was niet eens vies, maar ja, niks wat uit de frituurpan komt is echt vies, toch?

de Pogos

de binnenkant

Vier weken zomervakantie zijn om, nog 6 te gaan. Een heerlijk gevoel.

We hebben nog overwogen om een paar dagen weg te gaan, maar echt veel zin hebben we geen van ons allen. 

Liever genieten we van ons eigen huis en de tuin.

Tot gauw!