Au Revoir France, Hallo Nederland

Het was weer typisch: we rijden bij Maastricht de grens over, begint het te regenen!

Niets minder dan een voorteken is het volgens mij. Iemand maakt ons duidelijk dat we hier niks meer te zoeken hebben lijkt het.

Anderzijds: de belastingdienst accepteert nog altijd graag mijn centjes. 

Inderdaad, ook wij dragen vanuit Canada bij aan de redding van Griekenland, de steun aan Ierland en de aan de horizon rommelende monetaire ellende rond de Middellandse Zee. En zolang de fiscus niets met een beleefd “dank u, maar niet nodig” terugstort blijven wij naar Nederland komen. Hints van boven negeren we dus maar even... :-)

Anyways, we zijn weer terug uit Frankrijk.

We waren blij onze goede vrienden Edwin & William weer te zien. Dat was de primaire reden voor ons tripje. Ze hebben afgelopen jaar een pand gekocht op een prachtige lokatie in de Champagne en leggen nu de laatste hand aan de restauratie, c.q. uitbreiding van het geheel zodat binnenkort de eerste gasten van hun Bed & Breakfast zich kunnen onderdompelen in weelde. 

Hun B&B ligt in de schaduw van een klein château op de rand van een plateau. Resultaat: vergezichten met alleen maar wijngaarden. Je zou er dorst van krijgen...

Woensdagavond hebben we met Edwin, William en de overige 248 dorpsbewoners “Le Quatorze Juillet” gevierd. Keigezellig was het, compleet met lampionnenoptocht en vuurwerk.

We zaten naast een vriendelijke champagneboer en zijn vrouw die ons uitnodigden om de volgende dag hun bedrijf te komen bekijken. Die invitatie namen we graag aan!

 De auto van de eigenaar. Mees kon bijna niet geloven dat Claudia ook ooit een Deux Chevaux heeft gereden.

  Pers

  Effe proeven...

 HMMMMM!!! Heerlijk!!!

's Middags een kijkje genomen in Provins. Een middeleeuws stadje waar in de loop van 8 eeuwen weinig veranderd is. Erg leuk en prima terrasjes! ;-)

Donderdag ons uitstapje naar Parijs. Beetje Japanse aanpak ja: Paris in 1 day. Maar het was de moeite waard.

Helaas niet de door Mees zo gewenste lunch op de Eiffeltoren (zag zwart van het volk daar), maar wel een rondvaart met een Bateau Mouche. Dat was leuker, want bij nader inzien vond Mees "onze" CN Tower toch een stuk hoger en dus cooler dan die stapel Frans ijzer. :-)

Onze gids Edwin kent de stad als zijn broekzak. Hij woont inmiddels al lang in Frankrijk dus is goed geassimileerd. Dat geldt ook voor zijn rijstijl moet ik wel zeggen.

Onze anders zo rustige en evenwichtige Edwin verandert bij het binnenrijden van Parijs in een opgewonden, tierende en vloekende coureur die met adembenemende snelheid door het Parijse verkeer laveert. Scheldend en toeterend op iedereen die niet doorrijdt, niet snel genoeg van baan verwisselt of niet binnen een halve tel na het op groen springen van een verkeerslicht optrekt crosst hij door de stad. Mees en ik vonden het prachtig. 

En ik moest denken aan het verhaal van die Canadees die me eens vertelde dat hij nog nooit zo bang was geweest als toen hij in centrum Parijs zijn huurauto had opgehaald en de stad uit moest rijden... Dat komt dus door types als Edwin, haha.

 Het Louvre

De Champs Elysées, nog versierd met de vlaggen van de parade die de dag ervoor had plaatsgevonden.

Daar is 'ie dan!!

Het parlement

Centre Pompidou

We waren er echt!

Tis wel vermoeiend, zo'n dagje stad...

En nog even een prulleke kopen voor de meiden...

Zaterdag rond de middag weer vertrokken en rond 5 uur weer in Nuenen.

Mees heeft het vandaag nog druk met zijn kameraad Stef en andere vrienden en dan vliegen we morgen terug. 

En hoe leuk het ook was: we kijken er allebei naar uit!