Nieuwjaarsdag in Nederland

De jaarwisseling hebben we rustig met z'n viertjes doorgebracht.
Gepland was om dit bij Wil en Piet en hun gezin te doen, maar vrijdagochtend werd Myrthe ziek, dus dat hebben we even uitgesteld.
Dat ziek worden was wel sneu voor Myrthe, behalve dat zij zich hondsberoerd voelde, (constant overgeven!), betekende dit ook dat zij niet mee kon naar Goch, Käthi verrassen voor haar 60e verjaardag en daar ook de rest van onze vrienden te zien.
Goch is de afgelopen jaren voor ons een belangrijk plekje geweest.
Nadat ik daar in 2004 Falki heb gekocht zijn we hecht bevriend geraakt met de familie Linzen.
We hebben er vele weekenden met onze paarden doorgebracht en tot slot hebben onze paarden daar langere tijd gewoond voor ons vertrek!
Erik en ik vertrokken in de loop van vrijdagmiddag alleen naar Goch en Myrthe en Mees bleven in Nuenen.
Apart om weer een route te rijden die zo bekend is en soms weer vreemd omdat ze er in no time overal huizen hebben tussen gebouwd.
Nadat we de grens waren gepasseerd heeft Erik getest hoe hard onze huurauto kon en dat was aardig hard! Bijzonder om eens sneller te rijden dan de gebruikelijke maximum snelheid in Canada van 100 km per uur!

op weg naar Goch, hier bij de brug in Beek en Donk (voor de familie Coolen in Lethbridge een zeer bekend gezicht denk ik)

Hollands landschap en Hollandse luchten

de Maas over

vlak voor de Duitse grens

rijden op de Duitse snelweg

In Goch zijn we eerst naar Steffi en Daniel gereden, zij zaten mee in het complot om Käthi te verrassen! Bovendien wilden wij hun nieuwe huis bewonderen en nog effe bijkletsen! Zo fijn om elkaar weer te zien en Kjuka hun hond herkende me gelijk weer!!!

Steffi stond op de uitkijk

Steffi en Daniel

Kjuka mijn lieve hondenvriendinnetje!

De verrassing was geslaagd, Käthi was perplex en heel blij om ons te zien!

Het was ook super gezellig om bij te praten, iedereen te knuffelen en daarbij ook nog eens genieten van al dat heerlijke zelfgemaakt gebak!

Johannes en Anke waren er ook met hun baby-zoontje Jona!

Een geslaagde middag!

Anke, Johannes en Jona

Steffi en Daniel

Zaterdag ben ik op de fiets het dorp ingegaan om wat boodschapjes te halen. 

Niet dat ik nou zo sportief ben, maar dat mis ik wel in Canada, dingen gewoon op de fiets doen. Dus daar heb ik daar even van genoten.

Langs de oliebollenkraam, nog een staatslot kopen (yes gewonnen, 10 hele euris), wat lekkere hapjes bij de Appie gehaald, agendavullingen en tijdschriften. Dit alles lopend of fietsend, gewoon leuk!

's Avonds met de gekochte hapjes samen naar "Paul de Leeuw" gekeken en "Ik hou van Holland" en om 12 uur naar buiten vuurwerk afsteken. Nou Mees heeft dat wat ie afgelopen jaar heeft verzuimd  nu wel ruimschoots ingehaald zou ik zeggen. 

Hij heeft aardige kunnen knallen en om ons heen was het ook niet mis.

12 uur, tijd voor Champagne

bij gebrek aan Champagneglazen, wijnglazen gebruikt!

mmmmmmmmm?

Proost!!!

vuurwerk en oliebollen

Vanochtend uitgeslapen en eind van de middag met mijn vriendin Jessica afgesproken. Het was even droog, een goed moment om wat foto's van haar hond en mijn dikke vriend Roef te maken! Ondanks het grijze weer heb ik een paar plaatjes kunnen maken van deze lieve hond. Daarbij was het gezellig om Jes weer te zien en zoon Giel!

Na het foto's maken om de hei gewandeld en een fris hoofd gehaald! Leuk om op onze oude vertrouwde plek te lopen waar we ettelijke kilometers met onze honden hebben afgelegd!

in actie met Roel, Myrthe assisteerde weer mooi!

samen met Jessica en Giel op de hei

En Roef natuurlijk!

een landschap wat ik in Canada niet tegenkom

Lieve Roef!

In Hillsburgh gaat gelukkig ook alles goed, hoewel ik het idee heb dat de honden Heather aardig uitproberen, met name Hannah, maar dat heeft Heather gelukkig zelf ook in de gaten en houdt de wind er onder.

Inmiddels kunnen we alweer gaan aftellen totdat we naar huis gaan!

Wordt vervolgd!