Jinx............... Of als de kat van huis is?

Weten jullie wat jinx is?
"ik hoop dat het morgen niet gaat regenen"
daarmee kun je de (weer?) Goden verzoeken dat het WEL gaat regenen.


Zondagmiddag, we zitten gezellig buiten en ik kwam tot de conclusie dat we (nog??) geen last hadden van stinkdieren dit jaar.
Zondagnacht word ik wakker omdat Hannah als een bezetene tegen het hor aanspringt en binnen enkele seconden dringt er een smerige geur van buiten naar binnen. Yep, het stinkdier is terug!!! 
De rest van nacht slaap ik met gesloten ramen en met een Chanel besprenkeld tissue op mijn gezicht.


Op facebook reageert Yvonne op het feit dat Erik en Mees naar Nederland gaan met de woorden: "Hopelijk blijft alles rustig dan bij jullie dit keer......" 
En ik antwoord: "ja DAT hopen wij toch ook"


Vierentwintig uur na Eriks en Mees' vertrek.
Myrthe laat de honden uit, ik ga nog effe boodschappen doen.
Op de terugweg gaat mijn mobiel, maar de verbinding valt weg.
Thuis zie ik Myrthe bij de schuur met de honden staan en denk nog "goh die is lang met de honden weg" en loop naar binnen.
Pak de boodschappen uit, begin het eten klaar te maken.
Ineens gaat mijn mobiel.
"Eindelijk, waar blijf je toch"?
"huh, ik ben hier al een half uur"
Er volgt een opgewonden verhaal, wat blijkt, Myrthe (nee eigenlijk Digger) heeft een klein vogeltje gevonden.
Ik probeer Myrthe nog te overtuigen dat de ouders hem/haar wel zullen vinden. 
Maar ja...... door wie is dat kind opgevoed?  Natuurlijk laat zij dat kleine beestje daar niet liggen.
Zucht....
Ik pak ons kooitje en loop naar de schuur en zie de kleine schreeuwlelijk zitten, ver weg van een boom of eventueel nest.
We gaan op een  afstand kijken of er vogels op zijn geschreeuw reageren, misschien zijn ouders. Maar niks gebeurd.
Tja..... Of hij gaat dood omdat ie geen eten krijgt of hij gaat dood omdat hij een paar uur later door een wasbeer, kat, hond of ander dier opgegeten wordt. Daar op de grond is hij allesbehalve veilig.
We laden hem in ons kooitje en nemen het kleine pietje mee naar huis.
Myrthe googled op internet "What to feed a baby bird".
Bellen, mailen gelijk mensen die we kennen. Gek genoeg is niemand bereikbaar.
We noemen het vogeltje Pip en beginnen hem te voeren met kleine stukjes rundergehakt. Dat vindt hij heerlijk. 
Met argusogen bekijken we elke beweging en verwachten elk moment dat ie dood omvalt. Elke vijftien minuten voert Myrthe hem en tussen het eten door slaapt Pip.
Via Facebook regelt Myrthe een warmtelamp. Onze vet Bob belt geeft nog tips voor de vogel en vertelt dat ie (nadat we de hele middag gewacht hebben) niet vandaag komt maar morgen en Andrea van het asiel heeft nog een nummer van de vogelopvang (die nog niet terug gebeld hebben)
Inmiddels, vier uur later ligt Pip in diepe rust, zijn wij doodop en wachten vol spanning tot de volgende ochtend.
Tja als de kat van huis is......... Lekker rustig hier he?

de kleine vondeling in het gras

best stoer is ie

mamaaaa eten!!!!

thuis, effe rusten

jammie!

p.s: Duimen jullie dat Pip het gaat redden? En ook dat Erik geen zenuwinzinking krijgt in Nederland? Thanks :-))))))