Man-loze week

De eerste week zonder Erik zit er op en wat zal ik zeggen... het was niet saai.
In de week voor Eriks vertrek merkten we dat er beneden in de badkamer een plas water lag en de deur van de ruimte waar de verwarmingsketel staat nat was.
Op 10 juni afgelopen jaar kunnen jullie lezen hoe ik de inhoud van mijn badkuip enkele minuten later beneden in de tackroom aantrof. Niet alleen mijn badwater trouwens, ook het riool dreef mee.
In nog zo'n ervaring had ik geen zin en stelde voor om onze concierge Jack te bellen.
Maar Erik zou wel eens kijken en wierp een vakkundige (??) blik op de verwarmingsketel en het afvoersysteem daar. Enkele minuten later kwam ie terug en vertelde dat hij niks kon vaststellen en dat het vast incidenteel was. Ja, ja! Want als je het niet ziet, dan is het er niet, makkelijk zat.

Zaterdag vertrok Erik naar Nederland en zondagavond liep het water uit de ruimte van de verwarmingsketel de gang in ook wel tackroom genoemd. Weliswaar niet de hele inhoud van de badkuip, maar er lag weer een flinke pas water  in de badkamer beneden en de deur van het verwarmingshok was kletsnat en er lag een plas in de gang.
Great!
Kei-chaggie werd ik ervan.
Zeker omdat handy-man Jack ook op vakantie was.
Na een nijdige mail van mij aan Erik (ik moet toch tegen iemand kunnen schelden en vloeken??) ging er ook een mail naar Jack (minder vloekend en tierend, maar die was ook door Erik geschreven en die is altijd heel netjes).
Jack  hing prompt maandagavond aan de telefoon vanuit zijn zonnige vakantieoord en beloofde een loodgieter de volgende dag.
Die zou ergens in de ochtend komen tussen 9 en 11 uur. Lekker vaag zoals dat nu eenmaal gaat bij handige mensen.
Voor mij balen, want ik had een photo-shoot bij het asiel gepland, speciaal voor Valentijnsdag.
Op dinsdag kwam de  loodgieter, meer tegen elf dan tegen 9 uur, haalde zijn materiaal uit de auto, schoof allerlei dingen de buizen in, liet mij minstens 8 keer door het hele huis rennen om alle toiletten (5!) steeds opnieuw door te spoelen om te ontdekken waar het probleem zat.
De conclusie was  dat het ergens bij de septic moest zijn. Morgen kwam ie terug en dan gingen ze de tank open maken. Top!
De man vertrok en ik ruimde de zooi op.
Woensdagochtend om half 9 stonden er al 2 mannen een gat te graven, een uur later kwam er een graafmachine en voordat ik het wist stond het erf vol met diverse auto's en vreemde mannen.
Mijn aanwezigheid was niet nodig en ik drong me zeker niet op. Koffie wilde ook niemand dus ik liet die mannen doen wat ze moesten.
Enkele uren later was iedereen verdwenen. Terug bleef een modderige massa en 6 balen hooi op het dichtgemaakte gat (?) en de mededeling dat het "probleem" ergens verderop moet zijn. Wat en waar dat ook moge zijn.
Jullie snappen, mijn humeur was die dagen niet best. Steeds als Erik zijn hielen licht voltrekken zich hier de meest bizarre scenario's.
Maar goed, met het sluiten van de septic-tank hoop ik dat we ook het chaos hebben afgesloten!

het begin

een beetje hulp

meer mankracht

meer auto's

met vier mannen in een gat kijken

daar beneden zit de septic-tank

opzichter Hannah houdt het goed in de gaten

Tussen de bedrijven door toch nog naar het asiel gegaan en de katten gefotografeerd die voor de Valentijns-special in de krant komen. 

Gelukkig heeft Myrthe geassisteerd, want de katten reageerden nogal verschillend op mijn decoratie.  De één was door het dolle heen en trok bijna alles aan gort (van blijdschap), de ander was zo onder de indruk van al het rood dat ie helemaal niet meer bewoog en een enkeling was coöperatief.

één van mijn modellen, de rest van de foto's staan op facebook

De rest van de week (donderdag, vrijdag) verliep dan ook gewoon soepeltjes. 

Mees naar school en Myrthe bezig met haar eerste proefwerkweek. Rond elven is zij meestal klaar en dan pik haar op van school. 

Thuis lunchen we gezellig samen, laten de honden uit en gaan naar de paarden.  Uiteraard wordt er ook geleerd. Maar het is even lekker om de tijd voor dingen te hebben. Zo heeft Myrthe woensdag met Jari drie uur lang aan de Skype gehangen. Het leek bijna alsof meneer Beerens bij ons aan de keukentafel zat.

Skypen met Jari

paarden voeren, Falki zoals altijd erg gastvrij

Mees speelt sinds oktober ball-hockey.  Dit wordt  binnen in een zaal gespeeld met een soort van ijshockeystick en een bal. Hij heeft het erg naar zijn zin en speelt fanatiek mee. Steeds als iemand een goal scoort dan wordt dit omgeroepen. In het begin struikelde men nog erg over Mees zijn voor en achternaam, maar nu na een paar maanden oefenen lukt het aardig om te roepen dat Maes Duuuuzes heeft gescoord.

Afgelopen week kregen de jongens eindelijk hun teamshirts waarmee Mees erg blij was!

trotse speler!

Morgen heeft Myrthe haar laatste paardrijles bij Chris want deze vertrekt eind van de week met 11 paarden naar Florida.

Dit doet hij al een paar jaar. In Florida kan hij de paarden verder trainen, maar dan onder betere weersomstandigheden dan hier. Halverwege maart komt hij weer terug.

Myrthe zou natuurlijk het liefst mee gaan, maar gek genoeg vinden we dat niet goed. 

Stel je voor een meisje van 15 tussen alleen maar cowboy's...

Wel kunnen we haar blij maken met een lang weekend daar! Over een paar weken vliegt zij met Erik samen naar Florida en gaan op de ranch kijken waar Chris met de paarden werkt.

En zondag? Dan hoop ik uit te slapen en effe niks......

Fijn weekend iedereen!