Een bedankje, het verhaal van het muffe luchtje, theater enz enz enz

Na het plaatsen van mijn laatste bericht stroomden de reacties binnen.
Niet alleen op dit blog, maar ook per mail, op mijn facebook of hyves. Ik was erg onder de indruk. Wil graag iedereen persoonlijk bedanken, maar ik lig een beetje achter op schema met mailen (nog even geduld) en van een aantal mensen  heb ik geen mailadressen.
Bij deze, heel heel hartelijk dank iedereen, jullie steun is een enorme stimulans om verder te schrijven!

Toen Erik in juni in Nederland was werd ik midden in de nacht wakker. Voor de gezelligheid sliepen Mees en Myrthe ook bij mij op de kamer (en de honden, maar de paarden stonden in de wei!)
Ineens rook ik een hele muffe lucht... Ja, ja, jullie zullen zeggen "wie het eerst ruikt, heeft zijn eigen....."
Maar geloof me, die lucht ken ik wel!
Toch liep ik voor alle zekerheid snuffelend door de slaapkamer langs alle slapende wezens. Maar de lucht kwam duidelijk van buiten en ik kon het niet plaatsen.
De volgende dag dacht ik dat ik alles gedroomd had, maar tot mijn verbazing zei Myrthe dat zij het ook had geroken.
Een paar dagen later haalden we op een ochtend de paarden uit de wei. Zij hadden 's nachts de hele prikwei aan gort gelopen, palen gebroken,  draad meters meegesleept, alles stuk. En daarbij rook Stjarni heel muf aan zijn voorpluk. Geen idee wat het was.
Totdat we vorige week op weg naar een restaurant dit dode beestje tegenkwamen:

Een Skunk, een stinkdier! (arme stakker)

Nu wisten wij wie 's nachts de lucht "verpest" en wie Stjarni's voorpluk had bezoedeld!

Een Skunk oftewel een stinkdier!

Waarschijnlijk is Stjarni al grazend door de wei gelopen, tegen een stinkdier aan gebotst en die heeft van schrik gesproeid waardoor Stjarni in paniek als een wilde door de wei is gaan rennen en de draad los trok.

Overigens, het komt wel vaker voor dat een stinkdier langs ons slaapkamerraam wandelt want het "muffe" luchtje is nog een paar keer terug gekomen!

Al doende leert men.

Op 1 juli was het Canada Day. Een nationale feestdag, dit jaar bestond Canada 143 jaar. Best jong nog.

Wij hebben ons die dag getrakteerd op kaartjes voor de voorstelling "Allegria" van Cirque du Soleil.

Het was al een feest om naar Toronto te gaan. De stad bruiste die dag gewoon en overal was het één groot feest.

Eerst heerlijk gegeten aan de haven en daarna genoten van "Allegria". Erik en ik zagen de voorstelling ooit eens een jaar of 14, 15 geleden in Amsterdam. Nu met de kinderen was het nog leuker.

op weg naar de binnenstad

Voor het Air Canada centre

Jippie!

fotograferen was verboden, helaas, dan maar stiekem

Toronto by night

We hebben een heerlijke avond gehad. Bij thuiskomst nog vuurwerk afgestoken, want dat hoort bij Canada Day.

Mees is nog steeds druk met al zijn "grasmaai-jobs". 

Maar afgelopen week heeft Ed hem meegenomen voor een ritje op de motor.

Mees en Ed

bij anderen staat er een Porsche voor de deur, bij ons de grasmaaier

En sinds vandaag is Myrthe ook online met haar eigen laptop!

Kei-blij is zij ermee en druk dat ding "in te richten". Dus mensen, mailen en skypen kan nu rechtstreeks naar Myrthe!

eindelijk online!

Sinds dinsdag hebben wij ook TV!!!

Jawel, ook wij kunnen kiezen uit 400 kanalen! Ramp hoor, ik heb totaal geen overzicht, geen idee wat er op tv is, maar we zijn aangesloten. Werd tijd, want als mensen ons iets vroegen of vertelden wat er op tv kwam en wij antwoorden "wij hebben geen tv" keken zij ons verschrikt aan want ze dachten al dat we Pennsylvanian Dutch waren. Jullie weten wel Amish of Mennonite.

Nu zijn we ook in de gelegenheid geweest om iets van het WK voetbal te zien. Niet dat het ons wat kan schelen, nog niet een beetje, maar Mees wilde wel heel graag de laatste wedstrijden zien.

Zondag komen drie vrienden van Mees de wedstrijd Nederland-Spanje bij ons thuis kijken. Voor die gelegenheid een frituurpan gekocht en heuse bitterballen!

Mees heeft vandaag al geoefend, geïnspireerd door Big D.

ready for the game!

Vorige week hebben Erik en Myrthe hun eerste buitenrit samen gemaakt.

Ook voor Erik een geweldige ervaring om vanuit thuis met je paard te vertrekken. Vooral, aansluitend onder de douche, in het donkerblauwe kostuum en op weg naar de receptie van de consul-generaal in Toronto. Zo zit je op je paard en het ander moment sta je te borrelen! Een bijzondere ervaring.

ritje door de tuin

tijd om te gaan

Zo, volgens mij zijn jullie weer allemaal bijgepraat!

Tot gauw!