Procyon Wildlife is een stichting die zich in zet voor gewonde wilde dieren, gerund door Dr. Cynthia Post. De dieren worden daar opgelapt en aansluitend weer terug geplaatst in de natuur. Bij voorkeur daar waar men het dier gevonden heeft.
Een paar dagen nadat onze Spike daar afgeleverd was belde Dr. Post ons op om te vertellen hoe het met Spike ging en om ons te bedanken voor de moeite.
Tevens nodigde zij ons uit om Spike op te komen zoeken en voor een rondleiding van de kliniek.
Door de drukte van verjaardagen, een uithuizige man en het tripje van Mees en mij moest ons bezoek een tijdje wachten.
Vandaag lukte het dan eindelijk en maakten wij ons met z'n viertjes op weg.
Spike inmiddels goed genezen van zijn toch wel ernstige verwondingen, blijft de rest van de winter bij Procyon Wildlife om voldoende aan te sterken.
In Tottenham waar de stichting is gevestigd werden wij hartelijk welkom geheten door Cynthia Post en haar vijf honden! We kregen wat uitleg over de manier van werken en een rondleiding door het souterrain waar de praktijk is gevestigd en waar de dieren eerst behandeld worden.
Vervolgens gingen wij naar de buitenverblijven waar we de villa van Spike mochten betreden. Hij heeft een mooie buitenren met een slaaphok en zijn "roommate" is een gewonde duif. Spikes directe buren zijn een aantal Opossums.
In zijn nachthok konden we even een blik op Spike werpen, ondanks de meegebrachte "sweet potatoes" wilde hij niet naar buiten komen.
Wel jammer, maar verder niet erg, in het voorjaar brengen ze hem weer terug naar Hillsburgh waar hij wordt uitgezet op het plekje waar wij hem ooit vonden.
Gezien de verwondingen denkt Cynthia dat Spike is geraakt door een landbouwvoertuig. Maar zeker weten doen we het niet.
Spikes roommate, de duif
in het verblijf van Spike, rechts het hok van de Opossums
Myrthe staat voor het slaaphok van Spike
hier probeert Cynthia nog of Spike niet toch naar buiten wil komen
Procyon betekent Wasbeer en ooit is deze stichting begonnen als wasberen-opvang. Dit doen zij nog steeds en voor het eerst sinds wij in Canada wonen hebben wij levende wasberen van dichtbij mogen bewonderen.
De wasberen bij Procyon zijn meestal wasberen waarbij de moeder is overleden. Bij het Wildlife-centre worden zij met de fles groot gebracht en in het voorjaar weer vrij gelaten.
In het wild worden wasberen vanaf maart tot eind mei geboren. Meestal blijven zij tot aan de herfst bij hun moeder maar bij gebrek aan voedsel vaak nog de hele winter.
Dus als een wasberen-moeder te vroeg overlijdt, zullen de jongen dat amper overleven.
Het was echt gaaf om er zo dicht bij te mogen. Aanraken was helaas verboden.
Nu zijn ze nog lief en schattig, maar eenmaal terug in de natuur zijn het weer echte roofdieren.
We hebben een educatieve en zeer leuke middag gehad!


















Wat leuk dat jullie een bezoekje mochten brengen aan Spike. Dat zal wel een hele interessante middag zijn geweest. Bedankt voor je verhaal met foto's. Ook leuk voor ons om te weten hoe het er aan toe gaat bij zo'n wildlife opvang.
BeantwoordenVerwijderenInteressant, Claudia!
BeantwoordenVerwijderenIk vind de wasberenfoto's enig!!
Je foto's zijn prachtig, maar oh wat haat ik wasberen.
BeantwoordenVerwijderenMede omdat ze van onze kat, uit een nestje van 6 kittens er 5 doodgemaakt hebben.
Helaas zoals je al zei, echte rovers en wilde dieren zijn het.
Heel mooie foto,s Claudia.
BeantwoordenVerwijderenJohn en Jose
Wat een schattige foto's!!!!
BeantwoordenVerwijderenDegene waar ze met z'n 2-tjes door het hek staan te turen is zeker mijn favouriet!!!!!!
Leuk voor op de foto, maar in het eggie iets minder ;^)
Jammer dat jullie Spike niet hebben kunnen bewonderen, had leuk geweest om hem weer helemaal opgeknapt te zien....
Groet,
Louise!
Fijn dat je zo'n rondleiding kreeg. En ondertussen ken je er weeral een 'goed doel' bij. ;-) Want ik veronderstel dat dergelijke verenigingen grotendeels op vrijwilligersbijdragen draaien?
BeantwoordenVerwijderenWat zijn het toch een schattige dieren om te zien! Ik vind die ene z/w foto geweldig, maar die serie waarbij ze met hun snuit door het hek staan zijn ook leuk. Wij hebben twee keer een wasbeer in onze achtertuin gezien, bij daglicht nog wel! De tweede keer was Jesper vrolijk met zijn zandbak aan het spelen; ze keken elkaar aan zo van "wat is dat nu weer voor een wezen?" en vervolgens klom hij (de wasbeer dus) op zijn gemakje onze schutting op...
BeantwoordenVerwijderenHallo Claudia
BeantwoordenVerwijderenWat een prachtige foto's! Maar dat wist je al :)
Ik ben wel nieuwsgierig hoe Spike überhaupt aan zijn verwondingen is gekomen. Weten jullie dat???
Tot het volgende bericht!
Heel veel groeten aan jullie allemaal,
Edwin
Leuk dat jullie mochten komen kijken.
BeantwoordenVerwijderenIs altijd interresant z on om te zien hoe die opvang tehuizen werken.
Ik ben hier in Woudenberg ook altijd zo blij met de dieren ambulance en het vogel asiel.
Daar hebben we al heel wat zielige ddieren gebracht tot zelfs een keer jaren geleden een roofvogel (een grote) ik weet niet meer wat ze in het asiel hebben gezegd wat voor een het was maar we hebben hem in een papegaaien kooi daar gebracht z on knoepert was het.
Mooie foto s van de verblijven en de dieren maar dat is jou wel toevertrouwd.
Groetjes uit Woudenberg Lideke Valken
Wat goed dat ze dat daar doen. En jullie daar mogen kijken. En wij zo ook een beetje kunnen meekijken. Ik vind het inieder geval leuk om te lezen hoe het er bij jullie aan toe gaat.
BeantwoordenVerwijderenLiefs Es
Hoi,
BeantwoordenVerwijderenAllereerst nog de beste wensen voor jullie allemaal! Hoop dat 2011 ook weer een topjaar zal worden voor jullie allemaal!
En ik blijf genieten van jullie blog en Claudia zeker van je geweldig mooie foto's!
Liefs Ilona
Hoi
BeantwoordenVerwijderenNog de beste wensen voor 2011. Zijn net terug uit NL. Was heel leuk, maar blij weer terug te zijn ;). Mooie foto's joh, echt geweldig. Het zijn en blijven prachtige diertjes. Tot horens weer.